ดีใจน้ำตาไหล
....สันทัด กรณี
มะวันนี้มาต่ออีกวัน ร่างพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิเสรีภาพและส่งเสริมมาตรฐานผู้ประกอบการวิชาชีพสื่อมวลชน
“
เห็นเสือผอมกวางวิ่งเข้า โจนขวิดไป่ว่าเสือมีฤทธิ์ เลิศล้ำ
เล็บเสือคมดังกฤช เสือซ่อน ไว้นา
ครั้นปะปามล้มคว่ำ จึ่งรู้จักเสือ
”ร่างกฎหมายที่เรียกสั้นๆ ว่า ร่างกฎหมายคุ้มครองสื่อ ผ่านความเห็นชอบจากคณะรัฐมนตรี (ครม.) เมื่อต้นปี ที่มาที่ไปนั้น มาจากแนวคิดปฏิรูปสื่อของคุณอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี ซึ่งประกาศไว้ในแพ็กเกจจิง ที่เรียกว่า แผนสร้างความปรองดองแห่งชาติ
แปลกๆ มาตั้งแต่แรกแล้วแหละครับ
บิ๊กๆ วงการสื่อสารมวลชน ท่านจะตั้งข้อสังเกต หรือตั้งคำถามกับตัวเองบ้างหรือไม่ ไม่ทราบ
ว่า...การปฏิรูปสื่อนั้น แท้จริงเป็นภารกิจ เป็นหน้าที่ของคนวิชาชีพสื่อมวลชน ที่จะต้องดำเนินการด้วยตนเอง หรือว่าเป็นภารกิจที่รัฐบาลควรเข้ามาทำหน้าที่
ตั้งคำถามอย่างนี้ เพราะผมถูกเสกเป่าหูมาตั้งแต่เริ่มหนทางชีวิตในอาชีพนี้ว่า เสรีภาพคือเสรีภาพของประชาชน
แล้วตลอดเส้นทาง ได้เห็นการดิ้นรน การต่อสู้ของสื่อผ่านยุคต่างๆ ทั้งยุคเผด็จการ ยุคประชาธิปไตยครึ่งใบ หมุนเวียนเปลี่ยนรัฐบาลมาหลายสมัย จนมาถึงยุคประชาธิปไตยปัจจุบันที่เรียกว่าอะไรไม่รู้
เพื่อแสวงหาคำที่เรียกว่า เสรีภาพ
โดยความเห็นส่วนตัวของผมแล้ว วันนี้น่าจะเรียกได้ว่า สื่อของประเทศไทยมีเสรีภาพ เป็นที่น่าพึงพอใจในระดับสูง และสูงกว่าประเทศอื่นๆ
มาวันนี้ รัฐบาลท่านเมตตาปรานีผู้ประกอบวิชาชีพสื่อสารมวลชนอย่างยิ่ง เห็นว่าพวกกระผมนั้น แค่เสรีภาพอย่างเดียวที่มีอยู่ มันดูกระจอกเกินไป มันต้องปฏิรูป มันต้องเข้าไปให้ความคุ้มครอง
ความปรารถนาดีอันนี้ นำไปสู่การตั้งอนุกรรมการ มีคนของรัฐ นักวิชาการ และสื่อ (อย่างคุยไปมะวาน...) ตั้งวงคุยกันที่ไหน อย่างไรไม่ทราบ ยกร่างกฎหมายออกมา เพื่อคุ้มครองสื่อ
ครับ...มันควรจะดีกับคนอย่างผม อยู่ๆ ก็จะมีกฎหมายมาดูแลเพิ่มอีกหนึ่งฉบับ อู้ย อบอุ่น...จัง
มาตรา 5 ผู้ประกอบวิชาชีพสื่อมวลชนย่อมมีเสรีภาพในการนำเสนอข่าว และแสดงความคิดเห็นภายใต้ข้อจำกัดตามรัฐธรรมนูญ โดยไม่ตกอยู่ภายใต้อาณัติของหน่วยราชการ หน่วยงานของรัฐ รัฐวิสาหกิจ หรือเจ้าของกิจการสื่อมวลชน และมีหน้าที่ต้องประพฤติและปฏิบัติตามจริยธรรมสื่อมวลชน
ร่างกฎหมาย ระบุโทษด้วยนะครับ ใครฝ่าฝืนต้องรับโทษทางปกครอง...โอ้ ว้าว อลังการคร้าบ
เท่คร้าบ...จริงไม่จริง ทำได้ไม่ได้ อีกเรื่อง (ฮา)
พลิกดูเนื้อหา เข้าท่านะฮาฟฟ คือให้มีองค์กรคุ้มครองสื่อขึ้นมา โดยรัฐมีหน้าที่จัดสรรงบประมาณสนับสนุนองค์กรคุ้มครองสื่อที่จะมีขึ้น...
อืมม น่าคิด ต่อไปเราจะมีองค์กรกึ่งรัฐ ใช้อำนาจรัฐผ่านกฎหมายนี้ มาคุ้มครองคนทำงานสื่อ เพื่อให้ปลอดการแทรกแซงจากรัฐ และเจ้าของกิจการ...
คิดยากวุ้ย...จูบปากกับอำนาจรัฐ ให้จัดการกับอิทธิพลของรัฐ และอิทธิฤทธิ์เจ้าของกิจการสื่อ...
เสรีภาพ? เสรีภาพจงเจริญ...โฮๆๆ
