โมเดลแหล่งท่องเที่ยว

สัปดาห์ก่อนมีจังหวะไปพักผ่อนที่ไต้หวันหลายคืน รู้สึกสนุกสนานและประทับใจในประเทศเล็กๆ นี้มากมาย พูดได้ว่าเป็นประเทศจิ๋วแต่แจ๋ว ไปแล้วก็อยากไปเที่ยวอีก

ก้าวแรกที่ถึงสนามบินไทเปต้องบอกว่าขั้นตอนการตรวจคนเข้าเมืองและรอรับกระเป๋าบ้านเขานั้นมันรวดเร็วเหลือเกิน ทุกกระบวนการไหลลื่นสะดวกไม่ติดขัดเลย มีการจัดคิวให้บริการที่ยอดเยี่ยม ใช้เวลาที่สนามบินแค่ครึ่งชั่วโมงก็เสร็จ อยากให้สนามบินของเราเป็นแบบนี้บ้าง

การเดินทางด้วยระบบขนส่งสาธารณะสมบูรณ์แบบ ทุกอย่างเป็นมาตรฐานทั้งเรื่องเวลาและค่าใช้จ่าย แท็กซี่สีเดียวเห็นง่าย คนขับไว้ใจได้แม้พูดได้แต่ภาษาท้องถิ่น แต่เมื่อดูจุดหมายปลายทางจากสมาร์ทโฟนแล้วก็เข้าใจตรงกัน แค่นี้ก็หมดปัญหาสำหรับนักท่องเที่ยวทุกชาติ

ส่วนสถานที่ท่องเที่ยวธรรมชาติจะว่าไปแล้วก็มีไม่มากเหมือนบ้านเรา แต่ละแห่งความโดดเด่นงดงามก็สู้ บ้านเราไม่ได้ แต่เขาสามารถบริหารจัดการสถานที่ได้อย่างมือ อาชีพ ห้องน้ำ ความสะอาด ร้านค้าขายของ ทุกอย่างเรียบร้อยน่าเดินมาก ไม่มีสะเปะสะปะรกรุงรัง ไม่มี รถเข็น หาบเร่แผงลอย พ่อค้าลอตเตอรี่ ขอทาน หรือเรื่องจุกจิก กวนใจนักท่องเที่ยวเลยแม้แต่น้อย อันนี้สุดยอดมากๆ เข้าใจว่า หน่วยงานที่เกี่ยวข้องคงไปดูงานมาแทบทุกคนแล้ว น่าจะมาปรับใช้กับบ้านเราบ้าง

อีกเรื่องที่บ้านเขามีแต่เราไม่มีคือย่านช็อปปิ้งดัง จุดที่นักท่องเที่ยวไปแล้วต้องไปเดินเล่นช็อปปิ้งที่แห่งนั้น โดยเฉพาะในเวลากลางคืนที่เรียกว่าไนท์มาร์เก็ต ที่ไทเปคือย่านซีเหมินติง และยังมีอีกหลายแห่งในลักษณะเดียวกัน เป็นย่านที่มีทุกอย่างครบเครื่องน่าเดินมาก ทั้งของกิน ของใช้ ของแบรนด์ ของดังอาหารเลิศรสชื่อชั้นโดดเด่น เทียบกันที่เกาหลีก็คือย่านเมียงดง ฮงแด ถ้าบ้านเราก็ประมาณสยามสแควร์ แต่ของเขาน่าเดินมากกว่า อาคารสถานที่เป็นกลุ่มก้อนมากกว่า สินค้ามีความ หลากหลายมากกว่า ผู้คนเดินเนืองแน่นมากกว่า เดินเท้าจริงๆ ไม่มีรถวิ่งรถจอดให้รำคาญ

ทุกคืนจะมีทั้งคนท้องถิ่นและนักท่องเที่ยวแออัดเดินชิม ชม ช็อป สนุกสนานถึงเที่ยงคืนทุกวัน...ขอย้ำว่าทุกวัน เงินทองหมุนเวียนสะพัดขนาดไหน ร้านค้าส่วนใหญ่ต่างก็เป็นเอสเอ็มอีทั้งสิ้น และส่วนใหญ่คนรุ่นใหม่เป็นเจ้าของร้าน ตรงนี้แหละที่บ้านเราไม่มี เราไม่มีตลาดไนท์มาร์เก็ตที่โดดเด่น ไม่มีจุดดึงเงินจากกระเป๋านักท่องเที่ยวเป็นเรื่อง เป็นราว พูดตรงๆ ถ้านักท่องเที่ยวมาถามว่า...กลางคืนจะไปเดินเล่น ซื้อของกินของใช้ได้ที่ไหน อย่างเก่งก็บอกได้แค่ให้ไปที่เอเชียทีค จุดอื่นๆ นึกไม่ออกจริงๆ

ยังมีอีกเรื่องที่อยากพูดถึงคือเรื่องสตรีทฟู้ด...อาหารอร่อยริมถนน เอาไว้มีโอกาสจะเขียนรายละเอียดพร้อมภาพประกอบว่าบ้านเขาเป็นอย่างไร แตกต่างจากบ้านเราอย่างไร สตรีทฟู้ดสำหรับนักท่องเที่ยวควรเป็นอย่างไร