
5เรื่องน่ารู้เกี่ยวกับทางเดินในสวน
ทางเดินในสวนเป็นอีกองค์ประกอบหนึ่งที่มีความสำคัญไม่น้อยไปกว่าส่วนอื่นๆ
ทางเดินในสวนเป็นอีกองค์ประกอบหนึ่งที่มีความสำคัญไม่น้อยไปกว่าส่วนอื่นๆ
โดย..นิตยสารบ้านและสวน
เพราะนอกจากจะเอาไว้เดินแล้ว ยังเป็นตัวเชื่อมต่อพื้นที่ใช้งานส่วนต่างๆ เข้าด้วยกัน ทางเดินที่ดีจึงต้องมีความปลอดภัยต่อผู้ใช้งาน เข้าไปใช้ง่าย เดินสบาย และต้องมีความสวยงามด้วยเพื่อเสริมให้ภาพสวนโดยรวมดูน่าเข้าไปใช้งานมากยิ่งขึ้น
สำหรับข้อคิดหรือแนวทางเบื้องต้นในการวางทางเดิน มีหลักง่ายๆ ดังนี้
1.กำหนดระยะทางเดิน
การปูแผ่นทางเดินในสวนควรมีระยะห่างสัมพันธ์กับการก้าวเดิน โดยปกติอยู่ที่ 55–60 เซนติเมตร วัดจากจุดกึ่งกลางของแผ่นทางเดินแต่ละแผ่น อย่างไรก็ตาม การปูจริงควรทดสอบด้วยการเดินอีกครั้งและขยับให้ได้ระยะสบายที่สุด สำหรับความกว้างของทางเดิน หากเป็นทางเดินเรียงเดี่ยวควรกว้าง 50–60 เซนติเมตร เดินสองคน กว้าง 80–100 เซนติเมตร แต่ถ้าเป็นถนนเข้าบ้าน (มีรถเข้าออก) ควรกว้างประมาณ 2.50–3 เมตร
2.แนวทางเดินก็สำคัญ
การวางแนวทางเดินแบบตรงๆ เหมาะสำหรับพื้นที่ที่ต้องการเปิดโล่งหรือไม่ต้องการความเป็นส่วนตัวมากนัก เข้ากันได้ดีกับสวนแบบเป็นทางการหรือสวนสไตล์โมเดิร์น ขณะที่การวางแนวทางเดินให้โค้งไปมา มีแนวต้นไม้ปลูกพรางสายตา จะทำให้ผู้ใช้เกิดความสนใจว่าข้างหน้าจะมีอะไรต่อไปอีกทั้งยังให้ความรู้สึกนุ่มนวลลื่นไหล จึงเหมาะกับสวนแบบธรรมชาติ
3.เลือกวัสดุให้ตรงใจ
สิ่งสำคัญที่ควรคำนึงถึงเป็นอันดับแรก คือ วัสดุที่ใช้ทำทางเดินในสวนต้องมีความปลอดภัยในการใช้งานผิวสัมผัสหยาบ ทำความสะอาดง่าย หากเป็นพื้นที่ในร่มไม่ควรใช้อิฐมอญ เพราะจะทำให้เกิดตะไคร่จับได้ง่าย ปัจจุบันมีวัสดุให้เลือกใช้หลากหลาย เช่น ศิลาแลง แผ่นหินธรรมชาติ ไม้หมอนรถไฟทรายล้าง กรวดล้าง แผ่นทางเดินสำเร็จรูปอย่างหินทราย คอนกรีต เป็นต้น
4.เปลี่ยนระดับ เปลี่ยนอารมณ์
การเปลี่ยนระดับเล็กๆ ในสวนนอกจากจะช่วยกั้นพื้นที่ให้เป็นสัดส่วนแล้ว ยังลดทอนพื้นที่ยาวให้ดูสั้นลง โดยใช้ซุ้มประตู แนวต้นไม้ หรือรั้วกั้นเป็นช่องนำทางเข้าไปและเป็นตัวกำหนดขอบเขตพื้นที่ได้ด้วย ขณะที่การทำทางเดินเป็นทางลาดจะให้ความรู้สึกลื่นไหลและสร้างความต่อเนื่องในการใช้งานได้ดี
5.ใช้พรรณไม้อย่างไร
พรรณไม้ริมทางเดินนั้นไม่ควรอยู่สูงกว่าระดับสายตา เพื่อให้ผู้ใช้งานรู้สึกปลอดภัย ยกเว้นทางเดินที่ชิดผนังหรือพื้นที่ที่ต้องการสร้างความรู้สึกปิดล้อมเป็นส่วนตัว อย่างไรก็ตาม ควรกำหนดให้เป็นระยะทางสั้นๆ และไม่ควรปลูกให้ส่วนใดของต้นยื่นออกมาขวางทางเดิน รวมทั้งไม่ควรใช้พรรณไม้ที่มีหนามแหลมคม มีขน มียาง ซึ่งอาจก่อความระคายเคืองหากสัมผัสขณะสัญจรผ่าน







