วังมัจฉา ความสุขประสาคนรักปลาของ วิน ศิริวงศ์

เสน่ห์ของปลาแปลกๆ พวกนี้คือไม่ใช่ปลาตลาดที่หาได้ทั่วไป ผมชอบอะไรที่มันหายากๆ ไม่ใช่มีสตางค์จะซื้อได้ทุกอย่าง บางตัวต้องรอจังหวะ โชคชะตาฟ้าลิขิต....

เรื่อง อินทรชัย พาณิชกุล ภาพ วีรวงศ์ วงศ์ปรีดี

เขาเดินยิ้มร่ามาแต่ไกล วิน ศิริวงศ์ นักดนตรีร็อกชื่อก้องแห่งวงสควีซ แอนิมอล ค่ายสไปร์ซี่ ดิสก์

วันนี้เขาเปิดประตูบ้านต้อนรับโพสต์ทูเดย์ พาไปเที่ยวชมมุมโปรดส่วนตัว นั่นก็คือ วังมัจฉา บ่อเลี้ยงปลาอันหรูหราอลังการ

...............................

สุดซอยเสนานิคม 1 แยก 16 หลังแนวกำแพงอิฐสีแดงเก่าแก่ขรึมขลัง มีบ้านเรือนไทยอายุร่วมสองร้อยปีตั้งเร้นอยู่อย่างสงบ บรรยากาศร่มรื่นด้วยต้นไม้ใหญ่เขียวขจี สระว่ายน้ำสีครามสดใสต้องแสงแดดระยิบระยับ สุนัขไทยหลังอานตัวโตนอนเหงาเดียวดาย ท่ามกลางอากาศอบอ้าวในฤดูร้อน

เจ้าของบ้านรูปหล่อพาเราเดินไปยังหลังบ้าน ได้ยินเสียงจ๋อมแจ๋มของสายน้ำแว่วมาแต่ไกล มันเป็นบ่อปลาขนาดใหญ่ ตกแต่งเป็นภูเขาหินมีน้ำตกรินไหลลงมาอย่างเอื่อยเฉื่อย เบื้องล่างมีปลาขนาดยักษ์หน้าตาแปลกประหลาด ท่าทางหายากหลายตัวแหวกว่ายพลิ้วไหวมีชีวิตชีวา

“ที่เห็นในบ่อนี่ แต่ละตัวหายากทั้งนั้นนะครับ คัดมาเองกับมือ”

หนุ่มวินในชุดสบายๆ เสื้อเชิ้ตพับแขน กางเกงยีนส์ขาสั้น เอ่ยขึ้นขณะนั่งบนเก้าอี้แขวนตัวเก่งเหม่อมองเหล่าสัตว์เลี้ยงตัวโปรด คล้ายดั่งเจ้าเมืองกราดสายตาไปยังอาณาจักรแห่งตน

เขายิ้มอารมณ์ดีพลางเล่าให้ฟังว่า เป็นคนสนใจในสัตว์และธรรมชาติมาตั้งแต่เด็ก เพราะเติบโตในบ้านหลังใหญ่ มีสวนหลังบ้านกว้างขวาง ได้สัมผัสผืนดิน ต้นไม้ใบหญ้า ฟังเสียงนกร้องเพลง ใกล้ชิดกับตัวหนอน หอยทาก กบ ด้วงกว่าง ค้างคาว สุนัข ปลาหางนกยูง ปลากัด กระต่าย จนถึงงูเขียวปากจิ้งจก ราวกับเป็นหนึ่งในสมาชิกของครอบครัว

“สัตว์นั้นมหัศจรรย์มาก ผมมีความสุขมากๆ เวลาได้สังเกตชีวิตสัตว์ต่างๆ มองดูความเคลื่อนไหว ความมีชีวิตชีวาของพวกเขา แต่สมัยนั้นเราเลี้ยงแบบเด็กๆ ขี้เห่อ ไม่ได้ใส่ใจดูแลจริงๆ จังๆ ไม่รู้เรื่องอะไรสักนิดว่าที่อยู่ที่นอน อาหารการกินมันต้องเป็นอย่างไร เลยมักไม่ค่อยรอด

