ธุรกิจสาวมะกันสานความฝันให้"หญิงยูกันดา"

โดย...ณัฏฐญา เมฆสมณะศักดิ์

จากความคิดของผู้หญิงชาวอเมริกันคนหนึ่งที่มีชื่อว่า “ลิซ ฟอร์กิน โบฮันนอน” ผู้สนใจเกี่ยวกับประเด็นต่างๆ ของโลก โดยเฉพาะเรื่องความยากจนและสิทธิสตรีได้ทำให้หญิงสาวคนนี้ตัดสินใจภายหลังจากที่เรียนจบมหาวิทยาลัย ว่า อยากจะใช้ทักษะด้านการสื่อสารที่ร่ำเรียนมาสนับสนุนองค์กรเพื่อการพัฒนาเยาวชน

หลังจากนั้น โบฮันนอน จึงได้เดินทางไปที่ประเทศยูกันดา ซึ่งอยู่ทางตะวันออกของแอฟริกาเพื่อทำตามความตั้งใจ ก่อนจะได้พบว่า สำหรับผู้หญิงแล้ว “การศึกษาในประเทศแห่งนี้นั้นเปรียบเสมือนกับของขวัญล้ำค่าในชีวิต”

“70% ของผู้หญิงในประเทศยูกันดานั้นตกอยู่ในความยากจน และเพียง 17% ที่เรียนมัธยมปลาย ขณะที่น้อยกว่า 2% เรียนต่อมหาวิทยาลัย” หญิงสาวเมืองลุงแซม กล่าวพร้อมระบุว่า เป็นเรื่องปกติที่ผู้หญิงในยูกันดาจะหาเงินเพื่อเรียนต่อในระดับมหาวิทยาลัยระหว่างช่วง 9 เดือน หลังเรียนจบมัธยมปลาย ทว่า ปัญหาก็คือ ผู้หญิงเหล่านี้หางานทำไม่ได้

จากเหตุและปัจจัยที่โบฮันนอนได้เรียนรู้จึงเล็งเห็นว่า ผู้หญิงต้องการ “โอกาส” จึงได้คิดหาวิธีสร้างรายได้ให้กับผู้หญิงในประเทศแห่งนี้ ก่อนจะได้ไอเดียทำ “รองเท้าแตะแบบมีสายรัด” ออกขาย โดยได้ใช้เวลาหลายสัปดาห์ในการเสาะหาวัตถุดิบและหาข้อมูลการทำรองเท้า หลังจากนั้นหญิงสาวชาวอเมริกันจึงวางขายรองเท้าภายใต้แบรนด์ชื่อ “เซโก ดีไซน์ส” และเมื่อขายรองเท้าได้คู่แรกก็ได้จ้างพนักงานหญิงชาวยูกันดา 3 คนทันที

จากเริ่มต้นวางขายรองเท้าแตะแบบมีสายรัดเป็นครั้งแรกในปี 2010 จนปัจจุบัน ปี 2014 บริษัทไม่เพียงแต่จะขายรองเท้าแตะแบบมีสายรัดสินค้าดั้งเดิมเท่านั้น แต่ยังขยายขายสินค้าอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับเครื่องแต่งกายและแฟชั่นด้วย ไม่ว่าจะเป็นกระเป๋าสะพายข้าง กระเป๋าถือ ผ้าพันคอ และเครื่องประดับต่างๆ ที่สะท้อนให้เห็นได้อย่างชัดเจนว่า ธุรกิจดำเนินไปได้อย่างดีในช่วงเวลาที่ผ่านมา

อย่างไรก็ตาม การประสบความสำเร็จทางด้านรายได้อาจไม่ใช่สิ่งที่สำคัญที่สุดของโบฮันนอน เพราะสิ่งสำคัญที่หญิงสาวผู้ก่อตั้งธุรกิจคนนี้ต้องการก็คือ ดึงให้ผู้หญิงหลุดพ้นจากความยากจน เสริมทักษะทางด้านสิ่งทอและทักษะพื้นบ้านให้ รวมไปถึงสนับสนุนให้ผู้หญิงมีเงินเพื่อให้สามารถเข้าถึงการศึกษาในระดับที่สูงขึ้นได้

เพื่อให้บรรลุเป้าหมายดังกล่าว บริษัทนั้นจะเน้นจ้างผู้หญิงยูกันดาที่เพิ่งเรียนจบจากมัธยมปลาย เพื่อให้เข้ามาอยู่และทำงานผลิตสินค้าด้วยกันในบริษัทระหว่างช่วง 9 เดือน โดยมีเป้าหมายเพื่อให้ผู้หญิงเหล่านี้มีเงิน เพื่อสนับสนุนให้ตัวเองได้เรียนต่อในระดับมหาวิทยาลัยต่อไป

“ยังมีความต้องการและโอกาสอยู่อีกมาก เพื่อที่จะให้การจ้างงานแก่กลุ่มผู้หญิงที่อ่อนแอเหล่านี้และผลของการกระทบเหล่านี้ก็เป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่มาก” โบฮันนอน กล่าว

นับตั้งแต่เริ่มต้นธุรกิจมาตั้งแต่ 4 ปีก่อน หญิงสาววัยแรกรุ่นจากสหรัฐคนนี้ ระบุว่า มีผู้หญิงที่ทำงานกับบริษัทถึง 36 คน ที่ได้เข้าเรียนในระดับมหาวิทยาลัย และมี 3 คน ที่เรียนจบมหาวิทยาลัยเรียบร้อยแล้ว

จากความตั้งใจและเป้าหมายของหญิงสาวจากเมืองลุงแซมคนนี้ก็นับว่าประสบความสำเร็จ เพราะบริษัทนั้นได้รับรางวัล “2013 เอสเอ็กซ์เอสดับเบิ้ลยู อีโค สตาร์ทอัพ โชว์เคส ในประเภทผลกระทบต่อสังคม” อีกด้วย

ทว่า เป้าหมายในระยะยาวของโบฮันนอนที่มีต่อบริษัทก็คือ ให้หุ้นส่วนชาวยูกันดาเป็นผู้บริหารธุรกิจทั้งหมด และตั้งใจอยากจะมีโมเดลของเซโก ดีไซน์ส ไปยังประเทศอื่นๆ อีกด้วย เพราะเป้าหมายของผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่แค่ทำให้เซโก ดีไซน์ส ประสบความสำเร็จ ทว่า ต้องการให้ธุรกิจแบบนี้ไปยังประเทศอื่นๆ ในแอฟริกาตะวันออกด้วย

“เรามีความหวังว่าสิ่งที่เราทำจะไม่เพียงแต่มีผลต่อชุมชนผู้หญิงของเราเท่านั้น แต่ต้องมีส่วนร่วมในทางบวกกับการพัฒนาทางด้านอุตสาหกรรมและเศรษฐกิจในภูมิภาคด้วย” โบฮันนอน หญิงสาวผู้ใจงดงามคนนี้กล่าวทิ้งท้าย