เศรษฐศาสตร์ใกล้ตัว : เศรษฐกิจขนมกล้วยขนมปังปอนด์

เศรษฐศาสตร์ใกล้ตัว ตอน เศรษฐกิจ “ขนมกล้วยขนมปังปอนด์”

เศรษฐศาสตร์เป็นวิชาเกี่ยวกับการผลิต (อุปทาน) และการกินอยู่ (อุปสงค์) ปัจจุบันการกระทำของมนุษย์อื่นในโลกไม่ว่าใกล้หรือไกลเรา มีผลกระทบถึงเราเสมอ เพราะโลกในปัจจุบันถูกเชื่อมโยงติดกัน (โลกาภิวัตน์) ข่าวสารข้อมูลถึงกันเพียงชั่วพริบตา (Social Network) เราทุกคนควรสนใจ “เรื่องของเศรษฐศาสตร์” คือ สนใจเหตุการณ์ (ตัวแปร) กระทบตัวเราที่เรียกว่า “เศรษฐกิจ”

วันนี้ผมขอเสนอเศรษฐศาสตร์ใกล้ตัว ตอน “เศรษฐกิจขนมกล้วยขนมปังปอนด์” ขนมกล้วยทำด้วยกล้วยผสมแป้งข้าวเจ้า (เป็นหลัก) ต้นตำรับห่อด้วยใบตอง (ปัจจุบันมีหีบห่อหลากหลายและสวยงาม) เนื้อขนมแข็งทุกตารางนิ้วเป็นเนื้อแท้ กินแล้วได้เนื้อ รส เต็มคำ รูปร่างไม่หลอกลวง ใหญ่แค่ไหนเนื้อเต็มสูบเท่านั้น

แต่เมื่อเปรียบเทียบกับขนมปังปอนด์ (เป็นของฝรั่ง) มีขนาดใหญ่ ฟู คนที่ไม่รู้กัดเต็มแรงฟันอาจกระทบกันจนถึงขั้นหักได้ เพราะเนื้อขนมปังที่เห็นเป็นของหลอกลวงว่าใหญ่ แท้จริงเมื่อกำและบีบ เนื้อแท้ของขนมปังปอนด์จะเหลือเล็กนิดเดียว

ในทางเศรษฐกิจ “ขนมกล้วย” เปรียบเหมือนเนื้อแท้ทางเศรษฐกิจที่มั่นคงไม่ยุบไม่พองโดยที่ไม่ต้องเป่าลมหรือสูบลมออก ตรงกันข้ามกับ “ขนมปังปอนด์” เปรียบเหมือนเนื้อที่ไม่แท้ทางเศรษฐกิจ ที่ต้องคอยเป่าลม (ผงฟู) ให้พองไว้ แต่เมื่อหยุดเป่า (ผงฟูหมดฤทธิ์) ก็จะยุบลงและเหลือเนื้อแท้นิดเดียว

เศรษฐกิจมีพฤติกรรมเปรียบได้ดังขนมกล้วยกับขนมปังปอนด์ ท่านผู้อ่านชอบแบบไหน?

ความชอบจะเป็นพฤติกรรมนิยมที่อยู่เบื้องหลัง ลักษณะของเศรษฐกิจ (ของสังคมนั้น) ดังเช่นตัวอย่างของประเทศเยอรมนี ซึ่งมีลักษณะเศรษฐกิจแบบ “ขนมกล้วย” มีแต่อุตสาหกรรมการผลิต มีความยุบพอง ตามแรงกระทบของเศรษฐกิจโลกน้อย ดูจากตัวเลขผลผลิตมวลรวม (GDP) ดูเล็กกว่าภาพที่เห็น แต่เป็นของจริง

ซึ่งไม่เหมือนกับเศรษฐกิจของประเทศสหรัฐอเมริกา ซึ่งมีลักษณะเศรษฐกิจแบบ “ขนมปังปอนด์” ดูใหญ่โต (GDP) แต่มีความแปรปรวนรุนแรงเมื่อเกิดปัญหาเศรษฐกิจโลก

เศรษฐกิจแบบประเทศสหรัฐจะส่งเสริมบริโภคนิยมอย่างไม่มีขีดจำกัด เพื่อให้เศรษฐกิจหนุนเข้าไว้ ซึ่งเปรียบได้กับการเติมลมลูกโป่งให้ดูพองใหญ่ตลอด ความสูญสิ้นของทรัพยากรโลกไม่ต้องพูดถึง เวลาทำโครงการอะไรดูมูลค่าใหญ่โต ซึ่งในขณะที่โครงการในลักษณะเดียวกันในอีกประเทศหนึ่งอาจมีมูลค่าเพียง 25 เปอร์เซ็นต์เท่านั้น

ท่านผู้อ่านชอบเศรษฐกิจทุนนิยม “ขนมปังปอนด์” หรือทุนนิยม “ขนมกล้วย” ถ้าท่านผู้อ่านชอบทุนนิยมขนมกล้วย เวลาลงทุนต้องลงทุนอุตสาหกรรมการผลิต ผลิตสินค้ามีตัวตน และบริโภคตามหลักเศรษฐกิจพอเพียง คือ บริโภคตามกำลังผลิตแห่งตนตามสภาพทรัพยากรที่มี

หรือถ้าชอบเศรษฐกิจแบบทุนนิยมขนมปังปอนด์ เวลาลงทุนต้องลงทุนอุตสาหกรรมบริการ บริการท่องเที่ยว โฆษณา อาบอบนวด และใช้จ่ายสุดๆ จนวินาทีสุดท้ายให้เงินหมุนจี๋เข้าไว้

ท่านผู้อ่านจะเลือกแบบไหน? คิดถึงประเทศไทยของเราให้ดีๆ นะครับ ขอบคุณครับ