ดาวเรืองงดงามบนความเศร้า

ดอกดาวเรือง เหลืองอร่าม ท่ามกลางฝน

เศร้าระคน ปนอาดูร ใจสูญหาย

เงาของพ่อ เลือนราง พราวพร่างพราย

อกสลาย ซบหน้า ใกล้จาบัลย์

lหัวใจ ดวงเดิม เติมโศรก

วิโยค วิตก ผกผัน

จากปี บรรจบ ครบวัน

จากกัน ใจสั่น พรั่นพรึง

lดอกดาวเรือง บานแล้ว แก้วตาเอ๋ย

ทุกข์ใดเลย เคยสนิท เท่าคิดถึง

ดอกดาวเรือง ย้อนเวลา ติดตราตรึง

หวนคำนึง ห่วงหา ให้อาวรณ์

lยามพ่ออยู่ ลูกก็รู้ อยู่ว่ารัก

ลูกประจักษ์ สามัคคี ที่พ่อสอน

อยู่พอเพียง ใจมั่น ไม่สั่นคลอน

เอื้ออาทร แยกถูกผิด จำติดตา

lดอกดาวเรือง วันนี้ อยู่ที่ไหน

บานกลางใจ เนรมิต ทุกทิศศา

เหลืองอร่าม กล้ำกลืน ฝืนอุรา

โอ้พ่อจ๋า พ่อจากไป ที่ใดกัน

lพ่อเดิน ทั่วถิ่น ดินฟ้า

เห็นมา ยาวนาน สานฝัน

บุกป่า แสนไกล ไพรวัลย์

มุ่งมั่น ฟื้นฟู ชูไทย

lดอกดาวเรือง งดงาม บนความเศร้า

ชูช่อเหงา เงาทอดจันทร์ ทอสั่นไหว

หนาวลมโชย โรยแรง ก้านแกว่งไกว

ดอกปลิดใบ ใยจากเลือน ข้ามเดือนปี

lก้มกราบพ่อ ปาดน้ำตา อาลัยนัก

ด้วยใจรัก ตระหนักธรรม นำวีถี

ยึดความเพียร ฝึกตน เป็นคนดี

ชั่วชีวี ตามรอยพ่อ ไม่ท้อใจ

lดอกดาวเรือง งดงาม ปานความฝัน

ร้อยผูกพัน ความจริง ที่ยิ่งใหญ่

รักของพ่อ อยู่ทั่วถิ่น แผ่นดินไทย

เป็นหลักชัย สถิตเด่น เป็นนิรันดร์