มองที่นโยบาย

วันที่ 26 พ.ค. 2554 เวลา 07:04 น.
ลักษณะการเมืองของกลุ่มประเทศเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

โดย..ธนพล ไชยภาษี 

หรืออาเซียนนั้น มีความเหมือนร่วมกันอยู่ประการหนึ่ง คือความนิยม และความศรัทธาในตัวบุคคลใดๆ บุคคลหนึ่ง ที่ความนิยมนั้นส่งต่อไปยังลูกหลาน ทายาท คนใกล้ชิดของบุคคลเหล่านั้นด้วย

ทำให้การสืบทอดตำแหน่งทางการเมืองในแต่ละยุคแต่ละสมัย จึงเป็นการสืบทอดจากพ่อสู่ลูก จากสามีสู่ภรรยา จากคนในกลุ่มก๊วนเดียวกัน

เลือกตั้งทีไร คนที่ได้รับชัยชนะจึงมักจะมีความสัมพันธ์กับผู้นำในอดีตทั้งสิ้น เห็นได้ชัดทั้งในพม่า ฟิลิปปินส์ สิงคโปร์ และอินโดนีเซีย จากประวัติที่ผ่านมา ผู้นำของประเทศเหล่านี้ ล้วนแต่มีความสัมพันธ์กับผู้นำคนเก่าๆ ทั้งสิ้น

การเมืองไทยก็ไม่แตกต่างกันเท่าไหร่ครับ จนเกิดคำว่า ตระกูลการเมือง ที่ส่งต่ออำนาจกันเป็นระยะๆ ไม่ว่าตระกูลการเมืองนั้นจะทำคุณต่อชาติมาเยอะ หรือทำเลวต่อชาติมาก็ไม่น้อย แต่ลักษณะของคนในภูมิภาคแถบนี้จะไม่ให้ความสนใจนัก แต่กลับจะให้น้ำหนักของความรู้สึกชื่นชอบคนในตระกูลนั้น คนในตระกูลนี้อย่างไม่มีเหตุผล

เป็นการใช้ความรู้สึกล้วนๆ โดยไร้เหตุผลเหมือนกับที่คนในภูมิภาคนี้ชอบดูนิยายน้ำเน่าเหมือนๆ กัน

ต่างชาติ ประเทศในกลุ่มพัฒนาแล้วไม่ว่าจะในตะวันตก หรือในเอเชีย เช่น ญี่ปุ่น ที่การเลือกตั้งแต่ละครั้งประชาชนจะยึดที่แนวนโยบายเป็นสำคัญ แนวนโยบายใคร ของพรรคไหนถูกใจก็เลือกกันไป อย่างน้อยผู้สมัครและพรรคการเมืองก็ต้องมีอุดมการณ์พอสมควร

ไม่ใช่ว่านโยบายมีไว้เพียงแค่ประดับให้สวยหรู การเลือกตั้งในบ้านเราถามประชาชนดูมีสักกี่คนจะรู้ว่า พรรคนี้ ผู้สมัครคนนี้ชูนโยบายสำคัญอะไร เลือกไปแล้วจะทำตามนโยบายที่ให้ไว้อีกหรือไม่ หากไม่ทำครั้งหน้าจะกลับมาเลือกอีกหรือไม่

ระบบการเมือง และประชาธิปไตยในประเทศแถบๆ นี้ จึงมีลักษณะลุ่มๆ ดอนๆ ไปพร้อมๆ กัน เพราะคนยังยึดติดกับตัวบุคคล แทนที่จะยึดติดกับนโยบายของพรรคการเมือง

ในประเทศพัฒนาแล้วไม่มีหรอกครับ แบบว่าเพราะรักพี่ชาย จึงกาเลือกน้องสาว อะไรเทือกนี้

การเมืองบ้านเรามักจะเดินหน้าด้วยความรู้สึก แทนที่จะยืนอยู่บนหลักเหตุผล และความถูกต้องตามหลักกฎหมาย และประชาธิปไตย

เขาจึงว่าประชาธิปไตยบ้านเรามันจึงไม่เต็มใบเสียที