ทอง เครื่องประดับยอดนิยม

ผมมีเพื่อนบ้านท่านหนึ่ง ท่านทำธุรกิจเกี่ยวกับทอง ที่เป็นบริษัทจดทะเบียน ในตลาดหลักทรัพย์ที่ประเทศไทยครับ ท่านได้ถามผมเกี่ยวกับทองที่เมียนมา ว่าที่ประเทศเมียนมาเหมือนอินเดียไหม ที่ประชาชนเขาชื่นชอบหลงใหลในทองกันเหลือคณา ผมเลยขอนำเรื่องทองๆ มาเล่าสู่กันฟังครับ

ที่เมียนมา ทองเป็นสิ่งที่ประชาชนทั่วไป ไม่ว่ายากดีมีจนก็จะต้องซื้อทองกันมาเก็บไว้เป็นสมบัติครับ จะเห็นว่าการตั้งชื่อร้านค้า สินค้า หรือแม้กระทั่งชื่อคน โดยเฉพาะคนไทยใหญ่ที่รัฐฉาน มักจะต้องมีทองด้วยเสมอ ในภาษาพม่า ทองเขาเรียกว่า "ชเวย์" บอกตรงๆ ครับว่า ไม่รู้จะสะกดเป็นภาษาไทยอย่างไรดี ที่จะให้ออกเสียงได้ถูกต้อง ให้อ่านให้ออก เพราะที่ผ่านๆ มาเรามักจะออกเสียงเป็นชะเว เช่น ชเวดากอง เป็นต้น

ส่วนคนเมียนมาที่เป็นบะหม่า หรือพม่า ก็นิยมใช้คำว่า "ชเวย์" มาเป็นส่วนประกอบเช่นกันครับ เช่น ชเวย์แป (เป็ดทอง) ชเวย์ปะซุ่น (กุ้งทอง) ชเวย์ หม่อง เย่นตี๋ (ชื่อดาราดังของเมียนมา) เน่ง ชเวย์ ยี่, ชเวย์ ซี่ กวาว (นกฮูกทอง) ฯลฯ เห็นไหมละครับว่า เขาชื่นชมทองกันขนาดไหน คงจะอนุมานได้ว่า ที่เกาหลีถ้าเอาหินขว้างขึ้นท้องฟ้า หินหล่นลงมาจะต้องโดนหัวคนชื่อคิมแน่นอน แต่ที่เมียนมา หากจะฆ่าคนที่มีชื่อเกี่ยวกับทอง คงจะต้องฆ่าไปเกือบครึ่งประเทศจึงจะหมด

ที่นี่ไม่ว่าจะเป็นเมืองใหญ่เล็ก ร้านค้าทองคำ จะมีให้เห็นมากมาย แต่ละร้านเขาจะขายดีมากๆ เลยครับ ส่วนทองคำที่นี่ความบริสุทธิ์ก็จะคล้ายๆ ไทยครับ ที่นิยมจะนิยมกันที่ 96.5% ครับ ไม่เหมือนไทย ที่นิยม 99.99% สีของทองจะเหลืองอร่ามไม่ค่อยเหมือนของไทย สีจะติดออกไปทางแดงนิดๆ ครับ ผมก็อธิบายยากหน่อย คนที่นี่เขาใส่ทองเป็นเครื่องประดับเพื่อแสดงถึงสถานะทางสังคมเหมือนๆ อินเดียละครับ เวลาออกงานที เราจะเห็นใส่กันอร่ามทั้งตัวเลยครับ ผู้หญิงบางคนจะใส่ข้อมือที่เป็นกำไลทองคำกันเป็นสิบอันเลยละครับ ส่วนสร้อยคอจะเป็นสร้อยรูปพรรณที่เส้นไม่เขื่องมาก แค่พอประมาณ ต่างกับกำไลข้อมือ ส่วนต่างหูก็เช่นกันครับ จะใส่กันน่าดู มองไปแล้วถ้าเป็นที่ไทย เราอาจจะมองว่าเป็นนางเอกลิเก แต่ที่นี่ไม่ครับ เขามองว่าสวยงามอร่ามตามากกว่าครับ

ผมมีเพื่อนที่ทำร้านค้าขายทองอยู่ที่ย่างกุ้งและมัณฑะเลย์ แต่ละร้านมีพนักงานเป็นร้อยกว่าคนต่อร้าน มีพนักงานแบกถุงปุ๋ยที่บรรจุเงินขึ้นมาส่งให้ตลอดเวลา นอกจากที่นี่และย่างกุ้งแล้ว เขายังขายไปอินเดียด้วย ผมถามเขาว่า เขาขายเฉพาะที่นี่ก็ดีมากแล้ว ทำไมต้องขายไปทางอินเดียอีก เขาบอกว่าค้าขายทองต้องดูปัจจัยหลายอย่าง เช่น อัตราแลกเปลี่ยน ราคาทองคำในตลาดโลก และที่สำคัญคือราคาทองคำของประเทศเพื่อนบ้าน เช่น ที่อินเดียและบังกลาเทศ ไทย เพื่อมากำหนดราคาขายของเขา บางครั้งราคาที่อินเดียแพงกว่าทองจะขายดีมาก คนซื้อแค่ซื้อแล้วสวมใส่ติดตัว เดินเข้าออกประเทศก็กำไรเลี้ยงครอบครัวได้อย่างสบายเลยครับ