โครงการ"ให้โอกาสกับตัวเราเอง"

ณ องค์กรแห่งนึง ความเครียดแผ่ขยายไปทั่วทั้งบาง คนเก่งมากมายทำงานอยู่ในองค์กรเหล่านี้ เราเรียกที่แห่งนี้ว่า ดงผู้ดี หรือดงคนเก่ง แต่สิ่งที่แปลกมากขององค์กรนี้คือ คนเก่งจะโดนกด แต่มือรองจะได้รับการโปรโมท มันเกิดขึ้นจนกลายเป็นวัฒนธรรมขององค์กรแห่งนี้ไปเสียแล้ว ...มียอดฝีมือมากมาย เข้ามาเพื่อที่จะพิชิต เขาเหล่านั้นต้องการรู้ว่า ทำไมคนเก่งถึงอยู่ไม่ได้ หรืออยู่ได้ก็ต้องหมดไฟ แล้วก้มหน้ารับชะตากรรมต่อไป

“โถ!! ชีวิตของฉันช่างเหมือน โอชิน ...คือ ลำบากตั้งแต่เด็ก แต่เรื่องโอชินนั้นเขาลำบากแต่เด็ก แต่พอโตขึ้นก็กลายเป็นหญิงเหล็กที่สร้างองค์กรและเป็นเจ้าของสรรพสินค้าที่ประสบความสำเร็จและร่ำรวยมากที่สุด คนนึงในประเทศญี่ปุ่น อ่าใช่!! ชีวิตหลายๆ คนอาจเหมือนโอชินที่ลำบากตอนเด็กๆ แต่สิ่งที่ต่างคือ ตอนจบมันไม่เหมือนโอชิน เพราะตัวฉันลำบากต่อและลำบากต่อไปเรื่อยๆ เรื่อยๆ ...ซวยว่ะ ฮ่า ฮ่า”

ครับ เรื่องนี้ยังไม่จบ เพราะถ้ามันจบแบบนี้มันไม่ Happy Ending มันดูแล้วหดหู่ ไร้ความหวังในชีวิตสิ้นดี แต่ความน่าสนใจของเรื่องที่ผมเล่าก็คือ มันมีผู้หญิงคนนึง ซึ่งเป็นผู้บริหารในองค์กรนี้ เกิด Idea ขึ้นมาว่า เธอต้องการแกะรหัสความสำเร็จในองค์กรก็พบว่า รหัสความสำเร็จในองค์กรที่เธออยู่มันคือ ต้อง “เก่ง อดทน และมีน้ำใจ” จริงดังว่าจริงๆ

เพราะคนเก่งในองค์กรนี้ถูกทดสอบความอดทน โดยการโปรโมทมือรองขึ้นแซงหน้า เพื่อที่จะสอนอะไรคนเก่งเหล่านี้ว่าอย่าเห็นแก่ตัว เพราะปัญหาของคนเก่งทุกๆ ที่คือ เห็นแก่ตัว เช่น ผลงานก็เอาแต่ตัวเอง ไม่สนวิธีการเพื่อที่จะได้ผลรับ ดังนั้น ความสำเร็จของคนเก่งเหล่านี้ จึงข้ามศพและหักดิบกับคนรอบๆ ตัวมากมาย เขาเป็นคนเก่งที่เห็นแก่ตัว แต่การที่เขาโดนนายใหญ่ตบหน้าด้วยการโปรโมทมือรองขึ้นมาก็เพื่อจะสอนให้เขารู้ว่าโลกนี้และองค์กรนี้ เราไม่ได้แค่ต้องการคนเก่งอย่างเดียว แต่เราต้องการคนเก่งที่มีความอดทนและมีน้ำใจด้วย

“หญิงผู้นี้ถอดรหัสลับขององค์กรธุรกิจนับพันปีขององค์กรนี้ออกมาได้ เลยตัดสินใจว่าจะสื่อสารองค์ความรู้นี้ให้กับเพื่อนร่วมงานของเธอ เพื่อที่จะให้คนเหล่านี้เลิกจิตตก น้อยเนื้อต่ำใจกับสิ่งที่เป็น แล้วกลับมามีพลังชีวิตใหม่ มองโลกในมุมที่มันเป็นจริงมากกว่าแค่มองในมุมแคบของคนเก่งเหล่านั้นเท่านั้น”

