การปฏิรูปพระพุทธศาสนา

คำสั่งของพระเถระที่เป็นเจ้าคณะผู้ปกครอง ที่เรียกว่าเจ้าคณะใหญ่หนต่างๆ ได้แก่ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (สนิท) เจ้าคณะใหญ่หนตะวันออก สมเด็จพระพุทธชินวงศ์ (สมศักดิ์) เจ้าคณะใหญ่หนกลาง สมเด็จพระวันรัต (จุนทน์) เจ้าคณะใหญ่คณะธรรมยุต พระพรหมจริยาจารย์ (สงัด) เจ้าคณะใหญ่หนใต้ และพระวิสุทธิวงศาจารย์ (วิเชียร) เจ้าคณะใหญ่หนเหนือ เรื่องให้พระสังฆาธิการตรวจสอบพฤติกรรมและลงโทษพระภิกษุสามเณรในปกครอง รวมทั้งคำสั่งของพระพรหมดิลก (เอื้อน) เจ้าคณะกรุงเทพมหานคร ถึงเจ้าคณะเขตใน กทม. เรื่องห้ามติดแผ่นป้ายโฆษณา พระพุทธรูป พระเครื่องวัตถุมงคล และเทวรูปในที่ต่างๆ ที่ออกมาในเวลาใกล้เคียงกัน เมื่อปลายเดือน ก.ย. และต้นเดือน ต.ค. 2560 ส่งแรงกระเพื่อมทั่วสังฆมณฑล ที่เห็นชัดเจนคือบรรดาพระเกจิดังๆ หยุดปฏิบัติการ หรือลี้ภัยไปชายแดน หรือป้ายประกาศ และคัตเอาต์ ตามถนนสายหลักถูกถอดทันที วัดบางแห่งที่สร้างเทวรูปของฮินดู เช่น พระพิฆเนศ ขนาดใหญ่ จนข่มพระประธานในอุโบสถ ก็ปิดซ่อม

การจำหน่ายวัตถุมงคลในพระอุโบสถ ที่เคยเห็นคุ้นตา ก็ถูกระงับ ทำให้พระอุโบสถสะอาดเหมาะแก่การสวดมนตร์ภาวนา และทำสังฆกรรมเป็นอย่างยิ่ง เหมือนบิ๊กคลีนนิ่งวัดทั้งประเทศ

ส่วนคำสั่งที่เกี่ยวข้องกับอาจาระของพระภิกษุสงฆ์ โดยเฉพาะพระภิกษุสามเณรผู้ที่ประพฤตินอกรีต ไม่เคารพพระธรรมวินัยที่บัญญัติ รวม 8 พฤติกรรม

1.มีพฤติกรรมไม่สอดคล้องกับเพศกำเนิดของตน (พระตุ๊ด เณรแต๋ว) ที่ระบาดทั่วราชอาณาจักร 2.พระเณรที่มีพฤติกรรมไม่เหมาะสม 3.พระเณรที่วิพากษ์วิจารณ์แรงๆ กระทบต่อความมั่นคงต่อสถาบันหลักคือชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ 4.พระเณรที่ไม่สำรวม เช่น การใช้โทรศัพท์ มือถือในสถานที่ที่ไม่เหมาะสม 5.พระเณรที่ไม่เคร่งครัดในหลักธรรมวินัย 6.พระเณรที่ไม่รักษาพระธรรมวินัย 7.พระเณรที่มีความประพฤติเสียหายเป็นโลกวัชชะ และ 8.พระเณรที่ประพฤติผิดพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ และกฎหมายบ้านเมือง นั้นเป็นพฤติกรรมที่พระภิกษุสามเณรบางรูปประพฤติ ที่สื่อโซเชียลนำมาแฉกันบ่อยๆ จนเป็นที่เอือมระอา และเสื่อมศรัทธาของพุทธศาสนิกชนเสมอ

แต่การแก้ปัญหาอาจาระของพระภิกษุสามเณร ที่อยู่ในยุคโลกาภิวัตน์ ตามประเด็นที่ว่าทั้ง 8 อาจเห็นผลช้า เพราะเป็นพฤติกรรมของบุคคลที่ต้องการหลักฐานและพิสูจน์ แม้ว่าจะเห็นกันตำตา แต่ก็ทำอะไรทันทีไม่ได้ เหมือนลูบหน้าปะจมูก ดังนั้นคำสั่งเจ้าคณะใหญ่จึงเปิดโอกาสให้พระสังฆาธิการ หรือเจ้าอาวาสดำเนินการจากสถานเบาไปหาหนัก ตั้งแต่ อบรม สั่งสอน กล่าวตักเตือน จนถึงหนักสุดคือการลงโทษ

หากพระสังฆาธิการ หรือเจ้าอาวาสไม่ดำเนินการหรือย่อหย่อน ไม่กวดขัน ไม่จัดระเบียบตามคำสั่ง พระสังฆาธิการนั้นจะต้องถูกลงโทษฐานละเมิดจริยาพระสังฆาธิการ ซึ่งมีโทษตั้งแต่ปลดออก ถอดออก (จากตำแหน่ง) ตำหนิโทษ และภาคทัณฑ์ แต่ถ้าดำเนินการแล้ว ไม่สามารถให้เป็นไปตามนั้น ให้สังฆาธิการขอการสนับสนุนและอารักขาจากทางราชการ

คำสั่งนี้เป็นคำสั่งล้างบางพระสงฆ์ที่เปิดเผย จึงทำให้มีแรงกระเพื่อม ขนาดดงขมิ้นร้อน เทียบกับการปฏิรูปกิจการพระพุทธศาสนา ซึ่งทำกันมาเป็นปีแต่ไม่มีผล ดังนั้นคำสั่งนี้จึงเป็นการปฏิรูปสงฆ์จริงๆ และขอให้ทำตลอดไป n