จะฝันถึงเธอทุกคืน...

วรรณกรรมเป็นสะพานเชื่อมให้ผู้คนต่างวัฒนธรรมได้รู้จักกัน เพราะนอกจากตัวอักษรจะเล่าเรื่องราวและความนึกคิดของตัวละคร ยังสะท้อนบริบทของสังคมนั้นๆ ในแต่ละช่วงเวลา

“จะฝันถึงเธอทุกคืนที่มีแสงดาว” ผลงานของศิลปินแห่งชาติ“ประภัสสร เสวิกุล” เป็นนวนิยายเล่มแรกในโครงการวรรณกรรมเพื่ออาเซียน ของสมาคมอาเซียนประเทศไทย ที่มีจุดประสงค์เพื่อถ่ายทอดความสัมพันธ์ของคนในอาเซียนผ่านงานวรรณกรรม และให้คนไทยได้รู้จักประเทศเพื่อนบ้านมากขึ้น ก่อนจะรวมตัวเป็นประชาคมเดียวกัน

หนังสือเล่มนี้นำพาผู้อ่านไปรู้จัก “อินโดนีเซีย” ในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 ผ่านเรื่องราวของ “ชานนท์” เด็กชายชาวไทย และ “วิชยา” เด็กหญิงชาวอินโดนีเซีย ซึ่งความสัมพันธ์ในวัยเด็กก่อเกิดความผูกพัน ก่อนทั้งคู่จะเดินถึงทางแยก พร้อมคำสัญญาว่าสักวันจะต้องได้เจอกันอีก และจะฝันถึงกันทุกคืนที่มีแสงดาว

ท่ามกลางเหตุการณ์ต่างๆ ที่ดำเนินไป ได้คลี่ให้เห็นเศษเสี้ยวบนหน้าประวัติศาสตร์ รวมถึงวัฒนธรรมและวิถีชีวิตของคนอินโดนีเซียและคนไทยในโมงยามแห่งสงคราม

จนกระทั่งสายลมแห่งโชคชะตานำพาทั้งคู่กลับมาพบกัน ภายหลังจากแยกย้ายไปใช้ชีวิตและแต่งงาน แม้จะยังคงมีความรู้สึกดีๆ ต่อกันเต็มเปี่ยม แต่ความรักก็ไม่จำเป็นต้องจบลงที่การอยู่ด้วยกัน บางครั้งการได้อยู่ใกล้ๆ กัน คอยดูแลห่วงใยทั้งในยามสุขและทุกข์ แค่นั้นก็เพียงพอ

เหมือนกับที่ชานนท์ยังคงฝันถึงวิชยา ไม่ว่าในคืนที่มีดาวหรือไม่มีก็ตาม เพราะเธอไม่ใช่แค่เพียงแสงดาว แต่เป็นดวงดาวที่ส่องสว่างในใจของเขา