ทิศทางมาเลย์กับศก.ดิจิทัล

ปัจจุบันมาเลเซียนับเป็นประเทศแนวหน้าอันดับ 2 ด้านเศรษฐกิจดิจิทัลของอาเซียน โดยการศึกษา Global IT Report 2014 ของ WEF พบว่า มาเลเซียมีดัชนี Networked Readiness Index อันดับ 30 ของโลก แม้ว่าจะรองจากสิงคโปร์ซึ่งอยู่อันดับ 2 ของโลก แต่เหนือกว่าประเทศอื่นๆ เช่น อินโดนีเซีย อันดับ 64 ไทยอันดับ 67 เวียดนาม อันดับ 84 ฟิลิปปินส์ อันดับ 78 ฯลฯ

ภาคเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารก่อให้เกิดรายได้ ได้แก่ มาเลเซีย มากถึง 1.1 ล้านล้านบาท ในปี 2555 คิดเป็นสัดส่วน 12% ของรายได้มวลรวมของประชาชาติ โดยตั้งเป้าหมายเพิ่มสัดส่วนขึ้นเป็น 17% ภายในปี 2563 ทั้งนี้ได้กำหนดแผนที่นำทางดิจิทัลแห่งมาเลเซีย (Digital Malaysia 354 Roadmap) โดยเรียกย่อๆ ว่า DM354 ประกอบด้วยยุทธศาสตร์ ดังนี้

ตัวเลข 3 หมายถึงเสริมสร้างบรรยากาศที่เอื้ออำนวยต่อเศรษฐกิจดิจิทัลใน 3 ด้าน กล่าวคือ

เข้าถึงเครือข่ายโครงสร้างพื้นฐานดิจิทัลที่มีสมรรถนะสูง ความน่าเชื่อถือสูง และราคาต่ำ (Access) เป็นต้นว่า เครือข่ายอินทอร์เน็ตบรอดแบนด์ แอพพลิเคชั่น

เอาชนะอุปสรรคต่อการยอมรับดิจิทัล (Adoption) เช่น การเพิ่มทักษะ ลดค่าใช้จ่าย

ประชาคมใช้ประโยชน์จากดิจิทัล (Use) เช่น เพื่อเพิ่มผลิตภาพ เสริมสร้างคุณภาพของชีวิต

ตัวเลข 5 หมายถึงเป้าหมาย 5 ธุรกิจย่อยด้านเศรษฐกิจดิจิทัล กล่าวคือ

บริการเทคโนโลยีสารสนเทศ (ICT Services)

พาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ (eCommerce)

ผลิตภัณฑ์ด้านเทคโนโลยีสนเทศ (ICT Manufacturing)

การค้าด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ (ICT Trade)

ธุรกิจด้านเนื้อหาและสื่อ (Content and Media)

ตัวเลข 4 หมายถึง 4 ประชาคมเป้าหมาย ประกอบด้วย

กลุ่มผู้ประกอบการใหม่ด้านดิจิทัล (Digital Entrepreneur)

กลุ่มผู้มีรายได้ต่ำ 40% ล่างสุดของประเทศ (Bottom 40) รายได้ต่ำกว่า 3 หมื่นบาท/ เดือน

กลุ่มเยาวชน

กลุ่ม SMEs

สำหรับหน่วยงานหลักในการส่งเสริมเศรษฐกิจดิจิทัลของมาเลเซีย คือ บริษัท Multimedia Development Corporation (MDeC) เป็นรัฐวิสาหกิจ ของกระทรวงการสื่อสารและมัลติมีเดียมีแม่ทัพที่เพิ่งได้รับแต่งตั้งเมื่อเดือน ส.ค. คือ ดาโต๊ะ ยาสมิน มาห์มูด (Yasmin Mahmood)

สุดท้ายนี้ มาเลเซียจะมีจุดแข็งมากมาย แต่จุดอ่อน คือ อาชญากรรมไซเบอร์ของมาเลเซียเก่งกว่าประเทศเพื่อนบ้าน สามารถเจาะข้อมูลต่างๆ จึงต้องเร่งสร้างระบบความปลอดภัยอย่างเร่งด่วน