ทุกข์ของผู้บริโภค
ตรุษจีนปีนี้ของแพงหฤโหด แม้ราคาพลังงานอันเป็นต้นทุนค่าขนส่งตัวหลักจะอยู่ในช่วงขาลง แต่กลับไม่เอื้อให้ราคาสินค้าประเภทเนื้อสัตว์ ผัก ผลไม้ และเครื่องเซ่นไหว้ลดลงแต่อย่างใด
จึงไม่แปลกที่บรรดาผู้ค้าในตลาดดังย่านเยาวราชถึงกลับโอดครวญ ยอดขายหายไปถึงครึ่งหนึ่งจากที่เคยขายได้เมื่อปีที่แล้ว ทั้งที่จำนวนลูกค้าก็ยังมากเหมือนเดิม
ทว่า ทุกคนต่างลดปริมาณการซื้อลง แถมปีนี้มีแนวโน้มลูกค้ากลุ่มใหญ่หันไปซื้อสินค้าตามห้างสรรพสินค้า และซูเปอร์มาร์เก็ตที่จัดเครื่องเซ่นไหว้ขายเป็นแพ็กเกจ ชุดเล็ก ชุดใหญ่ ว่ากันไป ช่วยอำนวยความสะดวกให้แก่ผู้ซื้อได้มาก ร่นทั้งเวลาและประหยัดค่าใช้จ่ายในการเดินทาง
การแข่งขันแย่งชิงตลาดกลุ่มผู้ซื้อปีนี้จึงเป็นไปอย่างคึกคัก แต่แทนที่ประชาชนจะได้อานิสงส์จากการแข่งขัน ซื้อสินค้าในราคาถูกลง กลายเป็นว่าราคาสินค้ากลับแพงขึ้นทุกช่องทาง ไม่ว่าจะในห้างหรือนอกห้าง เพราะไม่มีใครแข่งลดราคา มีแต่แข่งขันกันจัดโปรโมชันของใครจะน่าสนใจกว่ากัน
เฉพาะอย่างยิ่งปีนี้ ตรุษจีนตรงกับวันวาเลนไทน์ การเฉลิมฉลองในที่ต่างๆ ทั้งของคนไทยเชื้อสายจีน และเหล่าบรรดาคู่หนุ่มสาว บรรดาร้านรวงต่างๆ ขยับราคาสินค้าและค่าบริการขึ้นรอไว้แต่หัววันแล้ว แต่การทำงานของกระทรวงพาณิชย์ ในฐานะองค์กรที่ดูแลราคาสินค้ายังคงยึดแนวทางในการดูแลความเคลื่อนไหวของราคาสินค้าแบบดั้งเดิม
พอของแพงก็จัดขายสินค้าธงฟ้าสู้ ซึ่งไม่สามารถตอบโจทย์ความต้องการของประชาชนได้อย่างทั่วถึง ทั้งยังสิ้นเปลืองงบประมาณโดยใช่เหตุ เพราะสินค้าที่นำมาขายก็ต้องไปขอความร่วมมือจากห้างร้าน และผู้ค้าคนกลางอยู่ดี
แทนที่จะช่วยประชาชน กลายเป็นว่าช่วยผู้ค้าคนกลางได้มีช่องทางขายสินค้าเพิ่มขึ้น เปรียบเทียบความคุ้มค่ากับเงินที่จ่ายค่าจัดงาน วันนี้น่าจะประมวลภาพออกได้แล้วว่า ควรเลิกจัดเสียที หันไปใช้การเจรจากลุ่มผู้ค้า ขอความร่วมมือโดยเฉพาะพ่อค้าคนกลาง ให้ขายสินค้าบวกกำไรในราคาที่เหมาะสมแทน
หากการเจรจาไม่เป็นผล ก็ควรสร้างเครือข่ายจุดกระจายสินค้าจากผู้ผลิตถึงมือผู้ซื้อตามจุดการค้าหลัก เพื่อตัดทางโขกกำไรจากพ่อค้าคนกลางลง
เฉพาะอย่างยิ่ง หากสร้างเป็นเครือข่ายถาวรได้ยิ่งดี ในอนาคตผู้ผลิตซึ่งส่วนใหญ่ก็คือเกษตรกร ก็จะได้มีจุดจำหน่ายต้นทุนต่ำเป็นช่องทางในการระบายผลผลิต ไม่ต้องขายผ่านพ่อค้าคนกลางอีกต่อไป
นั่นเท่ากับว่าได้ประโยชน์สองเด้ง โดยงบประมาณที่จะนำมาใช้ก็ไม่ต้องมองไปอื่นไกล ก็งบประมาณที่ใช้จัดตลาดนัดธงฟ้านี่แหละ ปรับเปลี่ยนมาใช้สร้างประโยชน์ให้ทันกับสถานการณ์ น่าจะช่วยส่วนรวมได้มากกว่าไปเดินสายจัดโครงการธงฟ้ารายเดือน หรือรายเทศกาล ซึ่งเข้าทางพ่อค้า รับไปเต็มๆ
