แบรนด์ดีคล้ายดั่งใบชา

กุลฉัตร ฉัตรกุล ณ อยุธยา & ([email protected]) Chief Marketing Officer & บริษัท มาร์เก็ตติ้งไดอ็อกไซด์ จำกัด

"ใบชาถูกน้ำร้อนถึงจะออกรสและมีกลิ่นหอมกรุ่นนุ่มลึกฉันใด แบรนด์ที่ดีก็ต้องพบกับอุปสรรคครั้งแล้วครั้งเล่า ถึงจะเกิดความหอมกรุ่นของแบรนด์" จึงอุปมาอุปไมยให้บริษัททั้งหลายที่พยายามคิดสร้างแบรนด์ต้องใช้เวลาที่อดทนนาน ดังนิทานเซนโบราณเรื่องนี้

มีชายหนุ่มที่พบกับความผิดหวังคนหนึ่งมาที่วัดพบกับพระอาจารย์แล้วเล่าระบายทุกข์ให้ฟังว่า

"เฉกเช่นคนอย่างข้าพเจ้าซึ่งผิดหวังครั้งแล้วครั้งเล่า มีชีวิตก็เพียงแค่อยู่ไปวันๆ ไม่มีประโยชน์อะไรเลย"

พระอาจารย์นั่งนิ่งอย่างสงบและสำรวม ฟังชายหนุ่มคนนั้นรำพึง ไม่ได้พูดอะไร ได้แต่สั่งพระอุปัฏฐากว่า

"ประสกท่านนี้เดินทางมาแต่ไกล ไปหาน้ำอุ่นมาสักกาซิ"

เมื่อพระนั้นยกกาน้ำอุ่นมาให้ พระอาจารย์จึงหยิบใบชามาใส่ไว้ในแก้ว แล้วรินน้ำอุ่นลงในแก้ว พลางยื่นแก้วนั้นให้กับชายหนุ่ม แล้วพูดว่า "ประสก เชิญดื่มชาก่อน"

ชายหนุ่มก้มหน้าลงมองแก้วชานั้น เห็นไอความร้อนลอยอ้อยอิ่งออกมาเล็กน้อย มีใบชาลอยขึ้นมาอยู่นิ่งๆ ชายหนุ่มถามขึ้นอย่างไม่เข้าใจว่า "ทำไมวัดนี้ถึงใช้น้ำอุ่นชงชา?" พระอาจารย์ไม่พูดอะไร เพียงแต่แสดงทีท่าว่า "ดื่มชาก่อนเถอะ" ชายหนุ่มนั้นจึงจำใจยกชาขึ้นมาจิบไปสองสามครั้ง

พระอาจารย์ถามว่า "ชานี้คงจะหอมซินะ" ชายหนุ่มนั้นจึงค่อยๆ ยกชาขึ้นมาจิบเพื่อลิ้มรสอย่างช้าๆ พลางส่ายหัวพูดว่า "นี่เป็นชาอะไรครับ ความหอมสักนิดก็ไม่มี" พระอาจารย์ยิ้มพลางและพูดว่า "นี่เป็นใบชาชื่อดังที่ชื่อว่ากวนอิมเหล็ก ทำไมถึงไม่หอมล่ะ"

ชายหนุ่มนั้นเมื่อได้ฟังว่าเป็นใบชารสเลิศที่ชื่อกวนอิมเหล็ก ก็รีบยกแก้วขึ้นมาแล้วใช้ลมเป่าเศษใบชาที่ลอยอยู่ออก แล้วค่อยๆ จิบเพื่อลิ้มรสชาติใหม่ แล้ววางแก้วลงพลางยืนยันอีกว่า "ไม่มีกลิ่นชาแม้แต่สักนิดจริงๆ"

