อาเซียนในยุค 4.0 (2)

โดย...ดร.การดี เลียวไพโรจน์

ภูมิภาคอาเซียนได้รับการยกย่องว่าเป็นฐานการผลิตและเป็นข้อต่อของห่วงโซ่อุปทานที่สำคัญของโลก ในขณะที่เทคโนโลยีก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว ทำให้อุตสาหกรรมการผลิตพลิกโฉมมาสู่อุตสาหกรรม 4.0 กลายเป็นทั้งโอกาสและข้อท้าทายของอาเซียน

เมื่อมองในมุมบวก อาเซียนสามารถ “เลือก” สร้างโอกาสใหม่จากการก้าวสู่อุตสาหกรรม 4.0 โดยการ “กระโดดข้าม” อุตสาหกรรม 2.0 และ 3.0 ที่มีอยู่ปัจจุบัน วันนี้นับว่าเป็นจุดเปลี่ยนที่ต้องเลือกระหว่าง
เดินตามหลังการพัฒนาอุตสาหกรรมจากประเทศมหาอำนาจ หรือจะเลือกปรับตัวอย่างก้าวกระโดด ในขณะที่ทุกประเทศเล็งเห็นถึงประโยชน์และโอกาสจากเทคโนโลยี แต่ยังมีข้อคำถามที่ต้องเร่งตอบ อาเซียนควรจะปรับตัวโดยทันที หรือรอดูแนวโน้มของอุตสาหกรรมอีกระยะ ระดับความพร้อมของแต่ละประเทศเป็นอย่างไร และแนวการดำเนินงานของแต่ละประเทศควรต้องมีอะไรบ้าง และควรต้องมีความร่วมมือกันอย่างไร

งานวิจัยของศาสตราจารย์ เค.รามนาธาน จากมหาวิทยาลัยเวสเทิร์น ซิดนีย์ ศึกษาความพร้อมของทั้ง 10 ประเทศในอาเซียนต่อการปรับตัวสู่อุตสาหกรรม 4.0 โดยวิเคราะห์จากข้อมูลที่รวบรวมจากรายงานขีดความสามารถในการแข่งขันในปีที่ผ่านมา โดยให้น้ำหนักกับ 3 ปัจจัยหลัก คือ โครงสร้างพื้นฐาน ปัจจัยหนุนประสิทธิภาพในการผลิต และขีดความสามารถด้านนวัตกรรม จากการวิเคราะห์ข้อมูลพบว่าสิงคโปร์มีความพร้อมสูงที่สุด รองลงมาคือ มาเลเซีย ไทย อินโดนีเซีย และฟิลิปปินส์ ส่วนในประเทศซีแอลเอ็มวี ประเทศเวียดนามมีความพร้อมสูงที่สุด แม้ว่าความพร้อมยังอยู่ในระดับต่ำ

แต่อัตราการพัฒนานั้นสูงกว่าประเทศในกลุ่มอาเซียน 5 ยกเว้นสิงคโปร์เป็นอย่างมาก