ขนมปัง "มามอง" คาเฟ่ เมื่อวัยไม่ใช่อุปสรรคธุรกิจ

โดย...นงลักษณ์ อัจนปัญญา

ขนมปังสลัดชิ้นใหญ่ในราคา 600 วอน (ราว 19 บาท) กับพิซซ่าชิ้นโตหน้าแฮม หัวหอม ผักดอง ซอสมะเขือเทศ และชีสสไลซ์แบบจัดเต็มไม่หวงของในราคา 1,500 วอน (ราว 48 บาท) ส่งกลิ่นหอมยั่วน้ำลายเชิญชวนลูกค้าให้เข้า ร้าน มามอง คาเฟ่ แอนด์ เบเกอรี่ ในย่านซานซองดอง เมืองซองนัม จังหวัดเกยองกี (Gyeonggi) ทางตอนใต้ของกรุงโซล เกาหลีใต้ แต่เช้าตรู่

แม้ร้านขนมปังแห่งนี้จะดูผิวเผินไม่ต่างจากร้านคาเฟ่เบเกอรี่ที่มีอยู่ทั่วไป แต่สำหรับมามอง มีจุดเด่นตรงที่การเป็นร้านต้นแบบที่ก่อตั้ง และบริหารงานโดยประชากรวัยเกษียณของซานซองดอง ซึ่งได้ค่าแรงชั่วโมงละ 5,210 วอน (ราว 167 บาท) ซึ่งมีสมาชิกอายุตั้งแต่ 62 – 81 ปี

ที่สำคัญ ถึงขนมปังของร้านจะชิ้นใหญ่และขายในราคาถูก แต่ยอดขายของร้านต่อปีในปัจจุบันยังพุ่งสูงมากกว่า 300 ล้านวอน

ทั้งนี้ ร้านมามองแห่งนี้มีจุดเริ่มต้นจากการที่นักสวัสดิการสังคมต้องการให้ผู้อาวุโสได้มีกิจกรรมยามว่างทำคลายเหงา เลยเปิดคอร์สอบรมทำเบเกอรี่ให้กับคุณย่าคุณยายในพื้นที่เข้าเรียน จนกลายเป็นแรงบันดาลใจให้คุณย่าคุณยายเหล่านั้นคิดฝันอยากเปิดร้านเบเกอรี่ เพื่อแจกจ่ายขนมปังที่ตนเองลงมืออบกับมือให้คนอื่นๆ ได้รับประทาน โดยเปิดให้บริการในปี 2005 ที่ชั้น 2 ของศูนย์ผู้สูงอายุชุมชน

แน่นอนว่า การเริ่มต้นทำร้านไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะในช่วง 4 เดือนแรก ทางร้านขาดทุนยับและสามารถทำยอดขายได้เพียงไม่กี่ล้านวอนเท่านั้น ส่งผลให้สมาชิกส่วนหนึ่งตัดสินใจว่าต้องวางแผนส่งเสริมการขายอย่างจริงจังด้วยการติดต่อกับทางโรงเรียนและสถานรับเลี้ยงเด็กเล็กในพื้นที่เพื่อนำขนมปังที่อบใหม่ๆ ให้เหล่าเด็กๆ ได้ชิมฟรี เพื่อแนะนำประชาสัมพันธ์ร้าน พร้อมระบุว่า ทางทีมงานรับสั่งทำจากลูกค้าทุกกลุ่มทุกวัย

ใช้เวลาเพียงไม่นาน ขนมปังจากฝีมือของเหล่าผู้อาวุโสก็ได้รับการตอบรับจากตลาดและบอกต่อแบบปากต่อปากว่า เป็นขนมปังอบสดใหม่ที่ทำให้ลูกหลานได้รับประทานเพื่อให้มีสุขภาพที่สมบูรณ์แข็งแรง โดยมีลูกค้าประจำเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ ส่วนใหญ่คือบรรดาโรงเรียนอนุบาลและสถานรับเลี้ยงเด็กเล็กต่างๆ

ร้านมามอง ได้รับคำสั่งซื้อต่อเนื่องไม่ขาดสาย โดยเดือน ส.ค.ที่ผ่านมา ทางร้านมีคิวทำขนมปังส่งจนถึงต้นเดือน ก.ย. แถมหน่วยงานรัฐและโบสถ์บางแห่งยังทำสัญญารายปีเพื่อให้มามองอบขนมปังให้ในวาระต่างๆ อีกด้วย

ทุกวันนี้ ทีมจัดส่งของมามองจะมาถึงตั้งแต่ 7 โมงเช้า เพื่อส่งขนมปังไปยังสถานที่ต่างๆ มากกว่า 20 แห่ง โดยภายในปี 2009 ยอดขายประจำปีของมามองพุ่งทะลุ 100 ล้านวอน (ราว 3.2 ล้านบาท) ขณะที่ในทุกวันนี้รายได้ของมามองมากกว่า 300 ล้านวอน และจำนวนพนักงานของร้านก็เพิ่มขึ้นเป็น 25 คน

ขณะเดียวกัน ด้วยแรงสนับสนุนจากคนในชุมชนทำให้ร้านมามองตัดสินใจเริ่มต้นโครงการคืนกำไรสู่สังคมด้วยการทำขนมปังโซโบโร (ขนมปังไส้เนื้อสับหรือปลาสับกับซีอิ๊ว) 1,000 ชิ้น และขนมปังไส้ถั่วแดง 1,000 ชิ้น แจกให้กับครัวใกล้ร้านเดือนละ 2 ครั้ง รวมถึงบริจาคเงินมากกว่า 10 ล้านวอน เพื่อเป็นทุนการศึกษาให้กับนักศึกษามหาวิทยาลัย

นอกจากนี้ ความสำเร็จของร้านมามองยังส่งให้รัฐบาลเกาหลีใต้และเทศบาลจังหวัดเกยองกี ยึดเป็นแบบอย่างการดำเนินธุรกิจขนาดกลางและขนาดเล็ก (เอสเอ็มอี) สำหรับคนวัยเกษียณ โดยในปี 2012 มามองได้เปิดร้านสาขาที่ 2 ในย่านซองนัม ใกล้สถานีใต้ดินโมรัน ขณะที่ เมื่อต้นเดือน ส.ค. มามองยังได้รับทุนสนับสนุนจากกระทรวงสุขภาพและสวัสดิการของเกาหลีใต้ มูลค่า 30 ล้านวอน ในฐานะองค์กรที่โดดเด่นในด้านการจ้างงานประชากรอาวุโสของประเทศ

เพราะมามองได้พิสูจน์ให้ประจักษ์แล้วว่า ต่อให้มีอายุเลยวัยเกษียณก็ยังไม่สายที่จะเริ่มต้นทำธุรกิจหาเลี้ยงพึ่งพาตนเองได้