การค้ามนุษย์ในไทย

การค้ามนุษย์ เป็นการกระทำที่ละเมิดสิทธิมนุษยชน และทำลายคุณค่าความเป็นมนุษย์     ทั้งยังส่งผลกระทบต่อเศรษฐกิจ สังคม  การเมือง และภาพลักษณ์ของประเทศ

ไทยใช้ พ.ร.บ.ป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ พ.ศ. 2551 เป็นมาตรการในการป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์  พ.ร.บ.นี้บัญญัติขึ้นมาเพื่อครอบคลุมการกระทำผิดให้มากขึ้น  เช่น  การบังคับใช้แรงงาน การบังคับตัดอวัยวะเพื่อการค้า  แต่เดิมที่ใช้ พ.ร.บ.มาตรการในการป้องกันและปราบปรามการค้าหญิงและเด็ก พ.ศ. 2540  ไม่ครอบคลุมถึงการกระทำดังกล่าว

ตาม พ.ร.บ.ป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ พ.ศ. 2551 การค้ามนุษย์เป็นการกระทำและความพยายามใดๆ ในการหา ขนส่ง ลำเลียง ซื้อ ขาย ส่งต่อ รับ กักขัง หน่วงเหนี่ยวคน  เพื่อให้คนไม่ว่าจะเป็นเด็ก ผู้ใหญ่ หญิงหรือชาย ต้องจำยอมทำในสิ่งไม่อยากทำ หรือตกอยู่ในสภาพที่ลำบาก โดยถูกเอารัดเอาเปรียบ ถูกแสวงหาประโยชน์ เช่น การบังคับให้ค้าประเวณี  หรือถ่ายคลิปลามกและนำไปเผยแพร่  เป็นต้น

ในแต่ละปีสหรัฐอเมริกาจะจัดอันดับกลุ่มประเทศที่เกี่ยวข้องกับการค้ามนุษย์เป็น 3 ระดับ คือ ระดับที่ 1 หรือที่มักเรียกว่า เทียร์ 1 (Tier 1)  ประเทศที่ดำเนินการต่อต้านการค้ามนุษย์ได้ตามมาตรฐาน ระดับที่ 2 (Tier 2) มีความมุ่งมั่นหรือความพยายามที่จะพัฒนากฎหมายและมาตรการภายในประเทศ เพื่อการต่อต้านการค้ามนุษย์ และระดับที่ 3 (Tier 3) ไม่ดำเนินการตามกฎหมาย และล้มเหลวในการปราบปรามขบวนการค้ามนุษย์อย่างจริงจัง

ประเทศที่อยู่ระดับที่ 3 อาจทำให้ไม่ได้รับความช่วยเหลือจากสถาบันการเงินระหว่างประเทศ  องค์กรสิทธิมนุษยชนระดับสากล มาตรการกีดกันด้านการค้า บางประเทศอาจระงับการให้ความช่วยเหลือด้านการทหารและการแลกเปลี่ยนด้านการศึกษา

ไทยเป็นทั้งประเทศต้นทาง ปลายทาง และทางผ่านสำหรับการค้าผู้ชาย ผู้หญิง และเด็ก เพื่อการบังคับใช้แรงงานและการค้าประเวณี  ไทยจึงถูกจับตามองว่ามีการค้ามนุษย์มาก 

ในปี 2555-2556 ไทยถูกจัดอยู่ระดับที่  2  แต่เนื่องจากการค้ามนุษย์ในไทยยังไม่สามารถแก้ไขได้อย่างจริงจัง ในปี 2557 สหรัฐจึงลดอันดับไประดับที่  3 และกล่าวว่า ไทยยังทำได้ไม่ดีพอในหลายเรื่อง เช่น  ลูกเรือประมงที่ไม่มีสัญญาจ้าง ความไม่พยายามในการปรับปรุงสภาพการทำงานในอุตสาหกรรมประมง   การจดทะเบียนแรงงานมีค่าธรรมเนียมสูง

การที่ไทยถูกจัดอยู่ในระดับที่ 3 ถือได้ว่าเป็นเรื่องที่คนไทยทุกคนควรตระหนัก เพื่อให้ปี 2558   มีการปรับระดับเป็นระดับที่ 2  การค้ามนุษย์ในรูปแบบ  หากเจ้าหน้าที่ต่างปฏิบัติหน้าที่โดยมีการตรวจสอบอย่างเข้มงวด ย่อมช่วยให้มีการค้ามนุษย์ลดลง และรัฐควรส่งเสริมและร่วมมือกับเครือข่ายที่เกี่ยวข้องกับการต่อต้านการค้ามนุษย์ทุกระดับทั้งในและต่างประเทศอย่างต่อเนื่อง ไม่มีหน่วยงานใดที่จะแก้ไขปัญหานี้ได้โดยลำพังแม้จะเป็นปัญหาระดับชาติ

แต่เชื่อได้ว่าหากคนไทยทุกคนช่วยกันร่วมมือคอยสอดส่องเป็นหูเป็นตา โดยเริ่มจากการให้ความอบอุ่นแก่สมาชิกในครอบครัว  พ่อ-แม่รู้จักรับฟังปัญหา เพื่อที่เด็กจะได้ไม่หนีไปเป็นเด็กเร่ร่อน สถานศึกษาช่วยกันดูแลให้นักเรียน/นักศึกษาอยู่ในระเบียบวินัย  ปัญหาการค้ามนุษย์ในไทยย่อมคลี่คลายลง