น่าน..... น่ะสิ

ภาพ..เบญจมาศ เลิศไพบูลย์

  “นาน นาน เท่าใด กว่าจะเดินทางไกลออกไปพบเจอ

เมืองที่มีหมอกมัว สลัว ๆ และสายฝนพรำ

จำ จำ ขึ้นใจ เส้นทางอันห่างไกลผ่านไพรพนา

ข้ามภูผา ข้ามฟ้า มาพบ มาเจอ.......

น่านนะสิ น่านนะสิ มากี่ที กี่ที อยากอยู่นาน นาน.....”

 เกริ่นท่อนฮุกบทเพลงของพี่จุ้ย-ศุ บุญเลี้ยง ที่แต่งขึ้นเพื่อคนเมืองน่าน ยั่วใจคนที่ยังไม่เคยสัมผัสเมืองเล็กแสนอบอุ่น

..... เมืองที่คนขี้เมื่อยต้องเอาชนะหนทางแล้วจะเจอความศิวิไลซ์ ผู้คนที่นี่ปิดบ้าน 2 ทุ่ม ไม่มีแสงสีตระการตา ไม่มีผับบาร์ มีแต่ร้านขนมหวานบัวลอยป้านิ่มที่ใคร ๆ ก็อยากชิม

เมืองที่ดวงอาทิตย์ขี้หนาวส่องแสงสายกว่ามหานคร

เมืองที่ใครต่อใครเคยเมินหน้าหนี แต่วันนี้กลับบอกว่า สักครั้งต้องมาให้ได้

น่านที่สวยบริสุทธ์เหลือใจ

ก็น่านนนน.... น่ะซี่