สุดท้ายของ 3จี

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

การประมูลคลื่น 3จี กลายเป็นข้อถกเถียงโต้แย้งกันอย่างกว้างขวางและน่าจะกลายเป็นประเด็นต่อเนื่องต่อไปอีก

ความจริงแล้วพื้นฐานที่เกิดขึ้นก็คือ ทุกๆ ฝ่ายอยากให้เกิดระบบ 3จี แต่สิ่งสำคัญก็คือจะต้องมีความเป็นธรรม

ธุรกิจโทรศัพท์มือถือสร้างผลกำไรอย่างมากมาย เอาเฉพาะแค่เมื่อมีกลุ่มทุนข้ามชาติหลายกลุ่มเข้ามาซื้อกิจการมือถือในประเทศไทยก็สามารถคืนทุนได้ในเวลาอันรวดเร็ว

เหตุผลที่ว่า ต้องกำหนดราคาประมูลต่ำๆ เนื่องจากจะมีการลงทุนเพิ่มเติมในอนาคต คงฟังได้ยาก เพราะความเป็นจริงปรากฏชัดให้เห็น แม้จะเกิดการลงทุนอย่างมาก แต่ธุรกิจมือถือยังสร้างกำไรมโหฬาร

แน่นอนการทำธุรกิจ กำไรไม่ใช่สิ่งที่น่าเกลียด แต่อย่าลืมว่าธุรกิจโทรศัพท์มือถือใช้ทรัพยากรของชาติ นั่นคือคลื่นความถี่ ผลประโยชน์ที่เกิดขึ้นจึงจำเป็นต้องกระจายอย่างเป็นธรรม

การที่ กสทช.เปิดประมูลใบอนุญาต 3จี โดยกำหนดราคาขั้นต่ำที่ 4,500 ล้านบาท จึงสร้างความกังขาทันที เนื่องจากผลการศึกษาที่ออกมาเสนอราคาขั้นต่ำไว้ที่ 6,440 ล้านบาท กับ 4,500 ล้านบาท แต่ กสทช.กลับเลือกราคาที่ต่ำสุดมากำหนดไว้ในการประมูล

ขณะเดียวกัน กระบวนการจัดสรรใบอนุญาต 9 ใบ โดยมีผู้ประมูล 3 ราย และกำหนดว่าแต่ละรายจะได้ใบอนุญาตไม่เกิน 3 ใบ ก็ยิ่งทำให้การประมูลครั้งนี้อธิบายลำบาก

ยิ่งเฉพาะเมื่อมีข้อมูลจาก สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย (ทีดีอาร์ไอ) ออกมาว่า ราคาที่ประมูลดังกล่าวจะทำให้ค่ายมือถือคืนทุนภายใน 1 ปี ก็ยิ่งทำให้เกิดกระแสการไม่ยอมรับมากยิ่งขึ้น

และหากย้อนกลับไปดูข้อมูลในอดีต เมื่อเดือน ก.ย. 2553 ที่เคยมีความพยายามเปิดประมูล 3จี ก็จะเห็นความแตกต่างชัดเจน

เพราะครั้งนั้น กำหนดเงื่อนไขการประมูลโดยใช้สูตร N –1 โดยใบอนุญาตที่ให้จะน้อยกว่าผู้เข้าร่วมประมูล 1 รายเสมอ เช่น ถ้ามีผู้ประมูล 3 ราย จะเปิดประมูลใบอนุญาตแค่ 2 ใบ เพื่อให้เกิดการแข่งขัน

ทั้งหมดถือเป็นการประมูลที่แท้จริง และผลประมูลเป็นตัวบ่งบอกทุกสิ่งทุกอย่าง หากธุรกิจ 3จี ไม่ทำกำไร ด้วยเหตุต้องลงทุนมหาศาล ก็จะไม่มีเอกชนรายใดยื่นเสนอราคา แต่ในทางกลับกันการที่เอกชนยอมเสนอราคาก็จะเป็นการสะท้อนให้เห็นว่าธุรกิจนี้สร้างกำไรได้แน่นอน

กลไกตลาดจะเป็นตัวชี้ขาด ตัดสินทุกอย่าง ไม่ต้องยกเหตุผลสารพัดสารเพ จนกลายเป็นข้อถกเถียงอย่างกว้างขวาง

ดังนั้นการประมูล 3จี ที่เกิดขึ้น หากเชื่อในความบริสุทธิ์ ยืนยันไม่มีฮั้ว ไม่มีนอก ไม่มีใน ก็ให้เดินหน้าต่อไปเต็มที่ ทว่าในอีกทาง การตรวจสอบจะต้องทำอย่างเต็มที่ ใช้ทั้งกลไกกฎหมาย กลไกทางสังคม

แล้วทุกอย่างจะได้รับการพิสูจน์เองว่า ใครถูก ใครผิด