แต่น แต้น!! ขอเสนอโครงการ “ให้โอกาสตัวเอง”

บอกตรงๆ นะ ชื่อโครงการมันฟังดูเซ็งเป็ดและเซยมากๆ อะไร!! มันคืออะไร? ให้โอกาสตัวเอง ไม่เห็นเข้าใจ

“ถามหน่อย คุณลองเดาสิว่า โครงการแบบนี้จะช่วยยกระดับความสามารถและปลดศักยภาพแฝงของคนเก่งในองค์กรคุณได้อย่างไร?” โอเค เรามาดูกันว่าอะไรมันเกิดขึ้น

โครงการ “ให้โอกาสตัวเอง” เป็นโครงการคิดบวกที่นำเสนอเรื่องของการให้ (การมีน้ำใจต่อคนรอบๆ ตัว)

“การให้” ใช่แล้ว หลายคนคิดว่า การรับ การเก็บ การกั๊ก การสะสม เหยียบหัวคนอื่น มันจะทำให้เราได้ดีกว่าคนอื่น แต่ปรากฏว่ายิ่งเห็นแก่ตัว ก็ยิ่งมีแต่คนเกลียด และพยายามที่จะขัดขาเราทุกครั้งที่มีโอกาส ดังนั้น ไม่ว่าจะเก่งแค่ไหน แต่ถ้าคนรอบข้างเกลียด ก็ยากที่จะทำงานร่วมกับใคร และประสบความสำเร็จได้ ทางแก้ ก็คือ ง่ายๆ แบบที่พูด ก็คือ “การให้”

การให้เริ่มจากคนรอบๆ ตัว คือ หนึ่ง ให้ลูกค้า สอง ให้เพื่อนร่วมงาน สาม ให้เจ้านาย

ขยายความ “ให้ลูกค้า” ก็เช่น เราทำอะไรเพิ่มอีกก้าวเพื่อลูกค้าอาจเป็นสิ่งเล็กๆ น้อยๆ แบบกรอกเอกสารแทนลูกค้า บริการลูกค้าดีขึ้น อธิบายสินค้าและบริการต่างๆ อย่างจริงใจ ใครก็ตามที่ทำแบบนี้จะกลายเป็นคนที่ลูกค้าชื่นชอบ คิดดูนะ “ใครที่ลูกค้าชอบ” จะเป็นคนอย่างไรในสายตาหัวหน้า

ไม่พอ คุณต้องให้เพิ่ม ให้กับเพื่อนร่วมงานและให้กับหัวหน้า เราต้องก้าวไปอีกก้าว เพื่อช่วยเหลือคนอื่นในสิ่งที่เรามีความสามารถ จริงๆ Concept ที่เล่ามามันเป็น Common Sense ของเรื่อง “ยิ่งให้ ยิ่งได้” แต่น้อยคนจะเข้าใจจริงๆ ว่า การทำแบบนี้มันไม่ใช่การกระทำที่สูญเปล่า แต่มันเป็นการกระทำที่เปิดประตูโอกาสให้กับตัวเราเอง

สังคมแบบ Know Who อย่างเมืองไทย คนที่ “เป็นผู้ให้” และมองคนอื่นก่อนเสมอจะเป็นคนที่โดดเด่น แล้วยิ่งคนคนนี้เป็นคนที่เก่ง และมีความอดทนอยู่แล้ว มันยิ่งทำให้เขาเติบโตในหน้าที่การงานแบบก้าวกระโดด เพราะทุกคนพร้อมจะหยิบยื่นความหวังดีและโอกาสให้

“น้ำใจ” น่ะ มีประโยชน์ ผู้ให้ ก็คือ ผู้นำ หากคิดที่จะเจริญและสร้างโอกาสให้ตัวเอง เป็นคนที่โชคดีตลอดเวลาก็ท่องเอาไว้ “เก่ง อดทน และมีน้ำใจ” แล้วความโชคดีและโอกาสจะเข้ามาไม่หยุดครับ เพราะคุณสร้างโอกาสขึ้นมาเองไงล่ะ!!