สู้เพื่อพ่อสู้เพื่อพี่

วันที่ 5 มิ.ย. 2554 ที่เพิ่งผ่านไป เป็นวันเลือกตั้งประธานาธิบดีเปรูรอบที่ 2

โดย..ภุมรัตน์ ทักษาดิพงษ์

ซึ่งมีอะไรบางอย่างคล้ายกับการเลือกตั้ง สส.ในไทย กล่าวคือ การเลือกตั้งทั้งสองประเทศ เป็นการเลือกตั้งผู้นำฝ่ายบริหาร เปรูเลือกตั้งประธานาธิบดีซึ่งเป็นทั้งประมุขรัฐและหัวหน้ารัฐบาลโดยตรง ส่วนการเลือกตั้งในไทยนั้น แม้เป็นการเลือกตั้ง สส. แต่ใครก็รู้ว่าเหมือนกับเป็นการเลือกนายกรัฐมนตรี ซึ่งเป็นผู้นำรัฐบาลโดยทางอ้อม

ผู้สมัครแข่งขันรับเลือกตั้งประธานาธิบดีเปรูมีหลายคน แต่ไม่มีใครได้คะแนนเกินครึ่งตามที่กฎหมายกำหนดเลย จึงเอาคนที่ได้คะแนนสูงสุดและรองลงมามาแข่งกันรอบสอง คือ นายออลันตา ฮูมาลา อดีตนายทหารกองทัพบกเปรู และนางเคอิโกะ ฟูจิโมริ ซึ่งเป็นคู่แข่งสำคัญ ส่วนเมืองไทยนั้น คู่แข่งคนสำคัญมีอยู่เพียง 2 คน คือ คุณมาร์คอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ และคุณปูยิ่งลักษณ์ ชินวัตร

นางเคอิโกะ เป็นลูกสาวของอดีตประธานาธิบดี อัลแบร์โต เค.ฟูจิโมริ คนเปรูเชื้อสายญี่ปุ่น ซึ่งเคยถูกนายฮูมาลาทำปฏิวัติโค่นล้มมาก่อนแต่ไม่สำเร็จ เธอแต่งงานแล้ว มีบุตรสาวน่ารัก 2 คน และใช้คำนำหน้าว่านาง เธอไม่ชอบ “ซุกผัว ซุกลูก” ส่วนคุณปู ยิ่งลักษณ์ แต่งงานแล้วเช่นกัน มีบุตรชาย 1 คน แต่ยังใช้ น.ส. และนามสกุลเดิม ซึ่งเธอคงมีเหตุผลเฉพาะตัว

ถ้าจะพูดกันถึงความสวยของทั้งสองคนแล้ว ก็พอๆ กันแต่สำหรับนางเคอิโกะเป็นหญิงเข้มแข็งแบบคนญี่ปุ่น ไม่มี “บีบน้ำตา” เพื่อขอคะแนน

นางเคอิโกะ ประกาศว่า หากเธอได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดี สิ่งแรกๆ ที่เธอจะทำ คือ ออกกฎหมายนิรโทษกรรมให้กับพ่อของเธอ เช่นเดียวกับคุณปู ยิ่งลักษณ์ ที่พี่ชายส่งเข้าประกวดเพื่อให้น้องสาวออกกฎหมายนิรโทษกรรมให้ ฉะนั้นสองสาวต่างรู้หน้าที่ของตัวเองว่า หากได้รับเลือกตั้ง ภารกิจแรกๆ คือต้องหาทางนิรโทษกรรมให้กับพ่อและพี่ชาย แม้จะบอกว่า ต้องทำให้ประชาชนกินดีอยู่ดีก่อนก็ตาม

พ่อถูกสื่อกล่าวหาว่าทำลายสถาบันประชาธิปไตย คอร์รัปชันอย่างเป็นระบบ และละเมิดสิทธิมนุษยชน ฆาตกรรมผู้บริสุทธิ์ ทั้งพ่อและพี่ต่างก็โดนศาลพิพากษาจำคุกเหมือนกัน โดยพ่อโดนศาลเปรูพิพากษาให้จำคุก 27 ปี ในข้อหาทุจริตคอร์รัปชัน ใช้อำนาจในทางที่ผิด ละเมิดสิทธิมนุษยชน ชาวเปรูผู้บริสุทธิ์ถูกสังหารในช่วงปราบปรามผู้ก่อการร้ายคอมมิวนิสต์ ส่วนพี่ก็โดนข้อกล่าวหาทุจริตคอร์รัปชัน ใช้อำนาจในทางที่ผิด ละเมิดสิทธิมนุษยชน กรณีหนึ่งคือ ผู้บริสุทธิ์หลายคนถูกวิสามัญฆาตกรรมในช่วงการปราบปรามยาเสพติด พี่ถูกตัดสินจำคุกไปแล้ว 2 ปี และยังมีอีกหลายคดีรออยู่

พี่ซึ่งเปลี่ยนสัญชาติเป็นมอนเตเนโกรไปแล้ว หนีประกันและหนีคดีอื่นๆ ไปอยู่ต่างประเทศ โดยมีถิ่นพำนักหลักอยู่ในเมืองดูไบ

