กล้วยไม้

เปิดประตูเข้าที่ทำงาน กลิ่นหอมของดอกไม้จากกระเช้าแสดงความยินดีก้าวสู่ปีที่ 8 หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์ แน่นสำนักงาน

กองบรรณาธิการโพสต์ทูเดย์ซาบซึ้งอย่างยิ่งต่อความปรารถนาดีที่มีมาผ่านดอกไม้สวยๆ หอมๆ และช่วยกันขนความซาบซึ้งมาชื่นชมกันต่อในที่ทำงาน

นอกจากกระเซ้า ยังมีต้นกล้วยไม้กำลังชูช่องามๆ

ครับ...กล้วยไม้หลากหลายพันธุ์เหล่านี้ทำให้ผมนึกถึงรายการโทรทัศน์รายการหนึ่ง นำชมเรือนกล้วยไม้ที่มีการเพาะเลี้ยงตัดดอกส่งต่างประเทศ ขออภัยจำชื่อเจ้าของกับเรือนกล้วยไม้แห่งนี้ไม่ได้ (แฮ่)

ดูเพลินตาๆ ไป ได้ยินคำถามสะกิดใจจากพิธีกรขึ้นมาว่า...คำว่า กล้วยไม้ที่ใช้เรียกพันธุ์ไม้นี้มาจากไหน?

คำตอบจากนักเลี้ยงกล้วยไม้ท่านนี้แปลกชอบกลคือ ท่านว่าเป็นเพราะไม้ดอกชนิดนี้มีใบคล้ายกับกล้วย แตกใบลักษณะคล้ายๆ กาบกล้วย ก็เลยเรียกกล้วยไม้

โห...ผมล่ะอึ้งครับ หัวเด็ดตีนขาดยังไงก็ไม่เชื่อ!

อืมมม...พันธุ์ไม้ชนิดนี้ว่ากันว่า ประเทศไทยแรกเริ่มเลี้ยงมาจากพ่อค้าชาวตะวันตกที่เข้ามาทำธุรกิจในไทยรายหนึ่ง แกชอบของแก แล้วก็นำพันธุ์จากป่าเขตร้อนของอเมริกาเข้ามาเลี้ยง สร้างโรงเรือนไว้ชื่นชม

คนไทยเห็นเข้าก็เอามั่ง แต่ยังจำกัดอยู่ในวงแคบ คือ ในกลุ่มผู้สูงอายุ ข้าราชการวัยหลังเกษียณ และผู้มีเงินในยุคนั้น และเป็นการปลูกเลี้ยงที่นิยมพันธุ์ต่างประเทศ ที่ผมกล่าวข้างต้นเป็นเหตุการณ์ยุคก่อนไทยเปลี่ยนแปลงการปกครองในปีพ.ศ. 2475

คำนี้น่าจะมาจาก...พันธุ์ไม้ชนิดนี้เป็นที่นิยมของกลุ่มผู้สูงอายุ และบรรดาข้าราชการวัยหลังเกษียณนี่แหละ...อิ อิ อิ

กล้วยไม้ จึงน่ามาจากคำว่า ใกล้ม้วย...ฮ่า ฮ่า ฮ่า

ขอประทานโทษนะครับ ความนี้ห้ามนำไปอ้างอิงในที่อื่น ถ้าฝ่าฝืนรับผิดชอบกันเอาเองนะขอรับ...ฮา

ครับ...พล.อ.พัลลภ ปิ่นมณี จปร.รุ่น 7 นายพลแมคอาเธอร์เมืองไทย (บิ๊กจิ๋วท่านตั้งให้) อดีตนายทหารนักรบ วัย 74 ปี เป็นคนหนึ่งที่ชอบกอล์ฟ

ส่วนกล้วยไม้...เลี้ยงป่ะ...ก็ม่ายรู้..

ครับ...ดูตามประวัติ พล.อ.พัลลภ ไม่น่าต้องมาเผชิญสภาพถูกเหยียบย่ำทำลายจากคนพวกเดียวกันอย่าง คุณจตุพร พรหมพันธุ์ ซึ่งตามวัยก็รุ่นลูก โขกสับย่ำยี

อดีตหัวหน้าทีมล่าสังหารในสมรภูมิลาว เวียดนาม รวมทั้งของกองทัพ ปฏิวัติแพ้ก็หลายหน เจ้าของงานใต้ดินจนพลิกให้มวลชนคนไทยเอาชนะรัฐบาล พล.อ.สุจินดา ในเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ 2535 และผู้คุมปฏิบัติการโจมตีคนร้ายที่แอบซ่อนในมัสยิดกรือเซะ...ฯลฯ

ประวัติอย่างนี้ไม่จำเป็นต้องหาเวทีพิสูจน์ความมีตัวตนอีกแล้วครับ

แต่เมื่อย้อนไปทบทวนดู...จะทราบว่าปัญหาทั้งหมดล้วนมาจากพยายามกลับขึ้นไปยืนบนเวที

การพยายามแสดงบทบาทในมวลชนคนเสื้อเหลือง ในฐานะเพื่อนตาย พล.ต.จำลอง ศรีเมือง แต่ถูกปฏิเสธจากกลุ่มพันธมิตรฯ ทำให้ พล.อ.พัลลภ เปลี่ยนสีเสื้อ ถอดเหลืองไปห่มแดง กลายเป็นมือไม้ให้ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร...เวรกรรม

ครับ...มาวันนี้ รู้ฤทธิ์คุณทักษิณ แล้วหรือไม่

สามารถประเมินความสำคัญของตัวเองในสายตาทักษิณได้ถูกต้องรึยัง...ถ้าทักษิณไม่หลิ่วตา จตุพรจะกล้ารึ

อย่าว่ายังโง้นยังงี้เลยนะครับ...ในวัย ใกล้...เนี่ย...พ้มว่า...

พล.อ.พัลลภ หันไปเลี้ยงกล้วยไม้จะสุขที่ซู้ด