ความเปลี่ยนแปลงอันแน่นอน

การเปลี่ยนแปลงในชีวิตของผู้คน สามารถเกิดได้ทั้งจากความตั้งใจและไม่ตั้งใจ นำไปสู่ทั้งสิ่งที่ดีหรือแย่ลง ทั้งสมหวังและผิดหวังผู้เขียนได้ยินคำกล่าวลักษณะนี้อยู่บ่อยครั้ง และได้ประสบกับความจริงแท้ของการเปลี่ยนแปลงมากับตัวเองอยู่ก็หลายครั้ง รวมถึงครั้งนี้ ครั้งที่หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์ที่ทำงานมา 6 ปี จะตีพิมพ์หนังสือพิมพ์เป็นฉบับสุดท้ายในวันที่ 31 มี.ค.2562 หลังจากนั้นเหลือเฉพาะเวอร์ชั่น “โพสต์ทูเดย์ออนไลน์” อันเป็นไปตามกระแสการเปลี่ยนแปลงของเทคโนโลยีที่บีบบังคับให้สื่อต่างต้องปรับตัว

ผลจากการปรับตัวขององค์กรครั้งนี้ “ชาวหนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์” ก็ได้เวลาโบกมือลากันและแยกย้ายไปทำสิ่งใหม่ๆ หรืออะไรที่ได้วางแผนไว้ ผู้เขียนเองก็ใช้โอกาสนี้ร่ำลาวงการข่าวที่ทำมา 13 ปี 6 เดือน ไปเริ่มต้นกับสิ่งใหม่ที่ตั้งใจไว้มานาน

การเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นกับกองบรรณาธิการหนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์ และวงการสื่อสารมวลชนทุกแขนงเวลานี้ ไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้นกะทันหันจนผู้คนในวงการไม่ทันตั้งตัว แต่เมฆหมอกอึมครึมก่อตัวมาแล้วหลายปี จากทั้งกระแสการเปลี่ยนแปลงของเทคโนโลยีที่มีผลต่อการอ่านข่าวสาร
ของผู้อ่าน นโยบายเกี่ยวกับสื่อในบางเรื่องของภาครัฐซึ่งไม่ขอกล่าวในที่นี้ หลายปัจจัยได้หลอมรวมและสะท้อนให้เห็นในผลประกอบการของสื่อทุกค่ายและสาขา

เอาเป็นว่าเราคนในวงการข่าวสะกดคำว่า “ขึ้นเงินเดือน” กับ “โบนัส” ไม่เป็นมาหลายปี ที่ยังทำงานกันอยู่ก็เพราะความรักและชอบงานที่ทำจริงๆ

ให้พูดตามความจริงแบบไม่โกหกตัวเองเราทุกคนต่างรู้ว่าการเปลี่ยนแปลงอย่างที่เกิดขึ้นแล้วเวลานี้ จะต้องเกิดในวันใดก็วันหนึ่งเพียงแต่จะช้าหรือเร็วเท่านั้น เป็นการเปลี่ยนแปลงที่แน่นอน ไม่มีทางเป็นอื่น เมื่อเกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นแล้วจึงมองภาวะที่เกิดขึ้นอย่างเข้าใจ

กับจังหวะเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญของชีวิตรอบนี้ ทำให้ผู้เขียนเองมีโอกาสได้หยุดทบทวนประมวลสิ่งที่ได้ทำมาทั้ง 13 ปีครึ่ง นับแต่เรียนหนังสือจบปริญญาตรี

นอกจากได้มองเห็นการเปลี่ยนแปลงครั้งรุนแรงในวงการสื่อสารมวลชน ในมิติของชีวิตก็ได้มองเห็นความจริงประการสำคัญว่า ความจีรังนั้นไม่มีอยู่ ความเปลี่ยนแปลงนั้นเกิดขึ้นกับชีวิตได้ตลอดเวลา แม้แต่อาชีพการงานที่เคยมองว่ามั่นคง วันหนึ่งก็เกิดความไม่มั่นคงขึ้นมาได้

