เอาใจช่วยคุณปิยสวัสดิ์ยกเครื่องการบินไทย

เป็นที่ทราบกันแล้วว่า การบินไทยได้ตัดสินใจที่จะหยุดเที่ยวบินเส้นทางระหว่างกรุงเทพฯพิษณุโลก กรุงเทพฯอุบลราชธานี และเชียงใหม่แม่ฮ่องสอน โดยจะให้นกแอร์ทำการบินบนเส้นทาง ดังกล่าวแทน เป็นการตัดสินใจที่สมเหตุสมผลดี เพราะปริมาณผู้โดยสารบนเส้นทางดังกล่าวไม่มาก พอที่จะทำให้การบินไทยให้บริการได้อย่างคุ้มทุน และการบินบนเส้นทางดังกล่าวก็ก่อให้เกิดผลขาดทุนเป็นจำนวนไม่น้อยแก่การบินไทย แต่การบินไทยก็มิได้ทอดทิ้งผู้ที่ต้องการเดินทางด้วยเครื่องบินบนเส้นทางนั้น ด้วยการมอบให้นกแอร์ซึ่งการบินไทยถือหุ้นอยู่ทำการบินรองรับความต้องการแทนการบินไทย ทั้งนี้เพราะนกแอร์สามารถดำเนินการได้ด้วยต้นทุนที่ต่ำกว่า โอกาสที่จะทำได้คุ้มทุนมีสูงมากกว่า

ทันทีที่การบินไทยประกาศเรื่องนี้ออกมา ก็มีเสียงคัดค้านจากนักการเมือง นักธุรกิจบางคน ตลอดจนผู้ว่าราชการจังหวัด ด้วยเหตุผลที่ว่าจะทำให้พิษณุโลกและอุบลราชธานีหมดโอกาสที่จะเป็นศูนย์กลางการเดินทางทางอากาศ (Hub) ผมฟังแล้วก็งง เพราะการเดินทางโดยเครื่องบินบนเส้นทางดังกล่าวก็ยังมีอยู่ เพียงแต่จะเปลี่ยนจากการบินไทยเป็นนกแอร์

นอกจากนี้ การที่จะเป็น Hub นั้นมิได้ขึ้นอยู่กับการมีเครื่องบินบริการอย่างเดียว แต่ขึ้นอยู่กับว่าเมืองนั้นมีสิ่งที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวหรือนักธุรกิจจากต่างเมืองมากน้อยเพียงใดด้วย การบินไทยได้จัดให้มีเครื่องบินเดินทางไปยังเมืองพิษณุโลกและอุบลราชธานีมานานแล้ว เพื่อเปิดโอกาสให้มีการใช้เครื่องบินบนเส้นทางนี้มากขึ้น แต่ปริมาณผู้โดยสารก็ไม่ได้เพิ่มมากพอที่จะเพิ่มเที่ยวบินได้อีก ย่อมเป็นเครื่องพิสูจน์พอควรแล้วว่าโอกาสจะเป็น Hub มีน้อยมาก นอกจากนี้การเปลี่ยนให้นกแอร์บินแทนมิได้ปิดโอกาสที่จะพัฒนาขึ้นเป็น Hubต่อไป หากความต้องการใช้เครื่องบินบนเส้นทางดังกล่าวเพิ่มมากขึ้นอย่างเพียงพอ นกแอร์ก็สามารถเพิ่มเที่ยวบินได้ หรือการบินไทยอาจจะหันกลับมาบินอีกก็เป็นได้ถ้ามีความต้องการเพิ่มมากขึ้นจริงๆ

ผมเองเคยใช้บริการนกแอร์หลายครั้ง พบว่าสะดวกดี เครื่องบินก็ใหม่ เข้าใจว่าเป็นเครื่องบินที่เช่ามาจากการบินไทย คุณภาพของเครื่องบินจึงเท่ากัน อาจจะเป็นเครื่องขนาดเล็กกว่าเครื่องที่การบินไทยใช้บินบนเส้นทางกรุงเทพฯเชียงใหม่ หรือกรุงเทพฯภูเก็ต เนื่องจากใช้บินบนเส้นทางที่สั้นกว่า และเป็นการประหยัดต้นทุนด้วย แต่เครื่องขนาดเล็กนี้ก็มีมาตรฐานของตามปลอดภัยเท่ากับเครื่องของการบินไทยทั่วไป ที่นั่งและอุปกรณ์เครื่องใช้ภายในเครื่องก็เป็นมาตรฐานเดียวกันอาจจะมีข้อด้อยอยู่บ้างที่ไม่มีชั้นธุรกิจสำหรับนักธุรกิจที่ต้องการความเป็นส่วนตัว และสำหรับให้นักการเมืองได้ Upgrade ที่นั่ง การไม่มีชั้นธุรกิจนั้นไม่เป็นอุปสรรคสำหรับนักท่องเที่ยวอยู่แล้ว รวมถึงความเป็นสายการบินราคาประหยัดก็ไม่เป็นอุปสรรคสำหรับนักท่องเที่ยวเช่นกัน