แต่กับปลา ผมคิดว่าเหมาะกับไลฟ์สไตล์ตัวเองที่สุด รู้สึกว่าเราไม่ได้กักขังเขาเกินไป ว่ายน้ำได้อย่างอิสระเต็มที่ แต่กับนก ถ้าเลี้ยงในกรง ไม่ได้บิน ก็ออกจะผิดธรรมชาติสักหน่อย ส่วนหมา แมว ไม่น่าเหมาะ เพราะต้องใช้เวลาเยอะ ชีวิตประจำวันที่ทำงานเช้าจรดเย็น เดินทางตลอดเวลา ผมว่าเลี้ยงปลาดีที่สุด” เขาบอกอย่างมั่นใจ

วินเผยว่าการเลี้ยงปลาของเขานั้นเหมือนเป็นการสะสมของหายาก เขาศึกษาทำการบ้านเกี่ยวกับเรื่องปลาที่ตัวเองสนใจจนลึกซึ้ง พร้อมทั้งตระเวนเดินทางเสาะหา และสู้ราคาสุดตัว จนบ่อปลาที่เห็นนี้เต็มไปด้วยปลาหายากหลายชนิด ทั้งปลาเทพาสั้น ปลายี่สกสั้น ปลาตะพากสั้น ปลาเรดเทล แคทฟิช ปลาสวายเผือก ปลาแรด ปลาแก้มแดง และเต่าบินจมูกหมู ทั้งหมดที่กล่าวมานั้นแต่ละตัวเรียกได้ว่ามหึมา

นอกจากนี้ยังมีเต่าดาวอินเดียอีก 2 ตัว ไว้ในคอกริมบ่อปลาอีกด้วย

“บ่อปลาแห่งนี้เพิ่งขุดได้ 2-3 ปี เพราะเราเลี้ยงปลาตัวใหญ่ ถ้าได้อยู่น้ำลึก มีที่แหวกว่าย มีระบบกรองน้ำที่ดี มีอาหารการกินที่ดี (เช่น กุ้งและอาหารปลาชนิดเม็ดเกรดเยี่ยม) เขาจะโตไวมาก ผมยุ่งๆ ไม่ได้สังเกตนาน มาดูอีกที โอ้โห ตัวใหญ่ขึ้นเยอะเลย หลายตัวก็เชื่องนะครับ ให้อาหารจากมือได้เลย

เสน่ห์ของปลาแปลกๆ พวกนี้คือไม่ใช่ปลาตลาดที่หาได้ทั่วไป ผมชอบอะไรที่มันหายากๆ ไม่ใช่มีสตางค์จะซื้อได้ทุกอย่าง บางตัวต้องรอจังหวะ โชคชะตาฟ้าลิขิต พอได้มาเราก็นั่งดูมัน เอาใจใส่ เพลินตาเพลินใจดี เหมือนเป็นอาณาจักรส่วนตัวนะ” เขาหัวเราะ

ทุกวันนี้ว่างเว้นจากการเล่นดนตรี ยามว่างนักร้องหนุ่มวงสควีซ แอนนิมอล คนนี้ยังนิยมไปเดินเที่ยวตลาดปลาจตุจักรและแหล่งอื่นๆ ทั่วกรุงเทพฯ ด้วยความสุขล้นปรี่เต็มหัวใจ

“ผมว่าผมเป็นคนที่เลี้ยงจริงจังมากกว่าคนเลี้ยงปกติทั่วไปนะ เพราะเราสนใจและชอบศึกษาค้นคว้า บางทียังรู้สึกว่าเรารักมันมากกว่าเรื่องเพลงอีก นอกจากเลี้ยง ผมก็ชอบดูสารคดี อ่านหนังสือ คือเราเลี้ยงแล้วต้องคิดว่าทำยังไงให้เขาอยู่ได้ดี ไม่มั่ว” เจ้าตัวนั่งมองวังมัจฉาของตัวเองด้วยแววตาเป็นประกาย เขายิ้มทั้งใบหน้าและดวงตา ก่อนหันมาบอกด้วยเสียงหนักแน่นว่า

“การเลี้ยงปลาคือความสุขที่เติมเต็มชีวิตผมให้สมบูรณ์แบบ”

และนี่คือเรื่องราวความสุขของคนรักปลา วังมัจฉาของ วิน ศิริวงศ์