น้อยคนนักที่จะคิดว่าวิชาที่ต่อสู้ฝ่าฟันกับสนามสอบเอนทรานซ์เข้าไปร่ำเรียนมาอย่างคณะวารสารศาสตร์ วันหนึ่งสาขาที่ขึ้นชื่อว่าฮิตที่สุดของคณะอย่างสาขาหนังสือพิมพ์และสิ่งพิมพ์ ในช่วงเวลาไม่กี่ปีกลับกลายเป็นสาขาที่ “เอาต์” ในสายตาเด็กๆ รุ่นปัจจุบัน จนทุกวันนี้มหาวิทยาลัยที่เปิดสอนนิเทศฯ วารสารฯ ต้องปรับหลักสูตรอย่างรุนแรง

ในโลกที่หมุนเร็วพร้อมจะมีปัจจัยใหม่ๆ เข้ามากระทบทั้งองค์ความรู้ในวงการการศึกษา กระทบกับอาชีพการงานได้เสมอ ดังนั้นคุณสมบัติประการสำคัญของการจะอยู่ในโลกที่หมุนไวใบนี้ให้ได้ คือความพร้อมรับการเปลี่ยนแปลง ปรับตัวให้เร็ว และที่สำคัญคือการรู้จักปล่อยวางให้ไว

ตลอด 13 ปีครึ่งกับการทำข่าวเศรษฐกิจหลายสาย ได้มอบประสบการณ์ที่มีคุณค่าให้กับผู้เขียน ทั้งในมิติการทำงาน การได้พบปะผู้คนทุกระดับของสังคม ตั้งแต่มหาเศรษฐีคนที่รวยที่สุดถึงกลุ่มคนที่จนและลำบากที่สุด ได้ทำข่าวม็อบทุกสี ฟังแกนนำทุกกลุ่มปราศรัย ได้ถามคำถามคนที่เขาเป็นผู้บริหารประเทศ ได้ติดตามบุคคลสำคัญของประเทศไปที่ต่างๆ ทั้งในและต่างประเทศ มีโอกาสพบปะพูดคุยกับผู้คนต่างชาติ ศาสนา และวัฒนธรรม ได้ผ่านเหตุการณ์ครั้งสำคัญของประเทศหลายเหตุการณ์

ทั้งหมดคือประสบการณ์อันมีค่าที่วิชาชีพนักหนังสือพิมพ์มอบให้

หลังจากนี้ ทั้งผู้เขียนและพี่น้องในกองบรรณาธิการโพสต์ทูเดย์หลายคน กำลังจะเริ่มต้นชีวิต “คนนอกวงการ” เปลี่ยนบทบาทจากคนทำข่าว ไปเป็นติดตามข่าวแทน ไปเป็นปลาที่กระโดดออกไปแหวกว่ายในหนองน้ำแห่งใหม่

แต่จะไม่มีวันไหนเลยที่ลืมชีวิตที่สุดแสนจะมีสีสันของ 13 ปีครึ่งที่ผ่านมา เรียกได้ว่าเล่าสู่กันฟังได้จนลูกบวช

ขอกล่าวอำลาผู้อ่านทุกท่าน ด้วยข้อเขียนสุดท้ายนี้ แต่อย่างไรก็ตาม แม้อีกไม่กี่วันจะไม่มีหนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์แล้ว แต่ทุกท่านสามารถติดตามงานข่าวและสาระดีๆ ในโพสต์ทูเดย์ออนไลน์ รวมถึงหนังสือพิมพ์บางกอก โพสต์ รวมถึงสื่อในเครือของบางกอก โพสต์ เพื่อเป็นกำลังใจให้สื่อมวลชนและนักหนังสือพิมพ์ดีมีคุณภาพให้สร้างสรรค์สิ่งดีๆ ให้กับประเทศเราต่อไป

โชคดี มีความสุข รู้เท่าทันการเปลี่ยนแปลงทุกท่านค่ะ