ส่งต่อรุ่นสู่รุ่น

 กลินท์ สารสิน ในวัย 56 ปี ได้นำประสบการณ์และคำสอนที่ได้รับการถ่ายทอดมาจากรุ่นคุณปู่และคุณพ่อส่งต่อให้กับลูกๆ ทั้ง 3 คน โดยให้ความสำคัญกับการศึกษามาก เพราะจะเป็นสิ่งเดียวที่อยู่ติดตัวไปจนตาย และสอนให้ลูกๆ เป็นผู้ใหญ่ที่รู้จักคิด รู้จักการเข้าสังคม เพื่อที่จะได้ทำงานร่วมกับผู้อื่นได้ โดยที่ไม่ถือหรือมองว่าตัวเองเก่งอยู่คนเดียว

กิจกรรมที่จะทำร่วมกันภายในครอบครัวเสมอๆ เมื่อมีโอกาสคือ การทานข้าวร่วมกัน เพื่อคุยและแลกเปลี่ยนความเห็นกันในเรื่องต่างๆ หรือถ้ามีเวลามากหน่อยก็จะจัดทริปไปเที่ยว บางทีก็จะไปพักที่บ้านเขาใหญ่ ใช้เวลาในการปลูกต้นไม้ ขุดดิน เล่นกีฬา ทำกิจกรรมใหม่ๆ รวมทั้งไปทำบุญ และเลี้ยงอาหารเด็กที่ด้อยโอกาสที่บ้านตะวันใหม่ ซึ่งเป็นมูลนิธิที่คุณพ่อ (พล.ต.อ.เภา สารสิน) ตั้งไว้ เพื่อให้ลูกๆ รู้จักการให้แก่สังคม

จุดเปลี่ยนชีวิต

ย้อนกลับไปเหตุการณ์เมื่อ 20 ปีก่อน ที่ยังทำงานเป็นเอ็มดีด้านเทรดดิ้งอยู่เครือซิเมนต์ไทย เคยประสบอุบัติเหตุรถตู้ที่นั่งไปกับลูกน้องและคนขับรวมทั้งหมด 7 คน คว่ำที่จังหวัดกัมปงโสม ประเทศกัมพูชา เหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้มีลูกน้องคนหนึ่งกระเด็นออกจากตัวรถและตกเขาเสียชีวิต ส่วนตัวเองก็ได้รับบาดเจ็บ สะโพกหัก เดินไม่ได้ 3 เดือน

ระหว่างที่นอนพักรักษาตัว ทำให้มีเวลาอยู่กับตัวเอง ได้อ่านหนังสือสวดมนต์และทำให้คิดได้มากขึ้นว่า “ชีวิตคนเราสั้นมาก ทำอะไรได้ทำเลย ทำดีได้ทำเลย” จากนั้นจึงปรับวิธีคิด วิธีการทำงาน จากเดิมที่เคร่งครัดในการทำงานมาก ต้องทำให้ได้ อะไรทำไม่ได้ก็ไล่จี้ถาม
ลูกน้องว่าเพราะอะไร ทำไมถึงทำไม่ได้ โดยที่ไม่คิดถึงและไม่ฟังคนอื่นเลย มาเป็นทำงานให้ช้าลง คิดและฟังให้มากขึ้น สุดท้ายก็เป็นผลดีต่อตัวเอง เพราะทำงานรอบคอบขึ้น และเป็นที่ยอมรับของทุกคน

“ถามว่าตอนนี้ทำงานแล้วเครียดมั้ย ไม่เครียดนะ เพราะจากเหตุการณ์นั้นทำให้เราเป็นคนไม่คิดมาก ทำอะไรให้ดีที่สุดพอ อะไรที่ผิดพลาดก็แก้ไข ไม่ใช่ไม่ยอมรับผิดเพื่อรักษาหน้าตัวเอง บางทีมีปัญหาที่แก้ไม่ได้ก็วางไว้ก่อน แล้วไปรีแลกซ์ด้วยการเดินออกกำลังกาย ทำสวน พอใจสบายก็กลับมาคิดหาทางแก้ไขใหม่ มันทำให้ตัวและใจเราเบาขึ้นเยอะ เพราะไม่ได้ไปยึดติดกับอะไร” กลินท์ ทิ้งข้อคิดไว้ให้