‘วัยรุ่นจิตอาสา’ สร้างสรรค์เสียงดนตรี เติมความสุขให้สังคม

  • วันที่ 16 เม.ย. 2561 เวลา 09:35 น.
  • | เปิดอ่าน 49
Share on Google+
LINE it!

‘วัยรุ่นจิตอาสา’ สร้างสรรค์เสียงดนตรี เติมความสุขให้สังคม

โดย ชุติมา สุวรรณเพิ่ม ภาพ กิจจา อภิชนรจเรข

ผู้ใหญ่หลายคนบอกทำงานเยอะ ไม่มีเวลา ก็เลยไม่ (เคย) ได้มีโอกาสทำงานเพื่อสังคมในแบบจิตอาสา หรือคำว่า Volunteer Spirit คำนี้ที่หลายๆ คนเลือกทำเพื่อมุ่งค้นหาความหมายในการใช้ชีวิตให้มีคุณค่าในตัวเอง และส่งคุณค่านี้ให้แก่สังคมและผู้คนรอบข้าง

 การเป็นอาสาสมัครที่ทุ่มเทได้นั้น ก็ไม่ได้จำกัดที่วัย การศึกษา เพศ อาชีพ ฐานะ หรือข้อจำกัดใดๆ ทั้งสิ้น หากมีจิตใจอยากช่วยเหลือผู้อื่นแค่นั้นก็เพียงพอแล้ว “วัยรุ่นไทยจิตอาสา” บอกยืนยันน้ำเสียงจริงจังไว้เช่นนี้ และส่งต่อสู่การกระทำที่จริงจังกับการรวมตัวเป็นกลุ่มวงดนตรี ใช้ชื่อว่า “ไลออนส์ ร็อก-Lions Rock” โปรเจกต์ที่สร้างขึ้นบนพื้นฐานของการนำพาเสียงดนตรีสร้างสรรค์ส่งความสุขให้แก่ผู้คนในสังคม

 วงดนตรีไลออนส์ ร็อก นำพาเสียงเพลงไปเพิ่มความสุขสันต์หลายๆ แห่ง ที่บ้านพักฉุกเฉินหญิง โรงพยาบาลทหารผ่านศึก บ้านพักบางแค โรงเรียนโบว์มอนท์ร่วมพัฒนา จ.ชัยภูมิ ก็เลยได้เห็นภาพเด็กไทยสองกลุ่ม โรงเรียนสำหรับเด็กผู้ด้อยโอกาสทางการศึกษาและโรงเรียนนานาชาติหลักสูตรจากอังกฤษ ที่มีชื่อเสียงในลำดับต้นๆ ของโลก ได้สนุกสุขสำราญกับการเล่นดนตรีร่วมกัน

 กลุ่มวงดนตรีไลออนส์ ร็อก คือ การรวมตัวของ 3 วงย่อย ที่มีนักเรียนโรงเรียนนานาชาติฮาร์โรว์ หลายๆ ระดับชั้นเรียนช่วยกันคนละไม้ละมือ ทำกิจกรรมสุขๆ สนุกๆ ครั้งล่าสุดวงดนตรีเด็กนักเรียนนานาชาติ เดินทางสู่ตะเข็บชายแดนขึ้นเขาไปเล่นดนตรีให้เด็กๆ พิการปากแหว่งเพดานโหว่ ฟังให้ชุ่มชื่นหัวใจ ก่อนเด็กชายแดนจะผ่าตัดแก้ไขใบหน้าพิการกับมูลนิธิสร้างรอยยิ้ม-Operation Smile Thailand เสียงเพลงกลุ่มอาสาบรรเลงสนั่นดอยอีกครั้ง

การเป็น ‘อาสาสมัคร’ ง่ายนิดเดียว

 การทุ่มเททำงานจิตอาสา โดยใช้เสียงดนตรีเป็นสื่อของกลุ่มวัยรุ่นยุค 4.0 คิดการดี ขอสร้างสังคมที่มีความสุข โดยนักเรียนฮาร์โรว์ มีทั้งพี่ใหญ่ ริชชี่-อิทธิพล ศรีรัชนีกร นัท-ธนัท โกวัฒนะ สองหนุ่มวัยเดียวกัน 18 ปี กำลังศึกษาในชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ปันปัน-สาริณ สุขานนท์สวัสดิ์ 16 ปี ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 อิ๊งค์-ปพิชญา กตัญญุตานนท์ 15 ปี ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 บิ๊วด์-สรรสรา กลิ่นสุคนธ์ 14 ปี มัธยมศึกษาปีที่ 2  

