‘ฟานเทียต’ แซนดูนบนบก

ผมเดินทางไปดูตลาดและแวะเยี่ยมเยือนลูกค้ากับทีมงานของเราเป็นประจำ ทางตอนบนของเมืองโฮจิมินห์นั้น มีหลายเมืองที่ผมประทับใจครับ เช่นที่อุ๋งเต่า ที่นี่จะเป็นเมืองตากอากาศ มีชายหาดไว้คอยต้อนรับนักท่องเที่ยว ซึ่งก็มีไม่มากนัก ส่วนใหญ่จะเป็นหนุ่มๆ สาวๆ ชาวโฮจิมินห์ ใช้เป็นที่พักผ่อนกัน และมักจะคึกคักเฉพาะวันเสาร์อาทิตย์ ส่วนวันธรรมดาก็เหงาๆ ครับ คนไม่มาก ไม่ต้องคอยมาแย่งกันกินแย่งกันใช้ เหมือนที่พัทยา หรือที่หัวหิน เรามักจะแวะเที่ยวกันหลังเสร็จงานเป็นประจำ เพราะเป็นการคลายเครียด และถือเป็นการพักผ่อนไปในตัว ที่สำคัญเรามักจะมีอะไรเล่นๆ กันเสมอๆ ครับ ไม่เคร่งเครียดกันจนเกินไป

ที่อุ๋งเต่า นอกจากได้ดูหนุ่มๆ สาวๆ มาเล่นน้ำกันแล้ว ซึ่งก็ไม่ค่อยจะเห็นบิกินี่กันสักกี่คนหรอก เพราะยุคนั้นยังไม่เปิดมากเหมือนยุคนี้ แต่เรายังมีอาหารทะเลที่ดีมากๆ ครับ ในยุคนั้นปูม้าตัวใหญ่มาก น้ำหนักสองตัวกิโลเลยละครับ แต่ปัจจุบันนี้คงไม่มีให้เห็นแล้วละครับ เพราะโดนจับมากินหมดแล้วละ ปลาก็ดีมากครับ ปลาเก๋าเสือ เยอะมาก ปลากะพงก็เยอะ หอยก็เยอะ ราคาก็ถูกมาก ถ้าเทียบกับบ้านเรา เรียกว่าถ้าชอบอาหารทะเลมาที่อุ๋งเต่าในยุคนั้น เป็นสวรรค์เลยครับ ปัจจุบันนี้ชักจะไม่แน่ใจเสียแล้ว เพราะนักท่องเที่ยวเข้ามาเยอะมากครับ

พอแดดร่มลมตก ก็เข้าไปดูหมาแข่ง ที่นี่จะมีสนามแข่งสุนัข แต่ละตัวจะสวยมากครับ ต่างจากที่มาเก๊ามาก เพราะที่มาเก๊าสุนัขเขาให้วิ่งแข่งมาก จนช้ำหมด ที่นี่สุนัขแข่งน้อย จึงไม่ช้ำ กล้ามเนื้อสุนัขเป็นมัดๆ เลยครับ เวลาก่อนแข่ง เขาจะพาสุนัขมาเดินโชว์ เหมือนม้าแข่ง เข้าแถวเดินโชว์ ผมกับคุณมงคลชอบดูกันมาก มักจะชวนกันไปดู

ทุกครั้งครับ ดูเฉยๆ นะครับ ไม่ได้เล่นพนัน เพราะผมไม่ชอบการพนันทุกชนิด ผมเสียดายตังค์ครับ ดูเสร็จพอสุนัขเข้าซอง เราก็จะทายกันดูครับ ว่าตัวไหนจะเข้าวิน โดยมากคุณมงคลจะทายถูก ถามว่าดูอย่างไร คุณมงคลบอกว่ามีเคล็ดลับ เขาบอกว่าให้ดูว่าสุนัขตัวไหนเวลาเดินไปถ่ายไป อะไรประมาณนั้น ผมก็จำไม่ได้ว่าตัวที่ถ่ายจะเข้าวินหรือจะไม่เข้าวิน เพราะเรื่องนี้นานมาแล้วครับ

ส่วนที่พักที่อุ๋งเต่า ในอดีตที่พักยังไม่ค่อยจะดีนักครับ เพราะที่นี่ในยุคนั้นเพิ่งจะเริ่มเปิดประเทศใหม่ๆ โรงแรมก็เล็กๆ อับๆ ผมเป็นคนที่แพ้กลิ่นบุหรี่ ถ้าหมอนมีกลิ่นผมจะนอนไม่หลับ ผมจึงติดเสื้อยืดไว้คอยสวมปอกหมอนอีกทีครับ ก็ทนๆ เอา แต่ปัจจุบันนี้ผมถามคุณมงคล เพราะผมไม่ได้ไปนานมากแล้วว่ายังเหมือนเดิมหรือเปล่า คุณมงคลบอกว่าเปลี่ยนไปหมดแล้ว ตอนนี้โรงแรมสี่ดาวห้าดาวเยอะมาก ไม่เหมือนยุคเก่าที่เราไปกันแล้ว อาหารทะเลก็แพงมากแล้ว

อีกที่ที่เรามักจะไปตรวจตลาดกัน คือที่เมืองฟานเทียต ที่นี่ก่อนเราจะเข้าเมือง จะผ่านกองทะเลทรายใหญ่มากๆ หรือที่เรียกว่า "แซนดูน" ครับ โดยปกตินั้นแซนดูนคือเนินทรายที่อยู่ในทะเล เราจะเห็นเหมือนเป็นเกาะทรายเลยครับ ทรายจะขาวมาก ที่นี่กลับอยู่บนบกครับ ก็เป็นอะไรที่สวยงามตระการตาดี เพราะที่เมืองไทยผมยังไม่เคยเห็น หรือไม่แน่ใจว่ามีหรือเปล่า แฟนคลับท่านใดทราบว่าที่ประเทศไทยมีที่ไหน ช่วยบอกด้วยนะครับ ผมจะได้ตามไปดูครับ ที่เมืองฟานเทียตนั้น แซนดูนจะกว้างมากครับ เป็นกิโลเมตรเลยละ พวกเรามักจะแวะลงไปเดินเล่น ก็มีถ่ายรูปมาเก็บไว้บ้างเหมือนกันครับ

ที่พักที่เมืองฟานเทียต ในอดีตผมชอบไปพักกันที่โรงแรมวิคตอเรีย ฟานเทียต ในยุคนั้นคนยังไม่เยอะ ราคาจึงถูกมาก จำได้ว่าห้าหกสิบเหรียญต่อคืน ส่วนโรงแรมจะอยู่ริมทะเล สวยมาก เขาจะเอาไม้ไผ่มาทำห้องพัก มุงหลังคาด้วยหญ้าแฝก เตียงนอนก็ใช้ไม้ไผ่ลำใหญ่ๆ มาทำเป็นเตียง มีมุ้งกางให้ด้วย สะอาดสะอ้านดีครับ ที่นี่ไม่ค่อยมีปัญหาเรื่องที่พักหรอกครับ เราสามารถหาโรงแรมดีๆ ได้สองสามแห่งครับ