เพราะ"โลเกชั่น"คือคำตอบของธุรกิจ

โดย...ณัฏฐญา เมฆสมณะศักดิ์

แม้ในยุคดิจิทัลที่ “อินเทอร์เน็ตและโซเชียลมีเดีย” จะนับเป็นเครื่องมือสำคัญที่ช่วยให้ธุรกิจสามารถเติบโตและขยายตัวได้อย่างรวดเร็ว เพราะเป็นอีกหนึ่งช่องทางหลักในการสื่อสารระหว่างเจ้าของธุรกิจกับลูกค้า

ทว่า การทำการซื้อขายแบบดั้งเดิม นั่นก็คือ การซื้อขายผ่านหน้าร้าน ก็ยังเป็นช่องทางสำคัญไม่แพ้กันในการทำธุรกิจ ซึ่งแน่นอนว่าเมื่อมีหน้าร้านแล้ว คำถามก็คือว่า “ธุรกิจควรจะตั้งอยู่ที่ใด” เพราะสถานที่ตั้งของธุรกิจนั้นไม่เพียงแต่จะสำคัญต่อลูกค้าแล้ว ยังควรต้องคำนึงถึงความใก้ลชิดกับซัพพลายเออร์ คู่แข่ง และลูกจ้างด้วย

โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับประเทศที่มีขนาดใหญ่สุดเป็นอันดับ 2 ของโลกอย่าง “ประเทศแคนาดา” แล้ว การเลือกสถานที่ตั้งธุรกิจย่อมไม่ใช่เรื่องง่าย ทว่าสำหรับธุรกิจ 3 แห่งในแคนาดากลับมีแง่คิดในการเลือกโลเกชั่นที่น่าสนใจไม่น้อย

ธุรกิจบิตคอยน์

สำหรับ มิทเชลล์ คัลลาฮาน ผู้ประกอบการด้านเทคโนโลยี วัย 29 ปี ผู้ร่วมก่อตั้ง “ซัวคาล” บริษัทผู้เชี่ยวชาญด้านการสร้างซอฟต์แวร์ที่เปิดทางให้พ่อค้าออนไลน์สามารถรับบิตคอยน์ หรือสกุลเงินบนโลกออนไลน์ได้ ได้ตัดสินใจย้ายที่ตั้งธุรกิจจากเมืองคาลการี ในรัฐแอลเบอร์ตา ไปยังโตรอนโต เมื่อช่วงต้นปีที่ผ่านมา ด้วยเหตุผลหลักๆ สองประการ

ประการแรก คือ ย้ายตามแฟนสาวที่ต้องมาเรียนต่อ ส่วนประการที่สอง คือ เหตุผลทางด้านธุรกิจที่เจ้าตัวระบุว่า โตรอนโตมีตลาดที่ใหญ่มาก และสามารถทำกำไรได้งามสำหรับธุรกิจการออกแบบแอพพลิเคชั่นและเว็บไซต์

“เราเริ่มจากธุรกิจเล็กๆ โดยเริ่มสร้างโปรแกรมเสริมสำหรับเว็บไซต์ช็อปปิ้งให้สามารถรับบิตคอยน์ได้ ก่อนที่เราจะเติบโตจากจุดนั้น” คัลลาฮาน ระบุ

ไม่เพียงเท่านั้น ตลาดบิตคอยน์ ซึ่งเป็นสกุลเงินอิเล็กทรอนิกส์นั้นยังเป็นที่ยอมรับในโตรอนโตมากกว่าคาลการีเสียอีก ซึ่งการย้ายธุรกิจดังกล่าวถือเป็นการเปิดทางให้ธุรกิจขยายตัวได้รวดเร็วมากขึ้น

หนีจากโตรอนโต

ในขณะที่คัลลาฮานย้ายมายังโตรอนโต ทว่าสำหรับลิซ่าและไรอัน สเตวาร์ท แล้วกลับตัดสินใจที่จะย้ายออกจากโตรอนโตเพื่อทำให้ธุรกิจรับทำความสะอาดบ้าน “พอช” เติบโตมากขึ้น

ทั้งคู่เปิดเผยกับบีบีซีว่า ด้วยความที่โตรอนโตเป็นเมืองใหญจึงทำให้ประสบกับปัญหาเรื่องรถติดอย่างมาก ซึ่งเป็นเรื่องยากที่จะทำให้ทั้งคู่และพนักงานในบริษัททำงานได้อย่างสะดวก

“แฮมิลตัน” เมืองเล็กๆ ที่อยู่ห่างจากโตรอนโตไป 70 กิโลเมตร จึงเป็นทางเลือกเบอร์ 1 ของพอชในการหันมาตั้งหลักธุรกิจใหม่อีกครั้ง โดยข้อสำคัญข้อที่ 1 ก็คือแฮมิลตันเป็นบ้านเกิดของไรอัน ส่วนประการที่สองก็คือทั้งคู่สามารถหาคนดูแลเด็กของครอบครัวได้ จึงทำให้ทั้งคู่สามารถทำงานได้อย่างเต็มที่

จากการย้ายธุรกิจมาตั้งที่แฮมิลตันก็ยืนยันได้ว่าธุรกิจกำลังดำเนินไปด้วยดี โดยมีลูกค้าทั้งหมด 160 คน ในระยะเวลาเพียง 3 ปี และมีแนวโน้มเติบโตอย่างต่อเนื่องอีกด้วย

ธุรกิจกินแมลง

อีกด้านหนึ่งสำหรับ นาตาเลีย มาร์ติเนซ กลับตัดสินใจที่จะตั้งธุรกิจในโตรอนโต เนื่องจากชาวโตรอนโตเป็นกลุ่มคนที่มีความหลากหลายสูง ซึ่งสาเหตุนั้นก็มาจากว่า คุกกี้ มาร์ติเนซ ธุรกิจของหญิงสาวรายนี้เป็นร้านอาหารที่มีบางเมนูเสิร์ฟเมนูที่ทำจาก “จิ้งหรีด” นั่นเอง

“มีความหลากหลายอย่างมากของอาหารในเมืองนี้ และชาวโตรอนโตต้องการจะลองอะไรใหม่ๆ” มาร์ติเนซ หญิงสาววัย 33 ปี เปิดเผยกับบีบีซี

จะเห็นได้ว่า ทั้ง 3 คนล้วนแต่คำนึงถึงปัจจัยเรื่องสถานที่เป็นสำคัญในการตั้งธุรกิจ เพราะแม้ว่าไอเดียทางธุรกิจจะยอดเยี่ยม ทว่าสถานที่ตั้งกลับไม่เป็นที่ต้องการของลูกค้า หรือพอดีกับเจ้าของธุรกิจแล้ว เห็นทีก็จะไม่ใช่งานง่ายที่ธุรกิจจะเติบโตอย่างแข็งแกร่ง