ถ้าจะพูดให้ชัดก็คือ นักท่องเที่ยวนิยมบินด้วยราคาประหยัด จนการบินไทยต้องลดราคาเพื่อแย่งลูกค้าในเส้นทางบางเส้นทางที่มีสายการบินราคาประหยัดเป็นคู่แข่งอยู่ในปัจจุบัน สำหรับความต้องการความเป็นส่วนตัวของนักธุรกิจนั้น คงไม่ใช่เรื่องที่หนักหนาอะไร สายการบินในประเทศในยุโรปก็ยกเลิกชั้นธุรกิจสำหรับเที่ยวบินในประเทศเกือบทั้งหมดแล้ว ในที่สุดนักธุรกิจก็คุ้นเคยกับการทำตัวเท่าเทียมกันกับผู้โดยสารอื่นได้เอง จะให้การบินไทยต้องขาดทุนต่อไปเพื่อรองรับความต้องการของนักธุรกิจและนักการเมือง ซึ่งเป็นผู้ใช้บริการส่วนน้อยก็ดูกระไรอยู่

เมื่อเริ่มมีเสียงคัดค้านจากนักธุรกิจและนักการเมืองนั้น ผมก็ได้แต่เอาใจช่วยให้การบินไทยได้ทำให้สิ่งที่เห็นว่าถูกต้องเหมาะสม และผมก็เชื่อว่าการบินไทยจะยืนหยัดในเรื่องนี้ได้สำเร็จ เพราะผมเชื่อในความมั่นคงและความกล้าต่อสู้เพื่อความถูกต้องของคุณปิยสวัสดิ์ อัมระนันทน์ กรรมการผู้จัดการใหญ่ของการบินไทย กรณีที่อดีตประธานกรรมการบริหารใช้อภิสิทธิ์บรรทุกสัมภาระเกินน้ำหนักอย่างมโหฬาร ซึ่งในที่สุดต้องพ้นจากตำแหน่งไปนั้น ผมเชื่อว่าเป็นเพราะการยืนหยัดที่จะรักษาความถูกต้องของคุณปิยสวัสดิ์ ซึ่งทำให้ขวัญและกำลังใจของพนักงานการบินไทยดีขึ้นอย่างมาก

ล่าสุดคุณปิยสวัสดิ์ออกมาประกาศที่จะลดอภิสิทธิ์ที่ให้แก่กรรมการและผู้บริหารของการบินไทย ตลอดจนลดอภิสิทธิ์ในการ Upgrade ชั้นที่นั่งให้แก่นักการเมือง ผมขอเอาใจช่วยให้คุณปิยสวัสดิ์ทำได้สำเร็จ เรื่องนี้ดูเหมือนว่าเป็นเรื่องเล็กๆ ที่ไม่น่าจะช่วยเพิ่มกำไรให้แก่การบินไทยได้มากแต่ประการใด แต่เป็นเรื่องของความเหมาะสมและความถูกต้อง เป็นก้าวสำคัญที่จะสร้างความเชื่อมั่นให้แก่ผู้บริหารและพนักงานการบินไทยในการทำงานด้วยความถูกต้องได้ โดยไม่ต้องกลัวอิทธิพลจากผู้มีอำนาจหรือการเมืองต่อไป ซึ่งจะสร้างความกล้าในการรักษาความถูกต้องในเรื่องอื่นๆ ให้ตามมา เช่น การจัดซื้อจัดหาอุปกรณ์และของใช้ต่างๆ และที่สำคัญที่สุดก็คือ การจัดซื้อเครื่องบินซึ่งเป็นเรื่องที่ไม่เคยแก้ไขให้ทำได้อย่างถูกต้องมานานหลายสิบปีแล้ว

ผมขอเอาใจช่วยคุณปิยสวัสดิ์ และขอเชิญชวนให้ผู้บริหารและพนักงานของการบินไทยที่รักองค์กร และต้องการเห็นการบินไทยก้าวหน้าไปอย่างสง่าผ่าเผย ช่วยกันสนับสนุนคุณปิยสวัสดิ์อย่างเต็มที่ ความสามัคคีของผู้บริหารและพนักงานทั้งหมดจะเป็นเกราะป้องกันอิทธิพลของนักการเมืองได้เป็นอย่างดี

พบกันใหม่สัปดาห์หน้า