เลิกคุมปาล์มถุง

ยังคงท่าดีทีเหลวเหมือนเดิม สำหรับนายกรัฐมนตรี อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ที่อุตส่าห์ตั้งท่าสั่ง ไตรรงค์ สุวรรณคีรี รองนายกรัฐมนตรี เป็นหัวเรือใหญ่ระดมถกหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเพื่อรื้อมติคณะกรรมการกลางว่าด้วยราคาสินค้าและบริการ (กกร.) ที่ให้คุมราคาน้ำมันปาล์มบรรจุถุงและปี๊บเช่นเดียวกับแบบบรรจุขวด

แต่ยังไม่ทันมีการเรียกประชุมนอกรอบ ปรากฏว่าที่ประชุมคณะรัฐมนตรีเศรษฐกิจ วันที่ 24 ม.ค. กลับปล่อยเลยตามเลย ยืนตามมติ กกร. ทั้งที่รู้ดีอยู่แล้วว่าน้ำมันปาล์มบรรจุถุงและปี๊บเป็นการค้าในระบบตลาดรากหญ้าขนานแท้ที่รัฐไม่ควรเข้าไปแทรกแซงให้กลไกตลาดผิดเพี้ยน

การเข้าไปควบคุมตลาดในทุกระดับชั้น ไม่เฉพาะประเด็นปัญหาปาล์มน้ำมันเพียงสินค้าเดียว หากแต่หมายรวมถึงสินค้าอื่นๆ ด้วย เมื่อมองด้านเดียวอาจเหมือนเข้าไปช่วยผู้บริโภคทุนน้อย

แต่หากมองให้รอบด้าน การกระทำของรัฐถือเป็นการเข้าไปทำลายระดับตลาดรากหญ้าโดยตรง เนื่องจากเป็นตลาดเล็ก อำนาจต่อรองกับผู้ผลิต หรือผู้ค้าคนกลางมีน้อย หรือกล่าวให้ถูกก็คือ แทบจะไม่มีเลย

เมื่อถูกควบคุมราคาจากรัฐ ก็มีความเป็นไปได้สูงที่จะถูกผู้ผลิต หรือพ่อค้าคนกลางตัดร้านค้ารายย่อยออกจากระบบ มุ่งค้าแต่เฉพาะห้างร้านขนาดใหญ่ที่ทุนหนา สู้ราคา กล้าเสี่ยง กล้าท้าทายกับเจ้าหน้าที่รัฐได้

สุดท้ายเมื่อระบบร้านค้าย่อยถูกทำลาย คนที่เดือดร้อนก็คือประชาชนในเขตพื้นที่ห่างไกลนั่นเอง

สถานการณ์ของน้ำมันปาล์มขณะนี้ถือว่าผิดปกติจากการตื่นกักตุนสินค้าของผู้บริโภค อันมีสาเหตุมาจากการฉวยโอกาสสร้างสถานการณ์ของผู้ผลิตที่ไม่ยอมปล่อยของออกขาย เพื่อหวังผลในการปั่นราคาให้สูง กดดันกระทรวงพาณิชย์ให้ยอมขยับราคาขึ้นตามคำเรียกร้อง ไม่ใช่เกิดจากภาวะขาดแคลนจริง แค่อยู่ในภาวะตึงตัวเท่านั้น

แน่นอนว่าสถานการณ์เช่นนี้จะคงอยู่ต่อไปในระยะสั้นๆ เมื่อผลผลิตปาล์มทะลายฤดูกาลใหม่ออกสู่ตลาดในเดือน มี.ค. ภาวะสินค้าตึงตัวก็จะคลี่คลายในทางที่ดีขึ้น

ดังนั้น แนวทางในการประคองสถานการณ์ขณะนี้ จึงควรเพิ่มการนำเข้าอีกเพื่อดัดหลังบรรดาผู้ผลิต แม้จะมีเสียงทัดทานจากฝั่งเกษตรกรในภาคใต้บ้าง เนื่องด้วยกังวลรายได้จะลดลง แต่หากชี้แจงทำความเข้าใจในผลประโยชน์ของส่วนรวม เชื่อว่าจะทำความเข้าใจกันได้ไม่ยาก เพราะที่ผ่านมาเกษตรกรก็ได้อานิสงส์จากราคาผลผลิตที่สูงมากเป็นประวัติการณ์ไปค่อนข้างมากแล้ว ควรต้องเห็นใจต่อผู้บริโภคบ้าง

อย่าลืมว่าในเวลาที่ปาล์มราคาตก รัฐก็นำเงินภาษีจากประชาชนส่วนรวมไปช่วยเกษตรกรเหมือนกัน จึงควรถ้อยทีถ้อยอาศัย ไม่ใช่หวังแต่กำไรจนสุดโต่ง