ยุทธศาสตร์สู่ AEC ตอนที่ 34ยุทธศาสตร์ไทยไม่มีไม่ได้แล้ว

เศรษฐกิจไทย 10 ปีที่ผ่านมาเติบโตเฉลี่ยไม่ถึง 4.3% ถ้าย้อนหลังออกไปอีก 20 กว่าปี ไทยเราเคยเติบโตได้เฉลี่ย 4.6% วันนี้เครื่องยนต์ที่เรียกว่า “เศรษฐกิจไทย” นั้นกำลัง “เสื่อมสภาพ” อย่างต่อเนื่องครับ

เวลาที่นักเศรษฐศาสตร์บอกว่าเศรษฐกิจไทยมีศักยภาพโตได้ 4.55% นั่นเขาหมายความว่า ถ้าไม่มีอะไรผิดปกติ ทุกฝ่ายทำงานตามหน้าที่ตัวเอง เศรษฐกิจไทยจะโตได้ 4.55% ถ้าเป็นรถยนต์เติมน้ำมันเต็มถังก็จะวิ่งได้ราวๆ 450500 กิโลเมตร วันนี้เราเติมน้ำมันเต็มถัง ใส่หัวเชื้อต่างๆ เข้าไปเต็มไปหมด ไม่ว่าจะเป็นประชานิยม ไทยเข้มแข็ง ประกันราคา ประกันรายได้ ฯลฯ รถเราก็ยังวิ่งได้แค่ 420 กิโลเมตรเศษๆ เท่านั้น

ไม่ใช่เฉพาะเครื่องยนต์เศรษฐกิจที่กำลังเสื่อมลงอย่างต่อเนื่องนะครับ แต่สภาพภายในเครื่อง เช่น เบาะ พวงมาลัย เบรก โช้ก ก็เสื่อมหมดแล้ว ใช่แล้วครับ ผมหมายถึงโครงสร้างสาธารณูปโภคขั้นพื้นฐาน สุขภาพ การศึกษา การคอร์รัปชั่น การบริหารจัดการของภาครัฐ หนี้สาธารณะ หนี้ครัวเรือน เสื่อมหมดทุกอย่าง

เปรียบเทียบกับประเทศในเออีซี (AEC) ด้วยกัน เราแพ้สิงคโปร์กับมาเลเซียแบบตามไม่ทันล่ะครับ ส่วนเวียดนามกำลังหายใจรดต้นคอไทยและกำลังจะแซงในไม่ช้า ที่ประเทศทั้งหลายกำลังก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว ขณะที่ไทยเรากำลังก้าวไปข้างหน้าอย่างช้าลงๆ เรื่อยๆ เป็นเพราะไทยเรา “ไม่มียุทธศาสตร์ในการพัฒนาประเทศ” ครับ

สิ่งที่สภาพัฒน์เรียกว่ายุทธศาสตร์นั้น เอาไปให้นักยุทธศาสตร์สมัยนี้อ่านเขาเรียกว่า “ความฝัน” ครับ ยุทธศาสตร์ที่ดีต้องมีสามองค์ประกอบตามที่ผมเคยได้เขียนในคอลัมน์นี้มาก่อนหน้านี้ (หาอ่านได้จากแฟนเพจผม หรือที่ www.aecconsultandconnect.co.th ครับ) อ่านแล้วต้องรู้ว่าตำแหน่งยุทธศาสตร์ของไทยเราอยู่ที่ไหน ทำไมเราเลือกอย่างนั้นและใครต้องทำอะไร อย่างไร ไทยเราถึงจะเป็นเช่นนั้นได้

แต่ยุทธศาสตร์ของไทยเรานั้นกว้างมากอ่านแล้วไม่รู้อะไรเลย ไม่รู้ว่าใครจะต้องทำอะไร ไม่รู้ว่าตอนจบแล้ว ไทยเราจะอยู่ตรงไหน

วันนี้นอกจากเราไม่มียุทธศาสตร์ที่ดีแล้ว สถานะของประเทศทุกด้านก็อยู่ในสถานะที่อ่อนแอ โดยเฉพาะ “งบประมาณ” ที่จะเอามา “ยกเครื่อง” ด้านต่างๆ ที่เราด้อยกว่าประเทศอื่นๆ ดูจากการลงทุนที่สะเปะสะปะและเต็มไปด้วยการโกงกินของประเทศไทย ในช่วง 20 กว่าปีที่ผ่านมาใครๆ ก็บอกได้ว่าเราต้องเร่งปฏิรูปทุกๆ ด้าน

แต่ถ้ายุทธศาสตร์ไม่ชัดเจนเราจะรู้ได้อย่างไรว่าเรื่องโครงสร้างพื้นฐาน เช่น รถไฟความเร็วสูงที่รัฐบาลนี้พยายามเร่งสร้างอยู่ “สำคัญมากกว่า” การปฏิรูปการบริหารจัดการภาครัฐ การปฏิรูปการศึกษา และการแก้ปัญหาคอร์รัปชั่นให้เด็ดขาด