อาการที่ยังไม่ดีขึ้นของการบริโภคในประเทศ คำเตือนให้นโยบายของเราต้องทำมากขึ้น...และมากขึ้น

วันก่อนได้อ่านหนังสือแล้วเห็นข้อมูลที่น่าสนใจมากๆ ของศูนย์พยากรณ์เศรษฐกิจฯ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย ที่ระบุว่า ดัชนีความเชื่อมั่นผู้บริโภคเดือน เม.ย. 2558 ลดลงต่ำสุดในรอบ 10 เดือน โดยเป็นการปรับตัวลดลงต่อเนื่องเป็นเดือนที่ 4 และยังต่ำสุดในรอบ 10 เดือน นับจากเดือน ก.ค. 2557

ข้อมูลมันถูกตีความได้ว่า คนเดินถนนที่ไม่ได้ร่ำรวยล้นฟ้าแบบครบวงจรต่างมีความเป็นห่วงเรื่องค่าครองชีพเพิ่มสูง...สูงขึ้น บางกรณี ในช่วงเปิดเทอมนี้ บางครัวเรือนไทยถึงกับต้องกู้เงินส่งลูกเรียนซ้ำเข้าไปอีกเพราะเข้าเทศกาลเปิดเทอม (ใครหนอเป็นคนคิดว่าเปิดเทอมต้องซื้อของใหม่ทั้งที่ของเก่าก็ยังไม่มีอะไรเสียหายหรือมองว่าใช้ของที่เก่าจะไม่เป็นสิริมงคล...ประมาณนั้นเลย)

1.สำหรับดัชนีความเชื่อมั่นต่อเศรษฐกิจโดยรวมได้เกิดการปรับลดลงมาจากระดับ 67.1 มาอยู่ที่ระดับ 66

2.สำหรับดัชนีความเชื่อมั่นเกี่ยวกับโอกาสในการหางานลดลงจากระดับ 72 มาอยู่ที่ระดับ 71.2

3.สำหรับดัชนีความเชื่อมั่นเกี่ยวกับรายได้ในอนาคตลดลงจากระดับ 94 มาอยู่ที่ระดับ 92.7

ดัชนีสามตัวนี้สำคัญและมีเผยแพร่ออกมาเป็นประจำ ทำให้เราที่คิดแบบบ้านๆ ว่าเดี๋ยวนี้มันเป็นอะไรกันดัชนีทุกตัวปรับลดหมด กล่าวคือ มองเศรษฐกิจไปข้างหน้าระยะต่อไปไม่ค่อยดี เรื่องโอกาสในการทำงานและโอกาสในเรื่องรายมันไม่เพิ่ม

4.รัฐบาลต่างถูกนักเศรษฐศาสตร์บอกว่าต้องเร่งรัดการเบิกจ่ายงบประมาณการลงทุนให้เป็นไปตามเป้าหมายเพื่อกระจายเม็ดเงินลงสู่ระบบมากขึ้น ซึ่งผมก็เห็นข่าวที่ระบุออกมาว่าสำนักงบประมาณมั่นใจว่าการเบิกเงินตามโครงการต่างๆ นั้นได้มีการลงนามในสัญญาและจะมีการเบิกเป็นเม็ดเงินกระจายลงไปในงานจัดซื้อ จัดจ้างอย่างรวดเร็ว

5.ฟื้นตัวของเศรษฐกิจโลกที่อาจกระทบต่อการส่งออก และเศรษฐกิจไทย เพราะผู้ส่งออกของเราขายของให้คนที่ประเทศเขาซึ่งกำลังมีปัญหา พวกเค้าจนลงอย่างแน่นอน หรือเพราะขีดความสามารถในการผลิตให้อยู่ในระดับที่ลูกค้าพึงพอใจ ตรงกับรสนิยมเวลานี้คงทำได้ยากลำบาก ผลการส่งออกในเดือน มี.ค. 2558 ตัวเลขจึงออกมาก็ติดลบ 4.45%

สิ่งที่ผมเห็นเนื้อหาการให้ข้อมูลของศูนย์พยากรณ์เศรษฐกิจฯ ความตอนหนึ่งที่ระบุว่า “ยอมรับว่าดัชนีความเชื่อมั่นผู้บริโภคยังไม่มีสัญญาณดีขึ้น โดยเฉพาะในช่วงเดือน พ.ค. 2558 เพราะเหตุว่ามันเป็นช่วงเวลาของเปิดเทอม ครัวเรือนจะมีค่าใช้จ่ายเรื่องบุตรหลานเพิ่มมากขึ้น ถ้าหาเงินกู้เพิ่มไม่ทันละก็ เรื่องตอนจบก็ไม่แคล้วต้องกู้นอกระบบมาใช้แบบจ่ายดอกวันละ 200 บาท บนเงินต้นจำนวนหมื่นบาทถึงแสนบาท อันนี้คือสัญญาณการกู้เงินนอกระบบมากขึ้นนั่นเอง”

6.เรื่องของการแก้ไขเกี่ยวกับแรงงานที่มาตรฐานโลกเขาต่อต้านการค้ามนุษย์ ก็ต้องเร่งทำอย่างรีบด่วนให้เห็นเป็นประจักษ์ เรื่องของการปรับปรุงให้ได้ตามมาตรฐานสากลในเรื่องการบิน ก็เร่งทำเร่งแก้ภายเวลาที่เขากำหนดมา ไม่อย่างนั้นกระทบกับเรื่องท่องเที่ยวพอสมควร

เรากำลังมีความไม่แน่นอนของระบบเศรษฐกิจ ความมั่นใจ การใช้เงินในเรื่องที่จำเป็น การก่อหนี้สินและจะค้าขายได้ดีต้องมีการจัดการอย่างรู้หลัก รู้วิธี อย่าได้ใช้ความ “รู้สึก” มาทำงาน แต่ต้องไปหาคนที่ “รู้จริง” มาทำงานในเวลานี้ ท้ายสุดครับหากว่าเราๆ ท่านๆ ในเวลานี้ปัจจุบันนี้นะยังซื้อของที่ไม่จำเป็นอยู่ก็รับรองได้ว่าในอนาคตเราๆ ท่านๆ จะได้ขายของที่จำเป็นแน่นอน...ขอบคุณครับ