สิ่งพิมพ์(ยัง)โต

ท่ามกลางกระแสว่าหนังสือพิมพ์คือธุรกิจขาลง (Sunset) จากการเติบโตของสมาร์ทโฟนและแท็บเล็ตแบบก้าวกระโดด จนกินสัดส่วนผู้ใช้โทรศัพท์โดยรวมเกือบ 50% จึงกลายเป็นเรื่องที่น่ากังวลว่าหนังสือพิมพ์กำลังจะถึงจุดสิ้นสุดในเร็วๆ นี้

ทว่า ผลสำรวจล่าสุดจากสำนักงานสถิติแห่งชาติ ที่เก็บรวบรวมข้อมูลการอ่านหนังสือของประชากรในระหว่างเดือน มิ.ย.ก.ค. 2556 จากจำนวนครัวเรือนตัวอย่าง 55,920 ครัวเรือน พบว่า ประชากรอายุตั้งแต่ 6 ขวบขึ้นไป มีอัตราการอ่านหนังสือนอกเวลาเรียน/นอกเวลาทำงานสูงถึง 81.8% และประเภทของหนังสือที่อ่านมากที่สุด คือ หนังสือพิมพ์ 73.7% รองลงมาคือ วารสาร/เอกสารประเภทที่ออกเป็นประจำ 55.1% ตำรา/หนังสือ/เอกสารที่ให้ความรู้ 49.2%

นอกจากนี้ ยังมีเรื่องให้น่าชื่นใจว่า เมื่อเปรียบเทียบอัตราการอ่าน พบว่า ในปี 2556 ทุกกลุ่มวัยมีการอ่านเพิ่มขึ้นจากปี 2554 โดยกลุ่มวัยเด็กมีอัตราการอ่านหนังสือสูงสุดถึง 95.1% รองลงมาคือ กลุ่มเยาวชน 90.1% กลุ่มวัยทำงาน 83.1% และกลุ่มวัยสูงอายุ 57.8%

ทั้งนี้ ประชากรคนไทยยังฝากข้อเสนอแนะเกี่ยวกับวิธีการรณรงค์ให้คนรักการอ่านหนังสือ คือ หนังสือควรมีราคาถูกลง และรัฐบาลต้องส่งเสริมให้มีห้องสมุด ห้องสมุดเคลื่อนที่ มุมอ่านหนังสือในชุมชน พื้นที่สาธารณะเพิ่มมากขึ้น เพราะจะเห็นได้ชัดเจนว่าห้องสมุดเพื่ออ่านหนังสือสำหรับประชาชนยังมีน้อยมาก

เหนือสิ่งอื่นใด คนทำหนังสือพิมพ์เองต้องทำหน้าที่เป็นหน่วยข่าวชั้นดีให้กับประชาชน นำเสนอข้อมูลที่ถูกต้องและเชื่อถือได้ ไม่เข้าข้างฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง เพราะหนังสือพิมพ์เปรียบเสมือนไดอะรีที่บันทึกเหตุการณ์ของประเทศในช่วงเวลาหนึ่ง และจะกลายเป็นบันทึกประวัติศาสตร์เมื่อเวลาผ่านไป

บันทึกที่ย้อนอ่านได้ ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนก็ตามก็ยังมีคุณค่าเสมอ