แปลงร่าง ไม่แปลงใจ

ข่าวล่าสุดของการกล่าวโทษผู้ที่เกี่ยวข้องกับการทำราคาหุ้นผิดปกติ 6 บริษัทจดทะเบียน (บจ.) จำนวน 25 คน จากหน่วยงานกำกับ-สำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ก.ล.ต.) และปรับเป็นเงินกว่า 890 ล้านบาท เมื่อราว 2 สัปดาห์ที่ผ่านมา

หวนกลับมาในฤดูกาลประชุมผู้ถือหุ้นประจำปี (AGM) 2561 ที่กำลังเดินมาเกือบครึ่งทาง-หลังเย็นทั่วหล้า มหาสงกรานต์ จะเพิ่มอุณหภูมิร้อนระอุขึ้นอีกมากโข เพราะประชุมกันทุกวัน วันละนับสิบ มากสุด 123 บริษัท ในวันเดียวกันร้อนทะลุปรอทคือ วันที่ 27 เม.ย.

ข้อมูลที่น่าสนใจกับหุ้นบางกลุ่มที่มีผลการดำเนินการไม่สวยนัก เมื่อต้องเผชิญกับการจัดประชุมสามัญผู้ถือหุ้นคงลุ้นกันแทบหยุดหายใจ จะหลบ จะเลี่ยง อย่างไร คงไม่เป็นผล เพราะเป็นข้อกำหนดตามกฎหมาย

หุ้นบางกลุ่มที่ว่านี้เป็น บจ.ที่ประสบผลการดำเนินการขาดทุนต่อเนื่อง ดังนั้น หน้างานที่ต้องตอบผู้ถือหุ้นคือ เมื่อไหร่ จะเลิกขาดทุน เมื่อไหร่จะกำไร เมื่อไหร่จะจ่ายเงินปันผล หรืออาจถามในใจว่า เมื่อไรหุ้นจะขึ้นซะที(วะ)-ชักมีน้ำโห เมื่อยังติดดอย

เมื่อมาตามติดเบื้องหลังของกาลเวลาที่ผ่านมาแล้วนั้น เราจะพบสัจธรรมที่ควรท่องไว้เตือนใจกันพลาดในอนาคตอีก และควรมีอาการเข็ดหลาบกับอารมณ์แห่ง “ความโลภ” ให้ได้

ธุรกิจที่ถึงคาดมักเป็นกลุ่มที่เริ่มอิ่มตัว หรือความอหังการ์ คิดการใหญ่ มักจะเดินเข้าสู่ทางตัน จะเดินหน้าก็ลำบาก จะขยับตัวก็ยาก จะฟื้นตัวก็ต้องใช้เวลา

บางบริษัทใช้เงินลงทุนสูงมาก ซึ่งอาจต้องใช้เวลานานถึงนานมาก พอไม่เป็นไปตามแผนงานก็ขาดทุน ตกหลุมอากาศ ยากจะฉุดขึ้นมา ผู้บริหารคงปวดหัว กลุ้มใจ ไม่น้อย ยิ่งต้องเปิดประชุมสามัญผู้ถือหุ้น คำถามย่อมพรั่งพรู จะตอบกันอย่างไร กลยุทธ์นี้ผู้บริหารเท่านั้นที่จะต้องพาองค์กรลุกขึ้นเดินไปข้างหน้าให้ได้

อีกหลายบริษัทพยายามผันตัวเองจากธุรกิจเดิม อาทิ ฟอกหนังวัว รองเท้า เสื้อผ้า ท่าเรือขนส่ง เสื้อผ้า โรงทอผ้า เหมืองแร่ ขายซีดี ทำบรรจุภัณฑ์ บางรายเกิดจากเหตุสุดวิสัย เมื่อธุรกิจเดินมาถึงทางตัน บางรายเกิดจากการบริหารที่คลาดเคลื่อนไปจากแผนจนขาดทุนซ้ำซาก

อีกหลายบริษัทอาจจะมีการเปลี่ยนมือผู้ถือหุ้นที่เรียกว่า เป็นการเข้าจดทะเบียนทางอ้อม (แบ็กดอร์ลิสติ้ง) ความถนัดที่ต่างกัน อาจมีการเปลี่ยนธุรกิจ อัดฉีดเงินเพิ่มทุน เริ่มทำธุรกิจใหม่ด้วยความหวังใหม่ๆ แต่ก็ไม่สำเร็จ ขาดทุนสะสม ย้ำซ้ำรอยเดิม

แบบนี้คราจัดประชุมสามัญผู้ถือหุ้น จึงต้องถาม ถาม ซักให้หายคาใจ ว่าเงินเพิ่มทุน นำไปไหน วางแผนอย่างไร น่าแปลกใจว่า บริษัทเหล่านี้ยังคงทำการซื้อขายในตลาดหุ้น อย่างหน้าตาสวยๆ ขาดทุน กินเนื้อตัวเอง เดินออกจากตลาดหุ้นไปเลย ท่าจะดี

แต่ช้าก่อน แนวคิดนำมาสู่ภาคปฏิบัติ พบว่า แต่ละบริษัทน่าจะมีผู้ถือหุ้นนับพันราย ย่อมเดือดร้อน การตัดสินใจ จึงต้องมองรอบมิติที่เกี่ยวข้อง ความหวังพอยังมี แม้จะริบหรี่ เมื่อแปลงร่าง ไปยังอีกธุรกิจ แต่หากยังไม่แปลงใจ กิจการนั้นอาจอนาคตมืดมน ต้องตัดใจเสียเถอะ และยึดเป็นบทเรียน ที่จะไม่ให้หวนกลับมาหลอกหลอนได้อีก