ทุกดีไซน์ในบ้าน คือ เนาวรัตน์ สิปปภาค

โดย...นายใจดี–อภิชชญา ภาพ วิศิษฐ์ แถมเงิน

ใครว่าบ้านทาวน์เฮาส์ใจกลางเมืองคับแคบ อึดอัด ไม่น่าอยู่ อยากให้มาดูบ้านของเธอคนนี้ “ตู๋-เนาวรัตน์ สิปปภาค” ภรรยาคนเก่งของผู้กำกับภาพยนตร์ “ต้อมยุทธเลิศ สิปปภาค” เพราะเธอเนรมิตทาวน์เฮาส์เก่า 3 ชั้น อายุมากกว่า 10 ปี ให้กลายเป็นบ้านสุดแนว แปลงโฉมเป็นอาคารสีดำโดดเด่นทั้งหลัง ภายในตกแต่งด้วยภาพวาดสีสันสดใส เฟอร์นิเจอร์เน้นความแข็งของเหล็กกับความอ่อนของไม้อย่างลงตัว และกำแพงไม้เลื้อยสีเขียวเพิ่มธรรมชาติให้บ้านดูมีชีวิตชีวา น่าอยู่มากๆ

โจทย์ที่ลงตัวจนเป็นบ้านหลังนี้ของเนาวรัตน์ คือ ไม่ชอบบ้านหลังใหญ่ที่ดูแลยาก ต้องการทำเลในเมืองย่านรถไฟฟ้าบีทีเอส ซึ่งหายากมากหรือมีราคาแพงมหาโหด และทำเลรถไฟฟ้าซอยทองหล่อที่มีพื้นที่ขนาด 600 ตารางเมตร นั้นหาไม่ได้อีกแล้ว เมื่อ 2 ปีที่แล้วเธอจึงตัดสินใจแปลงโฉมให้ทาวน์เฮาส์หลังเดิมที่ก่อนหน้าใช้เป็นโฮมออฟฟิศด้วย ถึงวันนี้ทุกอย่างยังไม่ลงตัว 100 เปอร์เซ็นต์ เหตุที่ใช้เวลาในการปรับปรุงค่อนข้างนาน เพราะต้องทำให้ลงตัวระหว่างความชอบของเธอและสามีนั่นเอง

 

“ตู๋กับพี่ต้อมมีความชอบไม่เหมือนกัน เลยต้องปรับมาเจอกันตรงกลาง สำหรับพี่ต้อมทุกอย่างต้องขาวดำซึ่งตู๋ว่าอยู่ไปนานๆ จะเบื่อ อยากให้มีชีวิตบ้างขอเบรกด้วยเอิร์ทโทนให้เบาลง ด้วยความที่มันไม่ใช่บ้านสร้างสำเร็จลากกระเป๋าเข้าไปอยู่ได้ เลยต้องใช้เวลา แต่แบบนั้นก็ไม่ใช่ทางตู๋กับพี่ต้อมอยู่แล้ว พวกเราชอบและสนุกกับการตกแต่งให้เป็นเรามากกว่า ช่วยกันเลือกเฟอร์นิเจอร์ ซื้อสะสมในช่วง 2 ปี จนเขาโทรมาถามว่าเมื่อไหร่จะไปเอาเพราะบ้านไม่เสร็จเสียที (หัวเราะ)”

ด้วยข้อจำกัดของพื้นที่ในทำเลทอง ต้องยอมเสียสละชั้นล่างเป็นลานจอดรถ จุได้ถึง 5 คัน ขึ้นบันไดไปชั้น 2 แสงแดดยามบ่ายที่ส่องมาจากภายนอกให้แสงสว่างเพียงพอแต่ไม่เพิ่มความร้อน ช่วยทำให้บริเวณนี้ดูโปร่ง โล่ง นวลสบายตา ยิ่งพื้นที่เปิดโล่งทั้งชั้นรวมถึงผนังด้านหน้าบ้านใช้กระจกยิ่งขับให้บ้านดูกว้างขึ้น

 

เปิดประตูกระจกบ้านเลื่อนเข้าไปเจอบาร์ยาวที่เจ้าบ้านเล่าอย่างสนุกสนานว่า เวลาจัดงานเลี้ยงบริเวณนี้เป็นส่วนต้อนรับ เธอจะเอาน้ำแข็งลงอ่างสำหรับแช่แชมเปญและวางอาหารเรียกน้ำย่อย ทั้งยังมีไอเย็นลอยเสริมบรรยากาศ ด้านหลังบาร์เป็นบานเหล็กเลื่อนระบายภาพวาดม้า เสือ และลูกหมูตัวน้อย ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ปีเกิดแทนสมาชิกในครอบครัว พ่อ แม่ ลูก เมื่อลองเลื่อนเปิดดูจะพบกับสมบัติสารพัดหนังสือ หนัง และอุปกรณ์กล้องวางเรียงเต็มผนัง

“บ้านนี้มีคอนเซปต์ว่าเราจะใช้ทุกอย่างเป็นล้อๆ เหล็กๆ ให้เลื่อนเปิดปิดได้ เพราะตู๋ชอบให้บ้านเป็นระเบียบเรียบร้อย ถ้าจะรกก็ให้รกอยู่ข้างใน (ฮา) เลื่อนปิดแล้วสะอาด โล่ง สบายตา ของเราเยอะก็จริงแต่ไม่ค่อยมีอะไรเป็นส่วนเกินเพราะพื้นที่ใช้สอยเราค่อนข้างจำกัด ทุกอย่างเป็นสิ่งที่ใช้จริง หนังสือส่วนใหญ่เป็นหนังสือทำอาหารเวลาตู๋คิดงานก็หยิบออกมาดูได้ ไม่ค่อยมีของที่ไม่เป็นประโยชน์สำหรับเรา”