 เป็นคนทำงานรุ่นใหม่ หล่อหลอมจากสถานศึกษาที่เชื่อมั่นและสนับสนุนให้เด็กๆ ทำงานเพื่อสังคม

 5 วัยรุ่นที่คัดมาเป็นตัวแทนกลุ่มวงดนตรีไลออนส์ ร็อก อิ๊งค์-ปพิชญา เด็กหัวกะทิการเรียนดี กิจกรรมเด่น จัดเป็นเด็กสายป๊อปปูลาร์ ใครก็รัก ใครก็รู้จัก รวบรวมเพื่อนๆ น้องๆ ในรั้วโรงเรียนได้กลุ่มโต ทำงานจิตอาสาได้เข้มแข็งไม่แพ้ผู้ใหญ่

 “พวกเราขึ้นเขาไปที่ อ.แม่สอนจ.แม่ฮ่องสอน ไปกับมูลนิธิสร้างรอยยิ้ม ซึ่งเป็นมูลนิธิช่วยเหลือเด็กๆ ยากไร้ตามแนวตะเข็บชายแดน น้องๆ พิการปากแหว่งเพดานโหว่ เดินทางจะมาผ่าตัดกับคุณหมออาสาสมัครมูลนิธินี้ ไม่ว่าจะเป็นงานใดๆ ที่ทำให้เกิดประโยชน์ในทางบวก ล้วนแต่เป็นสิ่งที่เราควรทำทั้งสิ้นนะคะ

 ไลออนส์ ร็อก เล่นดนตรีกันเป็นประจำในโรงเรียนอยู่แล้วค่ะ ครั้งนี้ไปเล่นอูคูเลเล่ เราระดมสมองกันนอกจากเป็นแรงงานช่วยคุณหมอแล้ว ถ้ามีเสียงดนตรีไปแชร์ด้วย ก็สร้างความบันเทิงให้แก่ทุกๆ คนได้ดี ซึ่งก่อนเดินทางไปกลุ่มเราเล่นดนตรีเพื่อระดมทุนเงินบริจาคด้วย เพื่อนำไปใช้ในโครงการนี้และโครงการต่างๆ ด้วยค่ะ

 อิ๊งค์กับพี่ริชชี่ทำคลิปวิดีโอแนะนำวงไลออนส์ ร็อก บอกจุดประสงค์ที่เราทำงานเพื่อสังคม โดยสื่อผ่านช่องทางโซเชียลมีเดีย เฟซบุ๊ก ทั้งภาษาไทยและภาษาอังกฤษ เพื่อให้คนตระหนักถึงความยากลำบากของเด็กๆ ยากไร้ที่ป่วยพิการด้วยโรคปากแหว่งเพดานโหว่

 ผลตอบรับกลับมาเกินคาดเลยค่ะ มียอดเงินบริจาคผ่านบัญชีมูลนิธิสร้างรอยยิ้มเข้ามาเรื่อยๆ จนแตะ 6 แสนบาท อิ๊งค์กับเพื่อนๆ ประเมินสถานการณ์นี้ ดีใจ เราปลื้มใจกันมาก ก็สรุปกันว่าคงเพราะเราเป็นเด็กๆ ที่เข้ามาทำงานอาสา แล้วทำแบบตั้งใจจริง คนก็เข้าใจให้การบริจาคเข้ามาเยอะ”

อิ๊งค์ ปพิชญา บอกว่า กลุ่มไลออนด์ ร็อก มีทั้งรุ่นพี่วัยมัธยมและรุ่นน้องเล็กจิ๋ววัยประถม ทุกคนล้วนมุ่งมั่นตั้งใจรวมกลุ่มกัน โดยใช้สิ่งที่รักคือเสียงดนตรีมอบสู่สังคม

 “ไม่ได้คิดอะไรเยอะครับ รักสิ่งไหน เราก็ทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด หน้าที่ในวงผมตีกลองเพอร์คัสชั่น แต่การไปเล่นดนตรีให้เพื่อนๆ ที่โรงเรียนโบว์มอนท์ฟังกันได้สนุกๆ ก็คงไม่ใช่ทำได้แค่แบกกลองไฟฟ้าเดินทางไปตีโชว์ถึง จ.ชัยภูมิ (หัวเราะ)  

