พลังแห่งความจริงจัง

โดย ณศักต์ อัจจิมาธร

หากให้บอกสถานที่ที่ทำให้รู้สึกมีพลังความฮึกเหิมขึ้นมาเมื่อไปเยือน ผมคงบอกได้ว่าหนึ่งในสถานที่เหล่านั้นมีสนามกีฬารวมอยู่ด้วย

เมื่อเร็วๆ นี้ผมมีโอกาสได้ไปชมการแข่งขันฟุตบอลพรีเมียร์ลีกที่อังกฤษเป็นครั้งแรกในชีวิต แม้จะไม่ใช่แฟนฟุตบอลที่มีทีมโปรดหรือนักเตะไอดอลในดวงใจ แต่บอกได้เลยว่า ตั้งแต่ก่อนไปถึงสนามผมก็สัมผัสได้ถึงพลังที่ทำให้หัวใจมันรู้สึกฮึกเหิมขึ้นมา

แมตช์นั้นเป็นการแข่งขันของ “จิ้งจอกสยาม” ทีมเลสเตอร์ซิตี้ ทีมที่มีกลุ่มบริษัท คิง เพาเวอร์ ของนักธุรกิจใหญ่ “วิชัย ศรีวัฒนประภา” เป็นเจ้าของ ในวันนั้นเลสเตอร์ต้องเปิดบ้านต้อนรับการมาเยือนของเวสต์แฮมยูไนเต็ด

สิ่งที่เห็นระหว่างเดินทางไปสนามแข่งขัน ก็คือ บรรดาแฟนบอลที่สวมเสื้อสีน้ำเงินของทีมเลสเตอร์ บ้างก็เดินลำพัง บ้างก็เดินเป็นกลุ่ม ทยอยมุ่งหน้าไปในทางเดียวกัน นั่นคือสนามคิง เพาเวอร์ สเตเดี้ยม ซึ่งเป็นสถานที่จัดการแข่งขัน

ขณะที่ผมและชาวคณะคนอื่นนั่งรถบัสเดินทางเข้าสู่สนาม สายตาพวกเรากับแฟนบอลที่เดินอยู่ริมถนนก็มาประสานกัน ทั้งเราทั้งเขาต่างสวมเสื้อทีมเลสเตอร์ การทักทายระหว่างกันจึงเกิดขึ้นแทบจะตลอดเส้นทาง

เมื่อก้าวลงสู่สนามผมสัมผัสได้ถึง “พลัง” ของผู้คนที่อยู่ในนั้น

มันไม่ใช่แค่พลังของกองเชียร์ที่มารอคอยเชียร์ทีมโปรดของตัวเอง ไม่ใช่แค่พลังของนักเตะที่ลงฟาดแข้งมุ่งมั่น แต่เป็นพลังที่ทุกคนในนั้นร่วมกันแสดงออกมา เป็นพลังของผู้คนที่กำลัง “จริงจัง” กับหน้าที่ที่พวกเขากำลังทำอยู่

พลังเหล่านั้นปรากฎอยู่ทั่วทุกอณูของสนาม

ไล่มาตั้งแต่พนักงานขายตั๋ว แม้วันนั้นตั๋วเข้าชมจะถูกขายหมดก่อนวันแข่งขันแล้ว แต่ชายหนุ่มผู้นั่งอยู่ในซุ้มขายตั๋วก็ยังทำหน้าที่อย่างแข็งขันในการให้ข้อมูลกับแฟนบอลที่เข้ามาสอบถาม แถมเมื่อเห็นหนึ่งในคณะของเรายกกล้องขึ้นถ่ายภาพซุ้มขายตั๋ว พ่อหนุ่มรายนี้ก็ยังโผล่ออกมาจากซุ้มยกนิ้วแอ็กท่าให้กับกล้องอีกด้วย

เดินเข้าประตูสนามมาก็พบกับบรรดาพนักงานรักษาความปลอดภัยที่ต่างทำหน้าที่อย่างแข็งขัน พวกเขาไม่ใช่แค่ดูแลให้พื้นที่ต่างๆ ในสนามเป็นไปด้วยความเรียบร้อยเท่านั้น หากแต่พวกเขายังแนะนำเส้นทางให้กับผู้มาเยือน เช่น แถวที่นั่งคุณอยู่ตรงไหน หากคุณจะเดินทางไปบริเวณนี้คุณจะไปได้อย่างไร

เช่นเดียวกับพนักงานต้อนรับในจุดต่างๆ แม้บางคนจะทำหน้าที่เพียงแค่เปิดปิดประตู แต่ความจริงจังในการทำหน้าที่ก็สะท้อนออกมาให้เห็นอย่างชัดเจน เขาเปิดประตูต้อนรับแขกผู้มาเยือนทุกคนด้วยรอยยิ้มพร้อมเอ่ยคำทักทาย เมื่อแขกบางคนแซวกลับ เขาก็จะปล่อยมุขเรียกเสียงฮาขึ้นมาทันที

เรียกได้ว่าเขาสร้างบรรยากาศแห่งความสุขให้กับผู้คนได้ตั้งแต่ก้าวแรกที่เข้ามาในสนาม

ระหว่างเกมการแข่งขันน่าจะเป็นช่วงที่มีพลังมากที่สุด ทั้งแฟนบอลและนักเตะต่างทำหน้าที่ของตัวเองอย่างจริงจัง

นักเตะทำหน้าที่ของนักเตะด้วยการมุ่งมั่นคว้าชัยชนะในการแข่งขันให้ได้ แฟนบอลทำหน้าที่ของแฟนบอลด้วยการส่งเสียงเชียร์ดังกระหึ่มเพื่อให้กำลังใจทีมของพวกเขา

พลังของแฟนบอลส่งถึงนักเตะ พลังของนักเตะส่งถึงแฟนบอล พลังของแฟนบอลส่งให้กันและกัน ฯลฯ ล้วนทำให้บรรยากาศในสนามเต็มไปด้วยความฮึกเหิม

หลังการแข่งขันเสร็จสิ้นลง เมื่อทุกคนทยอยเดินออกไปจากสนาม พลังของความจริงจังก็ยังปรากฏให้เห็นจากพนักงานดูแลสนามที่เข้าทำหน้าที่ของพวกเขาทันทีที่การแข่งขันจบ พวกเขาเข้าตัดหญ้า ซ่อมแซมพื้นสนามที่เกิดความเสียหายระหว่างเกมการแข่งขันอย่างตั้งใจ

สิ่งหนึ่งที่เป็นข้อคิดหลังจากได้ชมเกมวันนั้น ก็คือ ความจริงจังในการทำอะไรก็ตาม สามารถสร้างพลังให้กับผลงานชิ้นนั้นที่เรากำลังทำอยู่ได้เสมอ ไม่ว่างานชิ้นนั้นจะเป็นเรื่องเล็กน้อยเพียงใดก็ตาม

แม้จะไม่มีอะไรยืนยันได้ว่าเมื่อจริงจังแล้วจะต้องประสบความสำเร็จ แต่อย่างน้อยความจริงจังก็จะช่วยให้เรายังคงมีพลังในการลงมือทำต่อไป และพลังเหล่านั้น ก็คือ สิ่งสำคัญที่ผลักดันเราให้ก้าวไปสู่ความสำเร็จในสักวันหนึ่ง