ส่วนพ่อนั้นหลบหนีไปพำนักอยู่ในญี่ปุ่นระยะหนึ่ง เขาไม่ได้เปลี่ยนสัญชาติ ยังคงใช้สัญชาติเปรูเช่นเดิม วันหนึ่งเมื่อปี 2548 พ่อแอบหนีไปเที่ยวที่ชิลี จึงโดนเจ้าหน้าที่ประเทศนั้นจับส่งตัวคืนรัฐบาลเปรู และถูกศาลเปรูตัดสินจำคุก

ทั้งลูกและน้องต่างอาศัยฐานเสียงจากบารมีของพ่อและพี่ เพราะช่วงที่พ่อดำรงตำแหน่งเป็นประธานาธิบดีถึง 3 สมัย มีผลงานการแก้ปัญหาเศรษฐกิจของชาติ และการปราบปรามขบวนการคอมมิวนิสต์สายมาร์กซ์เลนิน ทำให้ประชาชนส่วนหนึ่งยังชื่นชมเขาและพร้อมจะลงคะแนนให้กับลูกสาว ซึ่งถือว่าเป็นตัวแทนของพ่อ ส่วนคนเปรูจะบอกว่าเก่งแต่โกงไม่เป็นไรหรือไม่นั้น รายงานข่าวไม่ได้บอก และขณะที่พี่ก็มีผลงานโดดเด่นในนโยบายประชานิยม และอีกหลายโครงการที่ประชาชนกลุ่มหนึ่งยังระลึกถึงอยู่ บรรดาคนที่ยังนิยมชมชอบพี่พร้อมจะลงคะแนนให้น้องสาวเพื่อให้ช่วยพาพี่ชายกลับบ้าน

ที่ไม่เหมือนกันก็มี อาทิ พ่อยอมรับคำพิพากษาของศาลยุติธรรม หรืออาจยอมรับโดยจำใจเพราะถูกติดคุกแล้วก็ตาม ยังไม่มีข่าวว่าพ่อได้ทำร้ายหรือจ้างให้ชาวต่างชาติมาทำร้ายประเทศเปรู หรือสั่งให้สาวกเผาบ้านเผาเมืองตัวเอง อาจเป็นเพราะพ่อไม่มีพลังอำนาจมากพอที่จะก่อความวุ่นวายได้มากเท่าพี่ หรือพ่อยังมีจิตสำนึกที่ไม่ต้องการทำร้ายเปรูซึ่งเป็นแผ่นดินที่ตนเกิด และใหญ่โตได้เป็นบุคคลหมายเลข 1 ของประเทศก็ได้ ส่วนพี่นั้นถือคติว่า หากข้าอยู่ไม่ได้ คนอื่นก็อย่าอยู่อย่างเป็นสุข

ส่วนลูกและน้องมีสิ่งหนึ่งที่ไม่เหมือนกัน คือ ลูกเตรียมตัวเข้าสู่วงการเมืองมานาน โดยเป็น สส. และหัวหน้าพรรคฝ่ายค้านมาแล้ว ก่อนที่เธอสมัครเข้าแข่งขันเป็นประธานาธิบดี ส่วนน้องนั้นไม่ได้มีการเตรียมตัวมาเลย แต่ถูกพี่ส่งเข้าประกวดในตำแหน่งเป็น “โคลนนิง” ของพี่ คนทั่วไปยังไม่เคยเห็นฝีมือในการบริหารมาก่อน ส่วนที่อ้างว่าปัจจุบันน้องเป็นผู้บริหารของบริษัทใหญ่ แต่ก็เป็นบริษัทของครอบครัว หากน้องได้ขึ้นมาเป็นผู้บริหารประเทศจริงๆ คนอาจเรียกน้องว่า “นายกฯ โคลนนิง” หากเธอบริหารโดยรอรับใบสั่งจากพี่อย่างเดียวแล้วบ้านเมืองจะไปไหวหรือ?

การที่น้องถูกกล่าวหาว่าให้การเท็จ ซึ่งมีความผิดตามกฎหมายอาญาถึงขั้นติดคุกนั้น มองอีกด้านหนึ่งก็เท่ากับเธอได้โอกาสในการพิสูจน์ตัวเอง เพราะคนไทยคงไม่ต้องการนายกรัฐมนตรีที่เป็นคนพูดเท็จ นอกจากนั้นเธอยังได้โอกาสในการแสดงวิสัยทัศน์ผ่านการดีเบต เช่นที่นางเคอิโกะดีเบตกับนายฮูมาลา เพื่อให้ประชาชนได้ตัดสินว่า แม้ไม่ได้เตรียมตัวเหมือนอย่างนางเคอิโกะ แต่เธอก็มี “กึ๋น” พอที่จะบริหารประเทศ โดยไม่ต้องรอรับใบสั่ง

ผลการเลือกตั้งประธานาธิบดีเปรูรอบ 2 เพิ่งประกาศออกมาว่า นายฮูมาลาชนะนางเคอิโกะอย่างเฉียดฉิวด้วยคะแนนร้อยละ 51.6 และ 48.4