 ผมแนะนำให้เขาใช้สิ่งของใกล้ตัว เช่น ถังน้ำ แก้วน้ำ กระป๋อง กล่อง หรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้ว มาตีให้เกิดเสียงดนตรี มันๆ สนุกๆ ได้เหมือนกัน ได้แชร์แพลตฟอร์มที่ได้แชร์ความสนใจร่วมกันได้นะครับ

 เป็นการสร้างประสบการณ์ใหม่ๆ กับสิ่งที่เรียกว่าจังก์มิวสิค นำวัสดุใกล้ตัวง่ายๆ แก้วใส่น้ำให้ไม่เท่ากัน ก็ตีเป็นจังหวะได้เสียงแตกต่างกันนะครับ ดนตรีไม่ใช่สิ่งที่เรารับได้เพียงอย่างเดียว แต่เราสามารถสร้างเสียงดนตรีขึ้นมาด้วยตัวเองเช่นกัน”

 ริชชี่ อิทธิพล หนุ่มตาหยี หน้ายิ้มแย้ม อารมณ์ดีคนนี้ ในคลิปวิดีโอเห็นศักยภาพคารมคมคายไม่ใช่ย่อย

 “จิตอาสา ภาษาอังกฤษ คือ Volunteer คนทำต้องมีจิตใจที่ต้องการให้ผู้อื่นแท้จริงครับ ซึ่งสำหรับผมไม่ใช่แค่ให้เงิน หรือให้สิ่งของ แม้กระทั่งให้แรงงาน แรงสมอง เราก็อาสาสมัคร เสียสละ เพื่อช่วยให้ผู้อื่นหรือสังคมมีความสุขมากขึ้นได้ สร้างความสุขให้เขาได้ด้วยสิ่งที่เราชอบนะครับ” อิทธิพล บอกแคล่วคล่องย้ำคมๆ อีกครั้ง

 “ตอนไปโรงพยาบาลทหารผ่านศึก ไม่ใช่แค่เล่นดนตรีให้เขาฟังนะคะ พวกเราก็ไปเล่นดนตรีกับทหารที่ป่วยนอนติดเตียง ให้เขาลองหยิบแก้วน้ำมาใช้เป็นเครื่องดนตรี ก็ทำได้ง่ายๆ เลยค่ะ น้ำเยอะเสียงก็เปลี่ยน การได้ค้นหาสิ่งใหม่ๆ คนป่วยเขาก็สนุกแฮปปี้ไปกับเราด้วย” อิ๊งค์ บอกแย้มยิ้มสไตล์วัยรุ่นสดใส

 ริชชี่บอกน้ำเสียงเริงร่าไม่แพ้รุ่นน้อง เขาเคยผ่านประสบการณ์น่าเบื่อๆ กับการเล่นเครื่องดนตรีมาทุกรูปแบบ เปียโน ไวโอลิน บอกด้วยสำนวนเด็กนานาชาติ ว่า “Give Up” เคยเกือบเลิกไปแล้ว พอมาเจอเครื่องดนตรีไทยขิม ก็ได้ค้นพบจังหวะเสียงใหม่ กลายเป็นแรงบันดาลใจในการค้นพบเสียงในรูปแบบนอกกรอบรอบๆ ตัว สร้างสรรค์เสียงดนตรีใหม่ๆ ให้หัวใจเริงรื่น

 ปันปัน สาริณ หนุ่มน้อยมัธยม 4 หน้าใสบอกว่า ไปโรงพยาบาลทหารผ่านศึก นอกจากชวนพี่ๆ ทหาร สร้างเสียงดนตรีสนุกๆ แล้ว ก็ได้ร้องบทเพลงขับกล่อมให้ผู้เสียสละเพื่อชาติ ฟังกันด้วย 

 “ผมเลือกเพลงรางวัลแด่คนช่างฝัน ของ จรัล มโนเพ็ชร ให้พี่ๆ ฟัง พวกเราเล่นเพลงเก่าๆ ได้ครับ ไม่ใช่เด็กนานาชาติที่ร้องได้แต่เพลงฝรั่ง เพลงอ๊อด คีรีบูน เบิร์ด ธงไชย ก็ร้องได้ครับ เพลงพวกนี้พี่ทหาร พี่ที่บ้านพักฉุกเฉินชอบมาก”   

