เกณฑ์คุมน้ำเค็มคาด7มิ.ย.สรุปได้ห้ามไม่แรงเท่ากุ้ง

เกษตรฯ ได้ข้อสรุป เกณฑ์ห้ามใช้ความเค็มในการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ หลังส่งผลกระทบทั่วประเทศ ชง สวล.เห็นชอบ

นายชวลิต ชูขจร รองปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในฐานะประธานคณะทำงานศึกษาแนวทางการแก้ไขปัญหาการใช้ความเค็มต่ำในการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำในพื้นที่น้ำจืด ตามมติ ครม.เมื่อวันที่ 7 ก.ย. 2553 เปิดเผยว่า ผลหารือร่วม 5 หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง เห็นตรงกันถึงหลักเกณฑ์ห้ามการใช้ความเค็มในพื้นที่น้ำจืด โดยอ้างอิงเกณฑ์เดียวกับการห้ามเลี้ยงกุ้งกุลาดำในพื้นที่น้ำจืดตามมติ ครม.เมื่อวันที่ 7 ก.ย. 2541 นั้น จะกระทบเกษตรกรผู้เลี้ยงสัตว์น้ำจำนวนมาก

จึงควรสร้างเกณฑ์ใหม่ เพื่อให้แต่ละจังหวัดนำไปเป็นหลักพิจารณาประกาศห้ามการใช้ความเค็มในพื้นที่น้ำจืดของตนเอง โดยจะหารืออีกครั้งในวันที่ 7 มิ.ย. เพื่อสรุปเสนอคณะกรรมการสิ่งแวดล้อม (สวล.) พิจารณาเห็นชอบ

“ในการหารือ เสียงส่วนมากเห็นตรงกันว่าควรใช้เกณฑ์เดียวกับกรณีกุ้งกุลาดำ แต่ไม่รุนแรงเท่ากับกุ้งกุลาดำ เนื่องจากพบว่าผู้ที่จะได้รับผลกระทบมากที่สุดก็คือกลุ่มผู้เลี้ยงกุ้งขาวแวนาไม และกรมประมงยืนยันว่าในการเลี้ยงแทบจะไม่มีความเค็มเลย ระดับความเค็มเป็นศูนย์ ซึ่งใน เรื่องนี้หากคณะกรรมการสิ่งแวดล้อมแห่งชาติเห็นด้วย ก็จะเสนอ ครม.พิจารณาเป็นเกณฑ์ปฏิบัติ” นายชวลิตกล่าวทั้งนี้กรมประมงได้เสนอปรับปรุงข้อกำหนดของกรมพัฒนาที่ดินที่ใช้ในการห้ามเลี้ยงกุ้งกุลาดำมาปรับใช้เพียง 2 ข้อเพื่อเป็นหลักเกณฑ์ใหม่ ประกอบด้วย 1. เป็นเขตพื้นที่น้ำจืดที่ไม่ได้รับผลกระทบจากความเค็ม คือ มีความเค็มของดินวัดจากค่าการนำไฟฟ้าต่ำกว่า 2 เดซีซีเมนต์ต่อเมตร หรือความเค็มของน้ำของน้ำที่มีค่าต่ำกว่า 0.75 เดซีซีเมนต์ต่อเมตร หรือเป็นพื้นที่ที่ไม่ถูกใช้สำหรับการเลี้ยงสัตว์น้ำโดยใข้ความเค็ม 2. เป็นเขตพื้นที่น้ำจืดที่จังหวัดหรือประเทศมีนโยบายการใช้ที่ดินด้านหนึ่งด้านใด คือ 2.1. ใช้ที่ดินเพื่อการเกษตร2.1.1. เป็นพื้นที่ที่ไม่ได้รับอิทธิพลของน้ำทะเลขึ้นถึง 2.1.2.อยู่ในพื้นที่ชลประทาน 2.1.3. อยู่ในเขตพื้นที่ที่มีคันป้องกันน้ำเค็ม 2.1.4.มีชั้นตะกอนทะเลลึกกว่า 1.5 เมตร 2.2 ใช้ที่ดินเพื่อการดำเนินกิจกรรมใดกิจกรรมหนึ่งที่ได้วางแผนไว้แล้ว ซึ่งเป็นโครงการที่มีประโยชน์และมีความจำเป็นต่อชุมชนท้องถิ่นตลอดจนประเทศชาติ ซึ่งหากที่ใดเข้าเกณฑ์ดังกล่าวก็จะเป็นพื้นที่ห้ามใช้ความเค็มในการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