พระอาจารย์จึงให้เอาน้ำเดือดมาอีกกา แล้วหยิบใบชาใส่ลงในแก้วอีกใบหนึ่งแล้วเติมน้ำร้อนลงไป แล้วยกไปวางไว้ข้างหน้าชายหนุ่ม ชายหนุ่มนั้นก้มหน้ามองไปที่แก้วน้ำใบนั้น ก็เห็นใบชาในแก้วลอยขึ้นลง ไปตามแรงวนของใบชา แล้วสักครู่ก็ได้กลิ่นหอมอ่อนๆ ของใบชา ลอยขึ้นมาแตะจมูก ชายหนุ่มนั้นเผลอยกขึ้นมาสูดกลิ่น

พระอาจารย์พูดขึ้นมาว่า "ช้าก่อน พ่อหนุ่ม" พลางเติมน้ำร้อนลงในแก้วเพิ่มขึ้นอีก ชายหนุ่มนั้นก้มหน้าลงมองแก้วน้ำ ก็เห็นใบชาเหล่านั้นลอยขึ้นและจมลงหมุนวนคละไปทั่ว พร้อมกับได้กลิ่นหอมอ่อนของใบชาลอยอบอวลขึ้นมานอกแก้วชา พระอาจารย์ถามว่า "ประสก ทำไมใช้ใบชาชนิดเดียวกันแต่กลิ่นชาจึงแตกต่างกัน?"

หนุ่มคนนั้นตอบ "ใช้น้ำที่อุณหภูมิต่างกัน ใบชาที่ใช้น้ำอุ่น ใบชาจะลอยเอื่อยๆ ไม่ลอยแล้วจม แล้วใบชาจะแผ่กระจายความหอมออกมาได้อย่างไร? แต่ใบชาที่ชงกับน้ำเดือด ผ่านน้ำร้อนครั้งแล้วครั้งเล่า ใบชาจมแล้วก็ลอยแล้วก็จม ใบชาก็จะแผ่ขจายกลิ่นหอมของฝนที่รับมาจากฤดูใบไม้ผลิ ความร้อนจากแสงอาทิตย์ที่ได้ในฤดูร้อน ความเย็นสงบในหน้าหนาว

คนมากมายในโลกนี้ คนที่ไม่เคยผ่านร้อนผ่านหนาว ใช้ชีวิตให้ผ่านไปวันๆ ไปเรื่อยๆ ก็เหมือนกับใช้น้ำอุ่นชงชา ใบชาลอยไปเสมอกัน ไม่สามารถกลั่น เอาความหอมและปัญญาออกมาได้ แต่แบรนด์ที่ต้องพบกับอุปสรรคนานา พบกับการต่อกรกับคู่แข่ง โจมตีใส่ร้ายป้ายสีต่างนานา เคราะห์ซ้ำกรรมซัดครั้งแล้วครั้งเล่า ก็เหมือนใบชาที่ผ่านน้ำร้อนครั้งแล้วครั้งเล่า ผ่านวันเวลา ฝ่าลมฝนพายุที่ขึ้นๆ ลงเสมอมา ทำให้แบรนด์ที่เสมือนมีชีวิตค่อยๆ กลั่นความหมายออกมา

การจะเป็นแบรนด์ที่ดี ให้มีชื่อเสียงจนกระทั่งผู้ใช้จดจำและจงรักภักดีนั้น จะต้องผ่านร้อนผ่านหนาว ผ่านความอดทนมาเป็นเวลาแรมปี พบกับประสบการณ์ทั้งที่ดีและเลวร้าย ใช้เวลาสั่งสมเรื่องราวดีๆ อยู่ตลอดจนกลายเป็นแบรนด์ที่อยู่ในใจผู้บริโภค

ดังนั้น ผู้ประกอบการทั้งหลายจงใช้ความอดทนในการสร้างแบรนด์ กรุงโรมไม่มีทางสร้างเสร็จในเวลาอันสั้น ต้องอาศัยเวลาในการสะสมความดีงามของแบรนด์ดั่งใบชา