สายป่านที่รอคอย

สุรชัย กำพลานนท์วัฒน์

ถ้าพูดกันตรงๆ ภาพใหญ่ของประเทศกับภาพเล็กของเอสเอ็มอีมีความแตกต่างกันในขณะนี้ สังคมยอมรับว่า เศรษฐกิจภาพรวมของประเทศดีขึ้นอย่างชัดเจน ตัวเลขต่างๆ เติบโตดีมีทิศทางและแนวโน้มสดใสน่าชื่นใจ แต่ในขณะเดียวกันถ้าลงไปสัมผัสระดับรากหญ้าท้องถิ่นตั้งแต่ชาวบ้านจนถึงผู้ประกอบการรายเล็กๆ แทบทุกจังหวัดจะบ่นขรมเป็นเสียงเดียวกันว่าค้าขายไม่ดี

อาการแบบนี้บ่งบอกถึงอานิสงส์ของเศรษฐกิจภาพรวมที่ดีขึ้นนั้น ไม่ได้แผ่ลงไปถึงปากท้องของผู้ประกอบการรายเล็กสักเท่าไร ยิ่งประโคมข่าวว่า เศรษฐกิจดีขึ้น ยิ่งเจ็บจี๊ดหัวใจของคนตัวเล็กที่กำลังย่ำแย่ มันต้องมีข้อต่อที่ติดขัดหรือขาดการเชื่อมประสานให้ไหลลื่นจากบนลงล่าง จากใหญ่ลงเล็กตรงจุดไหนสักแห่งหรือหลายแห่ง งานนี้ขอแนะนำให้ทีมเศรษฐกิจของรัฐต้องรีบค้นหาต้องรีบตั้งหลักแก้ไขโดยเร็ว มิฉะนั้นก็จะโดนกระแทกรุนแรงด้วยคำว่า จนกระจุก รวยกระจาย หรือช่วยรายใหญ่ไม่ใส่ใจรายเล็ก

เรื่องสำคัญที่คนตัวเล็กอยากได้รับการช่วยเหลือหนีไม่พ้นเรื่อง สภาพคล่อง เงินทุนหมุนเวียนคือลมหายใจของรายเล็กๆ มันคือสายป่านธุรกิจที่จะประคับประคองไม่ให้กิจการของเขาขาดผึงเหมือนว่าวที่เชือกขาดกลางอากาศ เขาต้องการเงินทุนซึ่งไม่ต้องมาก...แต่ต้องเร็ว สายป่านพร้อมขาดทุกวันต้องดำเนินการเร่งด่วนเป็นพิเศษ จะเป็นเงินกู้หรือกองทุนต้องทำโดยด่วน

หากรัฐจะอัดฉีดเงินทุนลงรากหญ้าเข้าหาคนตัวเล็กจริงๆ ก็ขอฝากให้ดีไซน์เงื่อนไขที่ผ่อนปรนและมุ่งกระจายไปให้ถึงมือรายย่อยทุกพื้นที่ อย่าช่วยแค่เรื่องดอกเบี้ยและค่าธรรมเนียม ต้องลงไปดูเงื่อนไขการกู้เงินทั้งกระบวนการเงื่อนไขเงื่อนปนในภาคปฏิบัติคือตัวการที่ทำให้รัฐบาลถูกผู้ประกอบการตำหนิ!!