หนี้ในระบบ หนี้นอกระบบและข้อเท็จจริงพื้นฐาน (ตอนจบ)

ความเดิมจากตอนที่แล้ว...หนี้นอกระบบยังคงเป็นปัญหาหลักของประชาชนระดับรากหญ้าจนถึงมนุษย์เงินเดือน แม้ว่ารัฐบาลจะพยายามหามาตรการมาช่วยเหลือสะสางหนี้และฟื้นฟูอาชีพให้จนสถานการณ์การเป็นหนี้ดีขึ้นตามลำดับ แต่ไม่นานก็กลับเข้าสู่วงจรเดิม ทำไมจึงเป็นเช่นนั้น เรามาติดตามในตอนนี้กันครับ

มีใครต่อใครกล่าวกันว่า การที่จะเกิดหนี้สินขึ้นมานั้นล้วนมีสาเหตุอยู่เบื้องหลัง และยิ่งเมื่อเป็นหนี้แล้วมีปัญหา ก็ยิ่งชัดเจนว่าปัญหานั้นมีความร้ายแรงเพิ่มมากขึ้น เพราะเหตุว่าจริงๆ แล้วคงไม่มีใครอยากจะเป็นหนี้แล้วไม่สามารถจะใช้หนี้ได้ ไม่มีใครอยากถูกตราหน้าว่าเบี้ยวหนี้ ลึกๆ ในใจของคนเป็นหนี้ก็อยากจะใช้หนี้ให้หมดไป แล้วทำไมจึงมีการติดกรรมมีหนี้แล้วจ่ายคืนเจ้าหนี้ไม่ได้ เหตุมันน่าจะมาจาก 3 เรื่องหลักๆ

1.เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันด้านสุขภาพ อุบัติเหตุ ของตัวเอง คู่สมรส คนในครอบครัว ญาติมิตร ลูกหลาน เมื่อไม่มีเงินออม ไม่มีเงินสะสมไว้ในยามฉุกเฉินก็ต้องไปยืมเงินคนอื่น แต่เนื่องจากต้องการความรวดเร็ว รอไม่ได้ ดอกเบี้ยแพงเท่าไหร่ก็ต้องสู้ การเป็นหนี้แบบที่ไม่ได้เตรียมการวางแผนการใช้คืนจึงเกิดขึ้น และเมื่อบวกกับดอกเบี้ยที่สะสมและแพงมาก เช่น 2% ต่อวัน ทำให้ติดกับดักในการเป็นหนี้ทันที

2.ลมฟ้าอากาศ สภาพแวดล้อมไม่เป็นใจ ธรรมชาติมีปัญหา เกิดภัยธรรมชาติ ทำให้กระทบต่อผลผลิต ทำนาไม่ได้ข้าว ปลูกข้าวเจอน้ำท่วม ปลูกพืชอื่นๆ ก็เกิดราคาตกต่ำ เมื่อรายได้ไม่มากพอ เงินที่รับจ่ายก็ติดขัด เมื่อติดขัดก็ไปกู้จากนายทุนมาก่อนไปพลางๆ

3.นิสัยและพฤติกรรมของคนที่เป็นลูกหนี้ บางครั้งก็ติดหรู กินใช้ไม่คิด ไม่ทำตัวแบบคนที่พอเพียง เพราะในส่วนลึกของจิตใจใครบางคน จะเห็นว่าโลกที่เราอยู่กันเวลานี้มันต้องเปรียบเทียบ เพราะเราชอบเทียบชั้นกับเพื่อนของเรา และเขาคนนั้นรวยกว่าเราด้วย ถ้าเขามี เราต้องมี แต่ลืมคิดเรื่องรายได้ว่าเขาคนนั้นที่เราชอบเปรียบเทียบเรื่องมีไม่มี รวยกว่าจนกว่า เขาคนนั้นอาจมีมากกว่าเรา เขาคนนั้นเขาออมได้ดีกว่าเรา เขาจึงใช้จ่ายได้

รายงานข่าวในเวลานี้ ระบุว่า กระทรวงการคลังได้เตรียมมาตรการต่างๆ เพื่อเสนอให้ ครม.พิจารณาอนุมัติการแก้ไขปัญหาหนี้นอกระบบ ด้วยการจัดให้มีสถาบันการปล่อยสินเชื่อให้รายย่อย (นาโนไฟแนนซ์) โดยรูปแบบการให้บริการสินเชื่อนาโนไฟแนนซ์ กำหนดให้เอกชนเป็นผู้ให้บริการสินเชื่อ เพื่อไม่ให้เป็นภาระต่องบประมาณภาครัฐ เอกชนที่ขอใบอนุญาตจะต้องมีทุนจดทะเบียนขั้นต่ำ 10 ล้านบาท

ส่วนการปล่อยสินเชื่อจะไม่เกินรายละ 1 แสนบาท เพื่อให้เพียงพอต่อการลงทุนในการประกอบกิจการต่างๆ ป้องกันการกู้เงินมากเกินควร อัตราดอกเบี้ยเฉลี่ย 36% ต่อปี เพื่อให้ผู้ประกอบธุรกิจได้รับผลตอบแทนที่คุ้มค่ากับความเสี่ยงที่เกิดขึ้น แต่ก็เป็นระดับที่ไม่สร้างภาระกับผู้กู้มากเกินไป ซึ่งอัตราดอกเบี้ยดังกล่าวถือว่าต่ำกว่าอัตราสินเชื่อนอกระบบในปัจจุบัน หวังกันว่าการใช้สินเชื่อนาโนไฟแนนซ์จะช่วยให้ประชาชนเข้าถึงแหล่งเงินทุน และใช้เป็นเงินทุนหมุนเวียนในการประกอบอาชีพ ซึ่งจะสามารถแก้ไขปัญหาหนี้นอกระบบได้ เพราะทำให้ประชาชนที่มีรายได้น้อยสามารถเข้าถึงแหล่งสินเชื่อได้ง่ายขึ้น

สำหรับบุคคลที่ต้องการขอสินเชื่อนาโนไฟแนนซ์นี้ จะมีหรือไม่มีหลักประกันในการกู้ก็ได้ ขึ้นอยู่กับการพิจารณาของสถาบันนาโนไฟแนนซ์ เพราะมีความเสี่ยงที่เพิ่มมากขึ้น แต่จะถูกชดเชยโดยการอนุญาตให้คิดอัตราดอกเบี้ยได้สูงขึ้น ท้ายสุดกระทรวงการคลังภายใต้การประสานกระทรวงมหาดไทย ศูนย์ดำรงธรรมทุกจังหวัด จะช่วยตรวจสอบและปรับปรุงฐานข้อมูลประชาชนที่เป็นหนี้นอกระบบทั่วประเทศ ซึ่งจะทำให้ข้อมูลเป็นปัจจุบันมากที่สุด