 

ชั้น 2 ยังมีโต๊ะโซฟาให้อารมณ์แบบเซน สำหรับนั่งเล่น รับแขก และดูหนังฟังเพลง ทำงานก็โซนนี้แหละ บ้านนี้ยังมีความเก๋ไก๋ด้วยห้องเอาต์ดอร์ที่ต่อเติมเพิ่มยื่นออกไปทางด้านหน้า ผนังด้านหนึ่งประดับด้วยไม้ประดับคืนความเป็นธรรมชาติให้บ้าน ส่วนที่เหลือเป็นตาข่ายโปร่ง สามารถเปิดโล่งไร้กำแพงขวางกั้น ด้านบนประดับด้วยแชนเดอเลียร์สีดำงดงาม

กำแพงในโซนบันไดแต่ละชั้นถูกตกแต่งด้วยไม้ประดับ มาถึงชั้น 3 โซนส่วนตัวสุดๆ นอกจากมีห้องนอนใหญ่ของคุณพ่อคุณแม่ที่มีประตูเชื่อมเปิดไปยังห้องคุณลูกได้แล้ว ชั้นนี้ยังเป็นสตูดิโอแต่งตัวของเนาวรัตน์ เรียกว่าแทบจะยกช็อปมาไว้ในบ้านเลยทีเดียว

 

เดินขึ้นต่อมาถึงดาดฟ้าก็ต้องประทับใจกับการตกแต่งเหมือนร้านอาหาร ไม่เสียชื่อที่เป็นถึงเจ้าของร้านอาหารอีสานสุดเก๋ “คาเฟ่ ชิลลี่” กับร้านจิ้มจุ่มเอเชียนสไตล์ “ชาบูจัง” เพราะมีครัวเปิดที่เพียบพร้อมไปด้วยอุปกรณ์สำหรับทำอาหารทุกชาติ ถัดมามีโต๊ะอาหารยาวจุได้ถึง 10 ที่นั่ง และมีบาร์เล็กๆ สำหรับจัดวางบุฟเฟ่ต์ อากาศบนนี้ยามเย็นจนถึงดึกดื่นเรียกว่าบรรยากาศเป็นใจต่อการสังสรรค์ที่สุด ลืมไปเลยว่านี่บ้านกลางเมืองที่รายล้อมไปด้วยทาวน์เฮาส์ เพราะบนนี้ช่างให้ความรู้สึกแตกต่าง อิสระและสวยงาม

นอกจากในโซนเอาต์ดอร์แล้ว ยังต่อเติมห้องขึ้นมาติดเครื่องปรับอากาศมีโทรทัศน์เครื่องเสียงพร้อมสรรพ ให้ได้ชิลอีกอารมณ์

 

“ดาดฟ้ามีไว้สำหรับเอนเตอร์เทนเพื่อนฝูง จัดปาร์ตี้ จึงอยากให้ออกมาคล้ายร้านอาหารเล็กๆ นอกจากนี้ยังใช้พื้นที่นี้ทำงานคิดสูตรอาหารหรือเอาเวิร์กช็อปมาไว้ที่บ้านจะได้ปรุงทำกันเลย”

ถัดจากดาดฟ้ายังต่อเติมรูฟท็อปอีกชั้นเพื่อเป็นห้องพระ ความพิเศษคือไม่ใช่แค่การกั้นห้องวางโต๊ะหมู่ แต่เป็นลานเปิดโล่งลมพัดผ่าน มีพื้นที่สำหรับเดินจงกรมและวางพระพุทธรูปองค์ใหญ่ตรงกลาง เรียกได้ว่าใช้พื้นที่อย่างเต็มเม็ดเต็มหน่วย

 

“ถ้าถามถึงชีวิตจริงๆ คนเมืองกลับมาไม่ทันได้ทำอะไรก็เข้านอนแล้ว เพราะฉะนั้นแม้บ้านที่เริ่มต้นจากผืนดินจะครบกว่า งานระบบก็จัดการง่าย แต่โจทย์ของตู๋คือไม่ยอมย้ายออกจากโลเกชั่นนี้ที่เดินทางสะดวก เพราะเสาร์อาทิตย์ตู๋มักจะไปเที่ยวต่างจังหวัดอยู่แล้ว ออกไปหาแรงบันดาลใจข้างนอกอยู่กรุงเทพฯ มันอึดอัด ดังนั้นมีบ้านใหญ่ก็เป็นภาระตู๋จะไปอยู่โรงแรมมีบริเวณใหญ่แค่ไหนหาข้างนอกเอาก็ได้

ณ ตอนนี้ตู๋มีความสุขกับสิ่งที่มันโอเคแล้ว แน่นอนว่าอนาคตไม่รู้ อย่างที่เขาบอกว่าคนเราถ้าอยากมีความสุขให้สร้างบ้าน แล้วจะมีความสุขไปอีกสัก 2 ปี (หัวเราะ) มันสนุกนะ ที่นี่ตู๋ยังแต่งได้ไม่เต็มที่มีอีกหลายจุดที่อยากทำ บ้านหลังนี้คือความเป็นตัวเองเกือบร้อยเปอร์เซ็นต์ เพราะเป็นคนออกแบบแต่แรก กลับมาก็รู้ว่าจะกระโดดนอนบนโซฟานี้ ขึ้นเตียงนั้น กลับมาแล้วนี่คือตัวฉัน เป็นเราทันที” เนาวรัตน์กล่าวสรุป