นิรนาม

1 เดือนที่ผ่านมานี้ ใครๆ ก็พูดถึง “เวียดนาม”

ตั้งแต่พูดถึงเวียดนามในแง่ของการเป็นสมาชิกความร่วมมือหุ้นส่วนยุทธศาสตร์เศรษฐกิจเอเชีย-แปซิฟิก (ทีพีพี) ว่าเวียดนามจะได้เปรียบไทยอย่างมหาศาล เนื่องจากมีโอกาสส่งออกสินค้าไปยังสหรัฐอเมริกา ตลาดขนาดใหญ่ โดยได้สิทธิภาษี 0% อุตสาหกรรมที่ไทยกลัวคืออุตสาหกรรมยานยนต์ อุตสาหกรรมสิ่งทอและเครื่องนุ่งห่ม

ขณะเดียวกัน อุตสาหกรรมไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ ก็ต้องจับตาเวียดนามมากยิ่งขึ้น หลังจากที่มูลค่าการส่งออกสินค้าไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ของเวียดนามส่อเค้าแซงไทยเป็นปีแรกแล้ว แม้จะยังไม่ถึงสิ้นปีก็ตาม เนื่องจากยักษ์ไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์อย่างเกาหลี เซ็นข้อตกลงเขตการค้าเสรีกับเวียดนาม เอกชนบางรายย้ายฐานการผลิตจากไทย

ต้องบอกว่า ตอนนี้เป็นยุคที่เวียดนาม “ใจป้ำ” มาก กล้าเดินหน้าข้อตกลงการค้าเสรี กล้าแก้ไขกฎระเบียบ และเดินหน้าพัฒนาตัวเองทุกด้านอย่างก้าวกระโดด

ล่าสุด Thanhniennews ของเวียดนาม รายงานว่า เวียดนามกำลังจะบังคับใช้กฎหมายใหม่ เปิดให้ภาคเอกชนของเวียดนามและนักลงทุนต่างชาติ สามารถเข้ามามีส่วนร่วมในการบริหารสนามบิน ให้บริการบนภาคพื้น เช่น เติมน้ำมัน จัดการเที่ยวบินได้

กฎหมายฉบับดังกล่าวจะบังคับใช้ในวันที่ 12 ธ.ค.นี้

แม้ภายใต้กฎหมายฉบับนี้ นักลงทุนต่างชาติจะสามารถเข้าไปถือหุ้นได้เพียง 30% ไม่ใช่ทำได้เอง 100% แต่ก็ถือเป็นข่าวดีสำหรับผู้ที่มีความพร้อมจะเข้าไปลงทุนบริหารจัดการด้านดังกล่าว รวมถึงบรรดาสายการบินที่จะมีสิทธิเข้าไปถือหุ้นบริหารจัดการอาคารผู้โดยสาร

หากมองในอีกมุมหนึ่ง นี่อาจยิ่งเป็นสัญญาณว่า เวียดนามพร้อมจะเก็บ กอบ และโกย ทุกองค์ความรู้ การเปิดให้ต่างชาติเข้ามามีส่วนร่วมได้ในครั้งนี้ จึงยังคงไม่ปล่อยให้เป็นผู้ถือหุ้นใหญ่

เวียดนามยังเดินหน้าสร้างความร่วมมือกับประเทศต่างๆ ในเอเชียตะวันออกอย่างต่อเนื่อง เกาหลีใต้ ญี่ปุ่น จีน ล้วนเป็นพันธมิตรการลงทุนที่สำคัญของเวียดนามแล้วทั้งสิ้น

แม้เวียดนามจะไม่ได้มีแผนการพัฒนาเร่งด่วนเช่นมาเลเซีย ที่จะพัฒนาตัวเองให้เติบโตเป็นประเทศรายได้สูงในปี 2563 นี้ แต่เวียดนามก็ทยอยวางแผนด้านต่างๆ สำหรับปี 2568 และ 2573 แล้ว และเตรียมเดินหน้าไปตามแผนนั้นให้ได้

คำถามคือ แล้วไทยเองมีเป้าหมายอะไรที่ชัดเจน และมุ่งมั่นทำให้ได้จริงเพียงใด ภาครัฐดำเนินโครงการต่อเนื่องระหว่างรัฐบาลเพียงใด

น่ากลัวเหลือเกินว่าอีก 10-15 ปีข้างหน้า เวียดนามจะ “ระบือนาม” ขณะที่ไทยกลายเป็นประเทศ “นิรนาม”