
จีน-อินเดีย-อาเซียน
ในยุคที่อาเซียนเนื้อหอมแบบนี้ หลายประเทศทั่วโลกต่างพากันปรับยุทธศาสตร์ เพื่อเข้ามาแสวงหาโอกาสที่จะได้จากการรวมตัวของการรวมประชาคมอาเซียน ซึ่งในบรรดาประเทศเหล่านั้นคือ สองยักษ์ใหญ่แห่งเอเชียอย่าง จีนและอินเดียที่แผ่อิทธิพลและมีความสัมพันธ์กับแดนอุษาคเนย์มาตั้งแต่อดีต และปัจจุบันได้กลับมามองอาเซียนอย่างจริงจังอีกครั้งในฐานะของพันธมิตรรายสำคัญ
ในยุคที่อาเซียนเนื้อหอมแบบนี้ หลายประเทศทั่วโลกต่างพากันปรับยุทธศาสตร์ เพื่อเข้ามาแสวงหาโอกาสที่จะได้จากการรวมตัวของการรวมประชาคมอาเซียน ซึ่งในบรรดาประเทศเหล่านั้นคือ สองยักษ์ใหญ่แห่งเอเชียอย่าง จีนและอินเดียที่แผ่อิทธิพลและมีความสัมพันธ์กับแดนอุษาคเนย์มาตั้งแต่อดีต และปัจจุบันได้กลับมามองอาเซียนอย่างจริงจังอีกครั้งในฐานะของพันธมิตรรายสำคัญ
หนังสือ จีนมุ่งลงใต้ อินเดียมุ่งตะวันออก อาเซียนตอนบนในยุคบูรพาภิวัตน์ งานวิจัยของ นายเอนก เหล่าธรรมทัศน์ และนาย ศิวพล ละอองสกุล ได้ฉายภาพความเกี่ยวโยงกันของประเทศในกลุ่มเออีซีกับจีนและอินเดีย ทำให้ผู้อ่านได้เข้าใจว่า ทำไมมหาอำนาจของเอเชียจึงจำเป็นต้องสนใจอาเซียนมากขึ้น โดยจีนนั้นมีเหตุผลสำคัญคือ ต้องการพัฒนายูนนานและกวางสี ตลอดจนต้องการให้อาเซียนตอนบน ได้แก่ พม่า ไทย ลาว เวียดนาม และกัมพูชา เป็นพวก เพื่อหนุนสถานะด้านยุทธศาสตร์ความมั่นคง อีกทั้งยังต้องการหาแหล่งพลังงานและแร่ธาตุเพื่อป้อน วัตถุดิบแก่จีนด้วย
ขณะที่อินเดียต้องการเชื่อมเศรษฐกิจกับอาเซียนที่กำลังเติบโตอย่างรวดเร็ว และยังต้องการใช้อาเซียนเป็นช่องทางเชื่อมกับออสเตรเลียและเอเชียตะวันออกทั้งหมดในทุกด้านทั้งการค้า การลงทุน และความมั่นคง รวมถึงต้องการเข้ามาถ่วงดุลอิทธิพลของจีนและสหรัฐที่มีอยู่ในอาเซียน
หนังสือยังให้รายละเอียดความสัมพันธ์ระหว่างประเทศกลุ่มอาเซียนกับจีนและอินเดีย โดยเฉพาะในแง่ของชายแดนที่ติดต่อกับเมืองชายแดน ซึ่งเนื้อหาส่วนนี้มีประโยชน์ต่อทั้งคนที่กำลังเรียนรู้เรื่องอาเซียน รวมถึงผู้ประกอบการที่ต้องการขยายธุรกิจในภูมิภาคนี้ พร้อมยังตบท้ายคำแนะนำสิ่งที่ประเทศไทยควรจะทำ เพื่อรับมือและใช้ประโยชน์จากการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้ด้วย