 เด็กหญิงอายุน้อย 14 ปี ของกลุ่มวันนี้ บิ๊วด์ บอกว่า วงนี้มีทั้งพี่และน้องๆ มาทำงานด้วยหัวใจอาสา อายุน้อยกว่าเธอก็มีอีกหลายๆ คน วงดนตรีไลออนส์ ร็อก มีสมาชิก 20 กว่าคน ตั้งแต่น้องเล็กวัยประถมไปจนถึงพี่ใหญ่วัยมัธยมปลาย

‘จิตอาสา’ ความหมายของคำเล็กๆ 

 การมีจิตสาธารณะทำให้ได้มองเห็นผู้อื่น เห็นสังคม ไม่เพียงแต่ตัวเราเอง วัยรุ่นกลุ่มไลออนส์ ร็อก ทำกิจกรรมนี้ด้วยความเข้าใจตรงกันว่า ไม่แค่ยื่นมือออกไปช่วยเหลือผู้ด้อยกว่าในสังคมแค่นั้น แต่เป็นการใช้ดนตรี แบบเพื่อนช่วยเหลือซึ่งกันและกัน เป็นน้ำใจมีให้แก่กันและไม่นิ่งดูดาย ซึ่งสามารถแสดงออกมาได้ในหลายๆ รูปแบบ 

 พี่ใหญ่ริชชี่ สำทับในเรื่องนี้ว่าทำได้มากกว่าขนเครื่องดนตรีกีตาร์ กลองไฟฟ้าแพงๆ ไปเล่น แต่การค้นหาเสียงดนตรีได้จากสิ่งรอบๆ ตัวของเขา ก็กลายเป็นความสุขยั่งยืนกว่า

 “บ้านพักฉุกเฉินไม่ได้มีแค่ผู้หญิงโดนทำร้ายนะครับ แต่มีลูกๆ ของพวกเธอติดมาด้วยหลายคนเลย เพื่อนๆ ส่วนหนึ่งก็เล่นดนตรี ส่วนผมจะไปเล่นกับเด็กๆ พวกนี้ ชวนกันไปหาเศษของเหลือทิ้ง กระป๋อง ขวด แก้ว มาตีเป็นเสียงเพลง เด็กๆ ก็ตื่นเต้นที่ใช้รางกระดาษใส่ไข่ เป็นขยะทิ้งไปแล้ว ก็ยังเก็บมาตีเป็นเสียงเพลงได้

 ดนตรีอยู่ในหัวใจทุกๆ คนนะครับ ทหารผ่านศึกหลายๆ ท่านที่ผมไปคุยด้วย หลายคนอยู่ในวัยชราพิการติดเตียง เขาเหงามากนะครับ รู้สึกถูกทอดทิ้ง ผมก็บรีฟพวกน้องๆ ว่าเราต้องไปทำกิจกรรมให้ได้มากกว่าไปเยี่ยม เพราะไม่เช่นนั้นถ้าเรากลับไป เขาก็เหงาอีก แต่การที่เราแนะให้เขาสร้างเสียงเพลงกันขึ้นมา เขาก็เล่นแก้เหงาได้ ใช้แก้วน้ำข้างเตียงเคาะเป็นเพลงกันได้ เคาะได้ 10 จังหวะเลยนะครับ ส่วนคนแขนขาดพิการก็ร้องเพลงร่วมกันกับเพื่อนๆ สนุกไปด้วยกันได้

 ผมขอใช้คำว่า Appreciate Life นะครับ โชคดีที่เรามีชีวิตและโชคดีไปกว่านั้น คือเราได้แบ่งปันให้แก่คนอื่นได้นะครับ”

 นัทอีกหนึ่งพี่ใหญ่บอกทิ้งท้ายว่าเด็กวัยรุ่นในวัยเรียนยังหารายได้ไม่ได้ ก็อยากสื่อด้วยว่าไม่ใช่แค่เงิน เราขออาสามาทำในสิ่งที่เราทำได้ ช่วยเหลือจากสิ่งที่เราทำแล้วมีความสุข ช่วยทำความดีกันคนละนิด คนละหน่อย ประเทศชาติของเราก็น่าจะงดงามขึ้นได้อีกไม่น้อย

Share on Google+
LINE it!