ส.อ.ท.วอนรัฐอย่าแทรกแซงค่าจ้าง

ส.อ.ท.ยื่นข้อเสนอกระทรวงแรงงานขอให้คณะกรรมการไตรภาคีทำงานอย่างอิสระรัฐอย่าชี้นำค่าจ้างขั้นต่ำ เผยปรับรอบนี้ 15 กลุ่มธุรกิจอ่วมปรับต้นทุนไม่ทัน

เวลา 15.00 น. คณะกรรมการสภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย (ส.อ.ท.) เข้าหารือร่วมกับ นายเฉลิมชัย ศรีอ่อน รมว.แรงงาน และผู้บริหารระดับสูงของกระทรวง

นายพยุงศักดิ์ ชาติสุทธิผล ประธาน ส.อ.ท. เปิดเผยว่าการปรับค่าจ้างขั้นต่ำรอบนี้ ส.อ.ท.มีข้อเสนอ 4 ประการสำหรับกระทรวงแรงงานคือ 1.การปรับค่าจ้างขั้นต่ำขอให้ใช้มติการพิจารณาของอนุกรรมการค่าจ้างจังหวัดเพราะเป็นคนที่อยู่ในพื้นที่ รู้ข้อมูลเศรษฐกิจดีที่สุด และหากกรรมการกลั่นกรองเห็นต่างจากอัตราที่เสนอมา ขอให้ส่งเรื่องกลับไปให้อนุกรรมการค่าจ้างจังหวัดทบทวน

ข้อเสนอที่ 2. คือขอให้ประกาศอัตราค่าจ้างขั้นต่ำล่วงหน้า 3 เดือน เพราะธุรกิจต้องรับออเดอร์ล่วงหน้า 3-6 เดือน มีการคำนวนต้นทุนในราคาขายไปแล้วแต่พอประกาศค่าจ้างแล้วบังคับใช้ทันทีทำให้ปรับโครงสร้างราคาขายไม่ทันจนเกิดความเสียหายกับธุรกิจ

ข้อ 3. เรียกร้องให้คณะกรรมการไตรภาคีทำงานอย่างเป็นอิสระ ปราศจากการแทรกแซงและรัฐไม่ควรชี้นำค่าจ้างขั้นต่ำเพราะทำให้ตัวแทนภาครัฐในกรรมการไตรภาคีขาดความเป็นอิสระ

และข้อเสนอสุดท้ายคือขอให้มีการสัมมนาวิชาการของอนุกรรมการค่าจ้างจังหวัดเป็นประจำเพื่อให้ทราบถึงแนวโน้มการปรับค่าจ้างขั้นต่ำในปีนั้นๆ

นายพยุงศักดิ์กล่าวว่า การปรับค่าจ้างรอบนี้ทำให้ภาคอุตสาหกรรม 15 กลุ่มได้รับผลกระทบอย่างหนัก เช่น กลุ่มอุตสาหกรรมเซรามิก การพิมพ์ เครื่องนุ่งห่ม ชิ้นส่วนอะไหล่ยนตร์ ฯลฯ เนื่องจาก 85% ของธุรกิจในกลุ่มนี้เป็นธุรกิจส่งออกและใช้แรงงานเข้มข้น

การขึ้นค่าแรงสูงทำให้ปรับต้นทุนไม่ทันกับค่าแรงที่เพิ่มขึ้น กระทบความสามารถในการแข่งขันกับประเทศอื่นที่ค่าแรงต่ำกว่า ประกอบกับประสบภาวะค่าเงินแข็ง ราคาดอกเบี้ย วัตถุดิบและน้ำมันมีแนวโน้มสูงยิ่งจะกระทบต่อโครงสร้างการจ้างงาน

นอกจากนี้ยังตอบคำถามนักลงทุนต่างชาติไม่ได้ว่าการปรับค่าจ้างครั้งนี้มีหลักเกณฑ์การพิจารณาอย่างไร เช่น จ.พิษณุโลกมีผลิตภัณฑ์มวลรวมจังหวัด (GPP) 6.2 หมื่นล้านบาท แต่มีอัตราค่าแรงขั้นต่ำเท่ากับ จ.แม่ฮ่องสอนซึ่งมี GPP อยู่ที่ 1.1 ล้านบาท

หรือที่จ.ขอนแก่นมี GPP 1.4 แสนล้านบาทมีค่าจ้างขั้นต่ำ 167 บาท ขณะที่ จ.เลยมี GPP 3.7 หมื่นล้านบาทแต่กลับมีค่าจ้างขั้นต่ำสูงกว่าคือ 173 บาท

อีกทั้งค่าจ้างที่เป็นฐานของคุณภาพชีวิตผู้ใช้แรงงานก็ยังไม่มีหลักเกณฑ์ที่ชัดเจน เช่น  ค่าสันทนาการ ค่าทำบุญ ค่าบันเทิงเหล่านี้มาจากที่ใดอีกด้วย