ธรรมจักรบูชาธรรมยาตรา สู่มาฆบูชาโลก ณ ชมพูทวีป (จบ)

ดิฉันได้ทราบมาว่าในเดือนก.พ.นี้ จะมีงานเกี่ยวกับพระพุทธศาสนา ๒ งานใหญ่ คืองานปฏิบัติกรรมฐาน ณ ต้นพระศรีมหาโพธิ์ พุทธคยา ประเทศอินเดีย และธรรมยาตรา สู่เมืองราชคฤห์ รวมทั้งงานมาฆบูชาโลกซึ่งถือเป็นงาน “รวมพลังชาวพุทธสู่ความเป็นหนึ่ง เนื่องในวันมาฆบูชา” จัดโดย มหาโพธิสมาคมของอินเดีย ณ วัดเวฬุวันมหาวิหาร เมืองราชคฤห์

วิสัชนา : อาตมาจึงขอนำมาเล่าแบบสรุปเพื่อจะได้ติดตามข่าวสารได้ทัน และเพื่อจะได้เห็นความสำคัญของการร่วมกันแสดงพลังชาวพุทธในวันมาฆบูชาครั้งนี้ ซึ่งจะได้จัดให้มีขึ้นเป็นครั้งแรก ณ วัดเวฬุวันมหาวิหารในระหว่างวันที่ ๒๖–๒๘ ก.พ. ๒๕๕๓

อย่างไรก็ตาม จากการเดินทางไปอินเดียในครั้งที่ผ่านมานี้ เพื่อพบกับคณะรัฐมนตรีของรัฐพิหารตามที่กล่าวมาแล้วนั้นยังมีสิ่งหนึ่งที่อาตมาต้องจารึกไว้ในดวงจิต และใคร่จะนำมาบอกกล่าวสาธุชนผู้มีศรัทธาธรรมได้รับทราบเพื่อการอนุโมทนามีส่วนในบุญกุศล ได้แก่ในเวลา ๔ วัน ๓ คืน ที่อาตมาพำนักอยู่ในราชคฤห์เพื่อประสานงานกับรัฐบาลของรัฐพิหารนั้น อาตมาได้รับอนุญาตให้จำวัดหรือเข้าพักได้ในเขตวัดเวฬุวันมหาวิหาร ซึ่งทราบว่าไม่เคยปรากฏการอนุญาตให้คนนอก (ยกเว้นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของทางราชการ หน่วยงานกำกับดูแลสวนป่าเวฬุวัน) เข้าไปพักในเขตดังกล่าว อันเป็นไปตามกฎระเบียบของรัฐบาลอินเดียในเรื่องดังกล่าว ดร.อุปสัมปทา ชาวฮินดู ซึ่งนำหัวหน้าวิปรัฐบาลอินเดีย (มิสเตอร์ชาลวันกุมาร) ไปเยี่ยมอาตมา ในตอนย่ำค่ำของวันที่ ๓๑ ธ.ค. ได้พูดไว้ว่า “เชื่อว่าในรอบหลายร้อยปี กูรูจี อารยะวังโส คือพระสงฆ์รูปแรกที่กลับมาพำนักจำวัดอยู่ในเวฬุวันแห่งนี้” ซึ่งในช่วงเวลาดังกล่าวอากาศหนาวมาก ในศาลาโล่ง ไม่มีกำบัง กลดของอาตมาจึงเปียกชื้นด้วยความหนาวเย็น แต่อาตมากลับมีความสุขอย่างยิ่ง กับการได้มีโอกาสเข้ามาจำวัดเจริญธรรม อบรมจิต ในวัดเวฬุวันมหาวิหารแห่งนี้ โดยเฉพาะในยามค่ำคืนที่พระจันทร์เต็มดวง เนื่องในวันเพ็ญขึ้น ๑๕ ค่ำของวันที่ ๓๑ ยามเที่ยงคืน อาตมาได้จุดธูปเทียนบูชาพระรัตนตรัย ระลึกถึงพระผู้มีพระภาคเจ้า ซึ่งเคยทรงใช้สอยพื้นที่วัดเวฬุวันมหาวิหาร จำพรรษาอย่างต่อเนื่อง ในพรรษาที่ ๒, ๓, ๔, ๑๗ และ ๒๐ แวดล้อมพระสงฆ์สาวกที่บรรลุอรหัตผลหลายหมื่นรูป อาตมาจึงได้กระทำการอธิษ…ฐานขอให้การจัดงานมาฆบูชาโลกเป็นไปอย่างสมบูรณ์ สู่ความสำเร็จสมดังกุศลเจตนาของข้าพเจ้าและคณะเทอญ ขอให้พระพุทธศาสนาคืนกลับมาประดิษฐานอยู่ในแผ่นดินเกิด (ชมพูทวีป) อย่างมั่นคงแข็งแรงสืบต่อไป และขอให้พระธรรมคำสั่งสอนของพระผู้มีพระภาคเจ้าจงแผ่กว้างไปสู่สรรพสัตว์ทั้งหลายน้อยใหญ่ พึงถึงซึ่งความสิ้นทุกข์เทอญ