ทิศทางไทย?

ในที่สุด ธนาคารกลางเวียดนามก็ประกาศลดค่าเงินด่องลงอีกเป็นครั้งที่ 2 ในรอบ 3 เดือน คราวนี้ลด 3.4% มาอยู่ที่ 18,544 ด่องต่อเหรียญสหรัฐ ซึ่งถือเป็นระดับต่ำที่สุดเป็นประวัติการณ์ และต่อเนื่องจากเมื่อเดือนพ.ย. ปีที่แล้ว ซึ่งลดไป 5.4%

งานนี้ธนาคารแห่งประเทศไทย (ธปท.) และบรรดานักเศรษฐศาสตร์ของไทยไม่ค่อยเซอร์ไพรส์กันสักเท่าไหร่ เพราะมองออกมานานแล้วว่าเวียดนามไม่ค่อยเหลือลูกเล่นแล้ว และคงหันมาใช้นโยบายลดค่าเงินเหมือนทุกครั้งเพื่อแก้ปัญหาขาดดุลการค้า

คงไม่น่าแปลกใจอีกเช่นกันหากพวกผู้ใหญ่จะย้ำว่าลดค่าเงินครั้งนี้ ไม่กระทบต่อไทยเท่าไหร่ เพราะต้นทุนการผลิตที่แท้จริงของเวียดนามยังสูงกว่าไทยมาก ส่วนเรื่องข้าวก็ยังไม่น่าห่วง เพราะเราเสียตลาดล่างให้เวียดนามไปนานแล้ว ขณะที่ตลาดพรีเมียมซึ่งเราครองอยู่นั้น เวียดนามคงยังไม่สามารถบุกขึ้นมาได้ง่ายๆ

แล้วอย่างนั้นหมายความว่าไทยไม่จำเป็นต้องกังวลอะไรเลย ใช่หรือไม่

ส่วนตัวแล้วไม่อยากให้มองการขยับตัวของเวียดนามเป็นแค่มิติเพียงมิติเดียว แต่ควรจะเป็นภาพรวมของการค้าโลกที่นับวันก็ยิ่งดุเดือดขึ้น

โดยเฉพาะฝั่งสหรัฐที่ชัดเจนว่าจะใช้นโยบายดอกเบี้ยต่ำดอลลาร์อ่อน เป็นตัวฟื้นเศรษฐกิจประเทศต่อไป ยิ่งพักหลังผู้นำสหรัฐยิ่งออกมากระทุ้งจีนอย่างเต็มตัวเรื่องค่าเงิน ทำนองว่าขอทีสหรัฐได้ลืมตาอ้าปากเรื่องส่งออกบ้าง เพราะการค้าที่ขยายตัวแม้เพียง 1% ก็จะช่วยสร้างงานให้ชาวอเมริกัน ซึ่งถือเป็นหัวใจหลักของรัฐบาลในขณะนี้ได้มาก

จึงไม่ต้องคาดหวังกันเลยว่าปีนี้เราจะได้เห็นยุคดอลล์แข็งบาทอ่อนหนุนส่งออกกลับมาอีกครั้ง หรือหากเป็นจริงก็คงต้องรอยาวกันถึงไตรมาส 4 นู่น

แถมซ้ำพิษวิกฤตหนี้ยุโรป ก็ยิ่งฉุดให้เงินยูโรอ่อนค่าลงมาอีก งานนี้มีนักเศรษฐศาสตร์ยุโรปเขามองว่า อาจเป็นผลดีเอื้อต่อการส่งออกโดยรวมของยุโรปในปีนี้

นอกจากเรื่องค่าเงินแล้ว ก็อย่าลืมมองเรื่องมาตรการกีดกันอื่นๆ ด้วย หน้าต่างประเทศเคยมีบทวิเคราะห์ไปแล้วว่าสงครามการค้าจะรุนแรงขึ้นอีกในปีนี้ ทั้งที่ผ่านมา WTO และที่ออกเป็นมาตรการตอบโต้การทุ่มตลาดกันแบบทวิภาคี อาทิ สหรัฐจีน

การค้าโลกทำท่าดุเดือดตั้งแต่ต้นปีอย่างนี้ ไทยเราไม่น่าวางใจง่ายๆ ค่ะ