วรยุทธ กิตติอุดม สุขสงบ ปลอดภัยคือบ้านในฝัน

โดย...อณุสรา ทองอุไร ภาพ ภัทรชัย ปรีชาพานิช

วรยุทธ กิตติอุดม ประธานเจ้าหน้าที่บริหารบริษัท รุ่งกิจเรียลเอสเตท เขาทำโครงการหมู่บ้านและออฟฟิศมากมายหลายโครงการย่านสุวินทวงศ์ รามคำแหง รามอินทรา แน่นอนว่าบ้านของผู้ทำโครงการบ้านขายมักจะสวยงามดูดีอยู่เสมอ วรยุทธ บอกด้วยรอยยิ้มว่า ก็อาจจะไม่แน่เสมอไป แต่จะอย่างไรก็ตามเขาก็หามุมโปรดให้ถ่ายได้อยู่หลายมุมทีเดียว

แน่นอนว่ามุมแรกคือมุมโซฟาหนานุ่มในห้องนั่งเล่นของบ้านที่เขาจะเอาไว้นั่งเล่น นอนเล่นหรือไม่ก็อ่านหนังสือในช่วงวันหยุดสบายๆ ไม่เร่งรีบ เพราะเขาทำงานสัปดาห์ละ 5-6 วันเต็มเอี้ยดดังนั้นวันหยุดเขาจะอยู่บ้านจริงๆ อ่านหนังสือบ้างอะไรบ้าง เพราะวันธรรมดามีเวลาได้อ่านหนังสือน้อยนิดจริงๆ

 มุมต่อมาก็คือ มุมบันเทิงเล็กๆ ของบ้าน ในห้องดูทีวี ส่วนใหญ่จะเอาไว้ดูข่าวภาคค่ำ ข่าวช่วง4 ทุ่มของทุกวัน ถ้าวันหยุดจะได้เพิ่มเวลาดูข่าวรอบเช้า รอบเที่ยงเพิ่ม บ่ายๆ วันหยุดอาจจะได้ดูรายการวาไรตี้ หรือซีรี่ส์ดีๆ บ้าง

อีกมุมก็คือ ที่โต๊ะกินข้าว เป็นอีกมุมที่ใช้บ่อยเพราะเขามักจะดื่มชา กาแฟ หรือกินอาหารเช้าเบาๆ ก่อนออกจากบ้านเสมอ และส่วนใหญ่จะพยายามมากินอาหารเย็นพร้อมหน้ากับครอบครัวบางทีวันหยุดก็อาจจะเอาโน้ตบุ๊กมานั่งทำงานด่วนบ้างเป็นครั้งคราว

ส่วนมุมที่ชอบมายืนทอดอารมณ์ก็คือ ตรงสวนหลังบ้านจะปลูกต้นไม้ดอกไม้พุ่มเล็กๆ เอาไว้ บางทีเช้าๆ หรือเย็นๆ มาดูต้นไม้ก็เพลินตาดีแล้วหลังบ้านไม่มีตึกสูงบัง ลมจึงดีหายใจสะดวกมีดอกไม้กลิ่นหอมอ่อนๆ โชยมาให้ชื่นใจ

ส่วนมุมสุดท้ายก็คือ ห้องนอน เขาชอบห้องนอนที่มีโทนสีขรึมๆ หน่อย ไม่ชอบห้องนอนสีสันสดใสหรือสว่างๆ มากเกินไป เพราะห้องนอนเป็นที่พักผ่อนเพื่อให้หลับสนิท ต้องมืดและไม่มีแสงเข้ามารบกวน เขาจึงเลือกห้องนอนเป็นโทนสีน้ำเงินเข้ม เพื่อให้หลับได้ง่ายหลับลึก

“เขาบอกว่า นิยามสำหรับคำว่าบ้านของเขาก็คือต้องสงบ ปลอดภัย เป็นตัวของตัวเอง คืออยู่แล้วต้องไม่เป็นกังวลทำตัวง่ายๆ สบายๆ อยู่กับคนที่เรารักและรักเรา บ้านจะใหญ่หรือเล็กไม่สำคัญความสำคัญคือเป็นบ้านที่อบอุ่นปลอดภัย”เขากล่าวอย่างอารมณ์ดี

ส่วนการตกแต่งโดยภาพรวมของบ้านของเขานั้นก็จะคล้ายๆ กับโครงการที่เขาทำคือดูสบายๆ อบอุ่น เรียบๆ ไม่เน้นสีสันสดใสจัดจ้านเกินไป แต่จะเน้นสีกลางครีม น้ำตาล บ้านจะโล่งๆโปร่งๆ ออกแนวร่วมสมัยไม่ไทยหรือฝรั่งเกินไปเฟอร์นิเจอร์เน้นโทนสีขรึมนั่งสบาย ซึ่งเป็นสไตล์ที่ไม่มากหรือน้อยเกินไป

“ผมชอบพวกรูปภาพ รูปวาด ก็จะมีรูปภาพสวยๆ สัก 2-3 รูป ติดไว้ที่ห้องรับแขกห้องนั่งเล่นเป็นตัวช่วยเบรกสายตาบ้าง ภาพวาดส่วนใหญ่ผมจะเลือกเอง ไม่หวานไป หรือไม่หนักเกินไป บางทีก็ปรับเอาภาพนั้นไปสลับกับห้องอนื่ บ้าง ซึ่งเขาซื้อภาพไว้หลายชุดก็เปลี่ยนไปเรื่อยๆ แก้เบื่อ มันง่ายกว่าการย้ายโซฟาหรือเฟอร์นิเจอร์อื่นๆ”