
ใบกำกับภาษีอย่างย่อ
ผู้ประกอบการจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มที่ขายสินค้าหรือให้บริการ ปกติต้องออกใบกำกับภาษีเพื่อเรียกเก็บภาษีมูลค่าเพิ่มจากผู้ซื้อสินค้าหรือผู้ใช้บริการ ใบกำกับภาษีมีทั้งใบกำกับภาษีแบบเต็มรูปและอย่างย่อ ซึ่งมีลักษณะข้อความแตกต่างกันที่เห็นเด่นชัด คือ ใบกำกับภาษีอย่างย่อไม่ต้องระบุชื่อผู้ซื้อสินค้าหรือผู้ใช้บริการ และราคาสินค้าหรือค่าบริการได้รวมภาษีมูลค่าเพิ่มแล้ว
ผู้ประกอบการจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มที่ขายสินค้าหรือให้บริการ ปกติต้องออกใบกำกับภาษีเพื่อเรียกเก็บภาษีมูลค่าเพิ่มจากผู้ซื้อสินค้าหรือผู้ใช้บริการ ใบกำกับภาษีมีทั้งใบกำกับภาษีแบบเต็มรูปและอย่างย่อ ซึ่งมีลักษณะข้อความแตกต่างกันที่เห็นเด่นชัด คือ ใบกำกับภาษีอย่างย่อไม่ต้องระบุชื่อผู้ซื้อสินค้าหรือผู้ใช้บริการ และราคาสินค้าหรือค่าบริการได้รวมภาษีมูลค่าเพิ่มแล้ว
สำหรับใบกำกับภาษีแบบเต็มรูปจะระบุชื่อผู้ซื้อสินค้าหรือผู้ใช้บริการและระบุจำนวนภาษีมูลค่าเพิ่มแยกจากราคาสินค้าหรือค่าบริการ
การออกใบกำกับภาษีอย่างย่อและการขายสินค้าหรือให้บริการที่ไม่จำต้องออกใบกำกับภาษี ก็เพื่ออำนวยความสะดวกแก่ผู้ประกอบการและลูกค้า โดยมีหลักเกณฑ์และเงื่อนไข สรุปได้ดังนี้
ผู้ที่มีสิทธิออกใบกำกับภาษีอย่างย่อ ต้องเป็นผู้ประกอบการจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มที่ประกอบกิจการขายสินค้าในลักษณะขายปลีกหรือประกอบกิจการให้บริการในลักษณะบริการรายย่อยแก่บุคคลจำนวนมาก มีลักษณะดังนี้
เป็นการขายสินค้าที่ผู้ขายทราบโดยชัดแจ้งว่าขายให้แก่ผู้บริโภคโดยตรงและได้ขายในปริมาณ ซึ่งตามปกติวิสัยของผู้บริโภคนั้นจะนำสินค้าไปบริโภคหรือใช้สอยโดยมิได้มีวัตถุประสงค์ไปขายต่อ เช่น การขายสินค้าของกิจการแผงลอย กิจการขายของชำ กิจการขายยา กิจการจำหน่ายน้ำมัน และกิจการห้างสรรพสินค้า หรือเป็นการให้บริการในลักษณะบริการรายย่อยแก่บุคคลจำนวนมาก เช่น การให้บริการ ของกิจการภัตตาคาร กิจการโรงแรม กิจการซ่อมแซมทุกชนิด กิจการโรงภาพยนตร์ และกิจการสถานบริการน้ำมัน เป็นต้น
กรณีผู้ซื้อสินค้าหรือผู้ใช้บริการร้องขอใบกำกับภาษีแบบเต็มรูป ผู้ประกอบการจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มต้องออกใบกำกับภาษีแบบเต็มรูปให้แก่ผู้ซื้อสินค้าหรือผู้ใช้บริการ ไม่จำต้องออกใบกำกับภาษี สำหรับการขายสินค้าหรือการให้บริการที่มีมูลค่าครั้งหนึ่งไม่เกิน 1,000 บาท หากการประกอบกิจการเป็นการขายสินค้าหรือให้บริการรายย่อย ดังนี้
ขายสินค้าหรือให้บริการโดยไม่เคยมีมูลค่าของฐานภาษีในเดือนใดถึง 300,000 บาท ขายสินค้าหรือให้บริการซึ่งผู้ประกอบการมีสถานประกอบการแต่ละแห่งเป็นรถเข็น แผงลอย หรือหน่วยขายที่มีลักษณะทำนองเดียวกัน
การให้บริการการแสดง การเล่น การกีฬา การแข่งขัน การประกวด หรือการกระทำใดๆ ในลักษณะทำนองเดียวกันที่จัดขึ้นเพื่อเก็บเงินจากผู้ดู ผู้ฟัง ผู้เล่น หรือผู้เข้าแข่งขัน
การประกอบกิจการให้บริการโทรศัพท์สาธารณะ
การประกอบกิจการให้บริการทางพิเศษหรือทางหลวงสัมปทาน
การประกอบกิจการให้บริการสนามบิน
การประกอบกิจการให้บริการสาธารณะที่เกี่ยวเนื่องกับกิจการขนส่งมวลชน
กรณีผู้ซื้อสินค้าหรือผู้ใช้บริการร้องขอใบกำกับภาษี ผู้ประกอบการจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มต้องออกใบกำกับภาษีให้แก่ผู้ซื้อสินค้าหรือผู้ใช้บริการ
การออกใบกำกับภาษีอย่างย่อของผู้ประกอบการจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่ม ต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขที่กล่าวมาข้างต้น สวัสดีครับ







