
นางเลิ้งผวาเตรียมหาทางรับมือม็อบพรุ่งนี้
ชาวนางเลิ้งยังขวัญผวาเหตุการณ์สงกรานต์เลือด เตรียมถกป้องกันตนเอง “สุขุมพันธ์" เตรียมเยี่ยมชุมชนนางเลิ้งพรุ่งนี้
ชาวนางเลิ้งยังขวัญผวาเหตุการณ์สงกรานต์เลือด เตรียมถกป้องกันตนเอง “สุขุมพันธ์" เตรียมเยี่ยมชุมชนนางเลิ้งพรุ่งนี้
นางนิภาภรณ์ แซ่โค้ว รองประธานชุมชนนางเลิ้ง กล่าวถึงการเตรียมความพร้อมของชุมชนนางเลิ้ง ก่อนที่กลุ่มคนเสื้อแดง ชุมนุมใหญ่วันที่ 14 มี.ค. นี้ว่า ในวันพฤหัสบดีที่ 11 มี.ค.นี้ ในเวลา 8.30 น. ม.ร.ว.สุขุมพันธ์ บริพัตร ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร จะเดินทางมาตรวจเยี่ยมชุมชน และในเวลา 14.00น.วันเดียวกันนี้ ชุมชนนางเลิ้งก็จะประชุมกันเอง เพื่อวางแผนเตรียมรับมือ หากคนเสื้อแดงบุกรุกเข้ามาในชุมชน นอกจากนี้ทุกคนจะช่วยกันเป็นหูเป็นตา เพราะกลัวว่าจะเอาระเบิดมาซุกไว้ แต่ก็มีจักรยานยนต์รับจ้างช่วยดูแลอีกทางหนึ่งด้วย และทางกองทัพได้ส่งทหารมาตระเวนดูในชุมชน ประมาณเกือบ 10 นาย ซึ่งคาดว่า 1-2 วันนี้คงจะส่งมาประจำตามจุดต่างๆของตลาด
“คนเสื้อแดงอยากมาชุมนุมก็ชุมนุมไป แต่อย่าใช้ความรุนแรง อย่ามาทำให้ชาวบ้านเดือดร้อน หรือว่ามีปัญหากระทบกับการดำเนินชีวิตตามปกติ เพราะที่ชุมชนมีทั้งเด็กและคนแก่จำนวนมาก ถ้ามาสร้างความเดือดร้อนพ่อค้าแม่ค้าก็ค้าขายไม่ได้ดำเนินชีวิตไม่ได้ ก็เดือดร้อนกันไปหมด ถ้าไม่มีเหตุการณ์อะไรรุนแรงเหมือนปีที่แล้วก็ไม่เป็นไร อย่างปีที่แล้วเราไม่ได้ตั้งตัวกันเลย ตอนที่คนเสื้อแดงเข้ามาเรากำลังเก็บร้านเสร็จพอดี วิ่งกันไม่ทัน” นางนิภาภรณ์ กล่าว
ทั้งนี้ ส.ส.และสก.ในพื้นที่ แนะนำว่าให้แต่ละคนเตรียมกล้องถ่ายรูปเอาไว้ถ้ามีเหตุการณ์อะไรไม่ดี ก็ให้เก็บภาพเอาไว้เลยเพื่อเป็นหลักฐานมายืนยัน ทั้งนี้คิดว่าเคยมีบทเรียนมาแล้ว เขาคงไม่กล้าทำให้เกิดความรุนแรงแต่ก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าจะเป็นอย่างไร ที่แน่ๆชาวบ้านจะช่วยกันดูแลอยู่แล้ว
ด้าน น.ส.นฤมล ผลพันบัว หรือน้องวิว บุตรสาว นายป้อม ผลพันบัว ซึ่งถูกลูกหลงจากเหตุการณ์ที่กลุ่มคนเสื้อแดงชุมนุมที่บริเวณชุมชนนางเลิ้ง จนนายป้อมเสียชีวิต กล่าวว่า ถ้าเขาจะชุมนุมกันเราก็คงห้ามกันไม่ได้อยู่แล้ว ก็ชุมนุมไปแต่อย่าทำอะไรที่รุนแรงอีก
“เป็นช่วงสงกรานต์พอดีตอนนั้นหนูอยู่ที่ตรอกข้าวสาร เพื่อโทรฯมาบอกว่าคุณพ่อโดนยิง หนูก็กลับมาบ้านแต่ไม่ทันคุณพ่ออยู่ที่โรงพยาบาลกลางแล้ว แต่หนูก็ไปไม่ทัน ตอนที่คุณพ่อเสียใหม่ขวัญกำลังใจของคนในครอบครัวก็แย่ แม้ตอนนี้จะรู้สึกดีขึ้นแต่ยังแย่อยู่ตรงที่ไม่มีพ่ออยู่ แม่ก็ต้องรับภาระคนเดียว ตลอด 1 ปีที่ผ่านมาก็ฝันถึงเขาบ้าง คิดถึงเขาอยู่ และพอครบรอบปีความรู้สึกเดิมก็คงกลับมา ทุกวันนี้ก็ยังไปไหว้ศพอยู่ทุกวัน และก็ยังมีคนพูดถึงเขาบ่อย” น.ส.นฤมล กล่าว







