การฆ่าที่ไม่มีอยู่จริง?

โดย...กรกิจ ดิษฐาน

การปฏิเสธการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวยิวไม่ใช่เรื่องใหม่ แต่มีมาตั้งแต่ระหว่างสงครามยังคุกรุ่น แนวคิดนี้เรียกว่า Holocaust denial (การปฏิเสธฆ่าล้างโคตร) แนวคิดร่วมกันของคนกลุ่มนี้ คือ “โฮโลคอสต์” (ฆ่าทั้งโคตรเหง้า) เป็นเรื่องเท็จ ปั้นแต่งขึ้นมาโดยชาวยิว “ไซออนนิสต์” และพวก “สมุนยิว” เพื่อหวังผลอะไรบางอย่าง

แน่นอนว่า หลังเหตุการณ์ฆ่าล้างโคตร ชาวยิวได้รับคะแนนสงสารมากมาย การเหยียดยิว (Antisemitism) เป็นสิ่งผิดกฎหมายพอๆ กับ Holocaust denial โดยเฉพาะในออสเตรีย และเยอรมนีที่โทษรุนแรงมาก (หากใครเคยไปเบอร์ลินจะรู้ว่าทั้งเมืองเต็มไปด้วยอนุสรณ์แห่งการสำนึกผิดในเหตุครั้งนั้น)

ใช่ว่าเราจะท้าทายโฮโลคอสต์ไม่ได้ เราสามารถทำได้ด้วยนำหลักฐานทางประวัติศาสตร์มาแย้งเรื่องรายละเอียด เช่น จำนวนผู้เสียชีวิตที่แท้จริง เจตนาแท้จริงของการทำเช่นนั้น และทำไมการยับยั้งเหตุร้ายจึงล่าช้านัก แต่เท่าที่เห็น ผู้เขียนพบแต่การท้าทายด้วยจินตนาการผสานอคติ และความชิงชังยิวเป็นทุนเดิม โดยหารู้ไม่ว่า นาซีไม่ได้ฆ่าแต่ยิว หากพวกโรม่า หรือยิปซี ก็ถูกล้างโคตรไปด้วย

แต่ไม่ใช่ปฏิเสธว่าไม่ได้เกิดขึ้น หรือใช้ทฤษฎีสมคบคิดอันเลื่อนลอยมาอ้าง เพราะมันเกิดขึ้นอยู่ตำตา ทั้งเจ้าของประเทศที่ลงมือฆ่าก็ยอมรับแบบน้ำตาตกในมาหลายสิบปี มิพักจะเอ่ยถึงผู้คุมค่ายนรกบางคนยังเดือดดาลที่บางคนปฏิเสธว่าการฆ่าหมู่ไม่มีอยู่จริง

อย่างไรก็ตาม มีคำถามที่น่าสนใจก็คือ ผู้นำโลกหลายคนที่ฆ่ามนุษย์มากกว่าฮิตเลอร์ ไฉนจึงไม่ถูกตั้งข้อหาอาชญากรไปด้วย เช่น สตาลิน เหมาเจ๋อตง ซึ่งทั้งสองรายนี้ทำให้ประชาชนของตัวเองล้มตายไปถึง 20 ล้านคน และ 65 ล้านตามลำดับ

มีผู้แย้งว่า ความตายในโลกหลังม่านเหล็กไม่ใช่ “การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์” (genocide) เหมือนกรณีฆ่าล้างโคตรยิว เพราะรายนั้นมุ่งกำจัดชนชาติ ศาสนาหนึ่งๆ ให้หมดสิ้นไปจากโลก ขณะที่สตาลินและเหมาเจ๋อตง ใช้กฎหมายและอำนาจเผด็จการกวาดล้างคนเห็นต่างแบบไม่เลือกเชื้อชาติ และทั้งสองยังทำพลาดด้านนโยบาย ทำให้คนตายเป็นล้านๆ เช่น นโยบายก้าวกระโดดทางอุตสาหกรรม แต่ด้านกสิกรรมพินาศวอดวาย ขณะที่ฮิตเลอร์ไม่ได้พลาดด้านนโยบาย แต่ตั้งใจให้ตายในค่ายกักกัน “เฉพาะเชื้อชาติ” ซึ่งระบบคอมมิวนิสต์ “แทบ” ไม่มี เว้นแต่กรณีของเขมรแดง

กรณีของเหมาเจ๋อตงคนตายเป็นสิบๆ ล้าน แต่คนจีนก็ยังยกย่องกัน เพราะเหมาทำพลาดด้านนโยบายอย่างมหันต์ ไม่ได้ตั้งใจฆ่าให้หมดพันธุ์ และเป็น Negligent homicide หรือการทำให้คนตายโดยประมาท แถมคนที่ผ่านสงครามกลางเมืองมาลืมตาอ้าปากในยุคเหมาก็มีหลายล้าน แม้ที่ตั้งใจจะฆ่าก็มีไม่น้อยเช่นกัน เช่น การเบียดเบียนทิเบตและซินเจียง ผู้เขียนคิดว่าเป็นความผิดพลาดด้านนโยบาย ซึ่ง หูเย่าปาง เลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศจีน ก็เคยยอมรับความผิดพลาด และวิพากษ์เหมาไว้อย่างตรงไปตรงมา

ผิดแล้วก็ยอมรับผิดครับ เหมือนนายกฯ วิลลี บรานท์ ของเยอรมนีที่คุกเข่าไว้อาลัยหน้าอนุสรณ์ชุมชนยิวในกรุงวอร์ซอ คนที่ตายไปแล้วจะได้ไม่ต้องตายซ้ำตายซากเพราะความมืดบอดทางประวัติศาสตร์ เหมือนกับคำกล่าวที่ว่า (คนตายจะตายอย่างไร้ค่า หากเราไม่แยแสแลดูพวกเขา)