โฟกัส

โฟกัส

โดย..พิชัย นริพทะพันธุ์

เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว ผู้เขียนได้มีโอกาสไปร่วมงานไทยแลนด์โฟกัส ที่จัดโดยตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย (ตลท.) แบงก์ ออฟ อเมริกา เมอร์ริล ลินช์ และบริษัทหลักทรัพย์ภัทร ที่โรงแรมโฟร์ซีซั่นส์ ต้องยอมรับว่าจัดงานได้ดีมากและประสบความสำเร็จอย่างสูง

ในงานนี้ ผู้เขียนได้รับเชิญให้ร่วมสนทนาเป็นภาษาอังกฤษกับ นพ.บุรณัชย์ สมุทรักษ์ โฆษกพรรคประชาธิปัตย์ โดยมีผู้ดำเนินรายการคือ ดร.ศุภวุฒิ สายเชื้อ ในหัวข้อเรื่อง “การเลือกตั้งของไทยและเหตุการณ์หลังจากนั้น” ซึ่งปรากฏว่าได้รับความสนใจจากนักลงทุนต่างประเทศและในประเทศเป็นจำนวนมาก จึงอยากขอสรุปความคิดเห็นโดยสังเขปดังนี้

ปัจจุบันความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นในประเทศไทย เกิดจากมีการตื่นตัวทางการเมืองของประชาชนจำนวนมาก และเป็นแนวเดียวกับกระแสการตื่นตัวที่เกิดขึ้นทั่วโลก โดยเฉพาะประเทศในแถบแอฟริกาและตะวันออกกลาง ทุกภาคส่วนของสังคมจะต้องหันมากำหนดทิศทางอนาคตของประเทศนี้ร่วมกันเพื่อให้เป็นที่พอใจของทุกฝ่าย โดยทุกคนจะต้องเสียสละเพื่อมาหาสภาวะสมดุลที่พึงพอใจใหม่ (New Comfort Zone) เพื่อให้ประเทศนี้ได้เดินหน้าต่อไปด้วยดี

ส่วนในด้านเศรษฐกิจนั้น ผู้เขียนได้เสนอความคิดว่า ด้วยปัจจัยหลายอย่างที่เอื้อประโยชน์ทำให้ประเทศไทยมีศักยภาพสูงมาก หากประเทศมีการบริหารจัดการที่ดีจะทำให้มีการขยายตัวทางเศรษฐกิจได้ อย่างคงที่ที่ไม่ต่ำกว่าปีละ 5% ทั้งนี้เพื่อรักษาสภาวะการจ้างงานอีก ทั้งการชำระหนี้สาธารณะที่เพิ่มสูงขึ้น โดยหนี้เหล่านี้ต้องชำระดอกเบี้ยอยู่ที่ประมาณ 5% ต่อปี

จากสถิติในหลายหน่วยงานสากลนานาชาติพบว่า ประเทศไทยมีอันดับลดต่ำลง ไม่ว่าจะเป็นความสามารถในการแข่งขัน การที่ไม่ได้เป็นประเทศที่น่าลงทุนอีกต่อไป ระดับการพัฒนาไอซีทีที่ต่ำลง การทุจริตที่เพิ่มขึ้น ทำให้ประเทศไทยต้องหันกลับมาพัฒนาตัวเอง โดยผู้เขียนได้เสนอ 8 แนวทางตามที่ได้เสนอไว้แล้วโดยต้องสอดประสานกัน

ทั้งนี้ ได้แก่การพัฒนาระบบขนส่งเพื่อลดค่าใช้จ่ายในการขนส่งแล้ว ยังให้ประเทศไทยได้ใช้ศักยภาพของที่ตั้งของประเทศในการเป็นศูนย์กลางของอาเซียน (Geographic Hub) ในการผลิตสินค้า (Production Center) และการกระจายสินค้า (Distribution Center) อีกทั้งเป็นศูนย์ให้บริการ (Service Center)

เมื่อพูดถึงระบบขนส่งก็ต้องพูดถึงระบบโครงสร้างพลังงานและการจัดหาพลังงานในอนาคต โดยต้องมองมากกว่าแค่การที่จะมาสนับสนุนราคาดีเซลและก๊าซ ซึ่งคงต้องมาเน้นที่การจัดหาแหล่งก๊าซธรรมชาติ และก็คงหนีไม่พ้นเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างประเทศที่ไทยกับกัมพูชาในการหาประโยชน์จากแหล่งก๊าซธรรมชาติในทะเลร่วมกัน และการฟื้นฟูความสัมพันธ์ที่ดีกับประเทศเพื่อนบ้านและประเทศมหาอำนาจอื่นๆ ในขณะที่การรวมเศรษฐกิจอาเซียนกำลังจะเกิด

นอกจากนี้ ยังต้องมาจัดโครงสร้างการเกษตร ความสมดุลระหว่างความมั่นคงทางอาหารและความมั่นคงทางพลังงาน การจัดหาและรักษาแหล่งน้ำเพื่ออนาคต การช่วยให้เกษตรกรมีอำนาจต่อรองและมีสถานะความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น การพัฒนาการศึกษา การร่วมกันทำแผนลงทุนกับประเทศที่มาลงทุนกับไทยเช่น ญี่ปุ่น และการผลิตบุคลากรร่วมกัน รวมถึงการแก้ไขปัญหาระบบภาษีและระบบศุลกากร

การร่วมปรึกษากับธนาคารแห่งประเทศไทยในการกำหนดระดับอัตราแลกเปลี่ยนและอัตราดอกเบี้ยที่เหมาะสมเพื่อรักษาระดับการเจริญเติบโตของประเทศ การพัฒนาการท่องเที่ยวเพื่อให้มีนักท่องเที่ยวที่มีรายได้สูงเข้ามา และให้มีปริมาณถึง 30 ล้านคนเหมือนประเทศเพื่อนบ้าน และท้ายสุดการพัฒนาเทคโนโลยีที่เป็นสิ่งที่สำคัญ

ด้านผลการเลือกตั้งนั้น ผู้เขียนขอให้ทุกฝ่ายยอมรับผลการเลือกตั้งที่จะเกิดขึ้นอย่างยุติธรรม เพราะ 5 ปีที่ผ่านมาปัญหาการเมืองของประเทศไทยส่วนใหญ่มาจากการไม่รับผลของการเลือกตั้ง

นี่น่าจะเป็นสิ่งที่นักลงทุนต่างชาติอยากโฟกัสว่าทิศทางประเทศไทยจะเป็นอย่างไร