ปริศนา 10 นักการเมืองเอี่ยวสแกมเมอร์ รัฐยังอุบชื่อ เขย่าศึกเลือกตั้ง

คดี “10 นักการเมืองเอี่ยวสแกมเมอร์–เว็บพนัน–ทุนสีเทา” ยังคงเป็นปริศนาทางการเมืองที่ถูกจับตาอย่างใกล้ชิด หลังรัฐมนตรีที่เกี่ยวข้องยืนยันมีข้อมูลและหลักฐานเส้นทางการเงินชัดเจน แต่จนถึงขณะนี้ยังไม่มีการเปิดเผยรายชื่อหรือสังกัดพรรคการเมืองอย่างเป็นทางการ ท่ามกลางกระแสตั้งคำถามถึงความโปร่งใสและมาตรฐานการบังคับใช้กฎหมายในช่วงใกล้การเลือกตั้ง

ประเด็นดังกล่าวเริ่มต้นขึ้นเมื่อวันที่ 8 มกราคม 2569 พล.ต.ท.รุทธพล เนาวรัตน์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม เปิดเผยว่า กระทรวงยุติธรรมร่วมกับตำรวจไซเบอร์ สำนักงานตำรวจแห่งชาติ และกรมสอบสวนคดีพิเศษ (ดีเอสไอ) พบ ฐานข้อมูลนักการเมือง อดีต สส. และผู้สมัคร สส. มากกว่า 10 ราย ที่มีความเกี่ยวข้องกับเว็บพนันออนไลน์และเครือข่ายสแกมเมอร์ พร้อมย้ำถึงความกังวลว่าเงินสีเทาอาจถูกนำมาแทรกแซงกระบวนการเลือกตั้ง

ถัดมาในวันที่ 9 มกราคม 2569 นายไชยชนก ชิดชอบ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม ระบุเพิ่มเติมว่า บุคคลที่อยู่ในข่ายตรวจสอบมีทั้ง อดีต สส. และผู้สมัคร สส. ปัจจุบัน และเกี่ยวข้องมากกว่า 1 พรรคการเมือง โดยยืนยันว่ามี หลักฐานเส้นทางการเงิน และยังมีรายชื่อที่อยู่ระหว่างการขยายผลเพิ่มเติม พร้อมปฏิเสธว่าไม่ใช่การตัดเกมทางการเมืองในช่วงเลือกตั้ง

อย่างไรก็ตาม กระแสสังคมเริ่มรุนแรงขึ้นหลังวันที่ 16 มกราคม 2569 เมื่อ นายเทพไท เสนพงศ์ อดีต สส.นครศรีธรรมราช ออกมาโพสต์เรียกร้องให้รัฐบาลเปิดเผยรายชื่อทั้ง 10 ราย พร้อมตั้งข้อสังเกตว่า คดีที่ถูกจับกุมก่อนหน้านี้หลายกรณีมีความเชื่อมโยงกับผู้สมัครจากพรรคการเมืองบางพรรค จึงเรียกร้องให้เปิดข้อมูลทั้งหมดเพื่อป้องกันข้อครหาเรื่องการเลือกปฏิบัติหรือใช้คดีเป็นเครื่องมือทางการเมือง

ล่าสุดเมื่อวันที่ 20 มกราคม 2569 ที่ทำเนียบรัฐบาล พล.ต.ท.รุทธพล ปฏิเสธตอบคำถามผู้สื่อข่าวกรณี 10 รายชื่อดังกล่าวสังกัดพรรคเดียวกันหรือไม่ โดยระบุเพียงให้เวลาคณะทำงานดำเนินการ ขณะที่ นายไชยชนก ชิดชอบ ยืนยันสั้น ๆ ว่า “เดี๋ยวเปิดแน่” แต่ยังไม่ระบุกรอบเวลาที่ชัดเจน

แม้ฝ่ายรัฐบาลจะย้ำว่าการดำเนินการทั้งหมดเป็นไปตามกระบวนการยุติธรรม และไม่เกี่ยวกับการเมือง แต่การที่รายชื่อทั้ง 10 รายยังไม่ถูกเปิดเผย ทำให้สังคมยังคงตั้งคำถามสำคัญว่า ใครคือบุคคลที่เกี่ยวข้อง สังกัดพรรคการเมืองใด และเหตุใดการเปิดเผยข้อมูลจึงล่าช้า ท่ามกลางบรรยากาศการเลือกตั้งที่กำลังใกล้เข้ามา

คดีนี้จึงไม่เพียงเป็นบททดสอบด้านการปราบปรามอาชญากรรมไซเบอร์และทุนสีเทาเท่านั้น หากแต่ยังเป็นบทพิสูจน์ความน่าเชื่อถือของกระบวนการยุติธรรมและมาตรฐานทางการเมืองของรัฐบาลในสายตาสาธารณชน