เพื่อคุณภาพชีวิตที่ยั่งยืน

คุณภาพชีวิตที่ดีมีความหมายกับทุกคน เพราะเกี่ยวโยงถึงชีวิตความเป็นอยู่และสุขภาพพลานามัยของพวกเราทุกคนโดยเฉพาะ “คุณภาพชีวิตในการทำงาน” (Quality of Working Life : QWL)

เราทุกคนต่างต้องใช้เวลาอยู่ในสถานที่ทำงานไม่น้อยกว่าวันละ 8 ชั่วโมง หลายคนอาจทำมากถึง 16 ชั่วโมง ด้วยซ้ำไป ยิ่งคนที่ต้องควงกะทำงานด้วยแล้ว (ควงกะ คือ การทำงานติดต่อมากกว่า 1 กะ ปกติกะละ 8 ชั่วโมง) คุณภาพชีวิตยิ่งจะมีความหมายมากขึ้น เพราะชีวิตงานจะมีผลต่อชีวิตส่วนตัว

ปัจจัยที่ทำให้เรามีคุณภาพชีวิตที่ดีในสถานที่ทำงานก็คือความปลอดภัยในการทำงาน (Safety at work) และสภาพแวดล้อมที่ดีในสถานที่ทำงาน (Good Working condition)

เมื่อสถานที่ทำงานมีความปลอดภัย เราก็จะทำงานโดยไม่ต้องเสี่ยงกับอุบัติเหตุอันตรายที่อาจจะเกิดขึ้นจากความไม่ปลอดภัยต่างๆ

การเกิดอุบัติเหตุแต่ละครั้งมักจะนำมาซึ่งความสูญเสียด้านทรัพย์สินและหรือความสูญเสียทางด้านร่างกาย เช่น การเกิดไฟไหม้ มักจะทำให้ทรัพย์สินถูกไฟเผาไหม้เสียหาย และบ่อยครั้งที่มีคนบาดเจ็บหรือล้มตายด้วย เช่นเดียวกับกรณีที่เกิดระเบิดจากการใช้สารเคมี เป็นต้น

อุบัติเหตุอันตรายที่เกิดขึ้นมักจะเกิดจาก “การกระทำที่ไม่ปลอดภัย” (Unsafe Act) คือ การเกิดจากการประพฤติปฏิบัติที่ไม่ถูกต้องหรือไม่ปลอดภัยของบุคคล เช่น การขับรถเร็วเกินไป การไม่คาดเข็มขัดนิรภัย การเดินเครื่องจักรโดยไม่มีเครื่องป้องกัน การทำงานโดยไม่ปฏิบัติตามกฎระเบียบ การทำงานเสี่ยงด้วยความประมาท เป็นต้น

ส่วนอีกสาเหตุหนึ่ง ก็คือ สภาพแวดล้อมในที่ทำงานที่ไม่ปลอดภัย (Unsafe Act) เช่น ทำงานในโรงงานหรือสภาพแวดล้อมที่มีฝุ่นละอองฟุ้งรอบตัว ทำงานในที่มีเสียงดังเกินไป แสงสว่างไม่เพียงพอ ร้อนไป หนาวไป พื้นลื่นเป็นหลุมเป็นบ่อ สายไฟเปื่อย ท่อน้ำไม่มีฝาปิด เป็นต้น

เมื่อดูจากโรงงานทั่วๆ ไปในบ้านเราแล้ว ก็พอที่จะคาดเดาถึงสภาพที่ไม่ปลอดภัยต่างๆ ในโรงงานที่อาจก่อให้เกิดอุบัติเหตุอันตราย ซึ่งอาจทำให้มีผู้คนบาดเจ็บล้มตายได้

การทำงานภายใต้ภาวะที่ไม่ปลอดภัยหรือเสี่ยงอันตรายจะมีผลต่อคุณภาพชีวิตของคนทำงาน เช่นเดียวกับกรณีของสภาพแวดล้อมที่ไม่ปลอดภัยในที่ทำงานที่มีผลต่อสุขภาพอนามัยของผู้ปฏิบัติงานด้วย

รวมตลอดถึงกรณีโรงงานที่มีปัญหาสิ่งแวดล้อมแล้วปล่อยของเสียออกสู่ภายนอกโรงงานโดยไม่รับผิดชอบ เช่น ระบายน้ำเสียออกสู่แม่น้ำลำคลองหรือลำรางสาธารณะ ปล่อยเขม่าควันและกลิ่นเหม็นไปรบกวนชาวบ้าน ก็เป็นการทำให้คุณภาพชีวิตของชาวบ้านชุมชนโดยรอบลดต่ำลงด้วย

เราทุกคนจึงต้องการ “คุณภาพชีวิตที่ดี” จากการทำงานโดยไม่เสี่ยงกับอุบัติเหตุอันตราย หรือกินอยู่หลับนอนโดยไม่เดือดร้อนจากปัญหาสิ่งแวดล้อม

สรุปได้ว่า เราต่างต้องการ “คุณภาพชีวิตที่ยั่งยืน” ซึ่งเกิดจากผู้บริหารที่ให้ความสำคัญในเรื่องของ “ความปลอดภัย” และ “สิ่งแวดล้อม” ควบคู่พร้อมกันไป คือ ไม่ใช่มุ่งเน้นเฉพาะเรื่อง “สิ่งแวดล้อม” เพียงอย่างเดียว ครับผม!